Tanging Kailangan の小説・ストーリー

- tumango tango ito "Kailangan ko din malaman kung sino ang mga kasama mo, kung may problema o nasa delikado kang sitwasyon dapat tawagan mo ako agad. Ayoko ng nagsisinungaling kaya umayos ka Ziall."- tango lang nagawa ni Ziall hangang sa nakarating kami sa School. "I'll go ahead na ate."- paalam nito pagkababa namin ng sasakyan

Joke lang tanga talaga ,Hindi pa nga ako tumatawid ng dagat eh Edi sana lumubog na ako "Neng may kailangan ka ba ?" Tanong sakin ng isang Manong , ibinaba nito ang Sako na naka lagay sa uluhan Niya , kagat Labi akong tumango. Okay fine nahihiya na ako ,kinakain na ako ng hiya "Sorry to disturb but I need water for my car " sabay Turo ko sa sasakyan kong nasa kalsada .Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves

Mang-uunawa. But for now... Air. Iyon ang higit niyang kailangan sa mga sandaling iyon. Ang huminga. Ang makalayo. Ang kumalma. Buksan ang isip at himukin ang sarili na hindi kaagd magpabulag sa galit.

Tumango naman s'ya saakin “Oo nga pala ba’t naparito ka? Ang aga pa ah?” “Ha? Ah eh wala kakamustahin lang kita” Nagtaka naman ako sa kinikilos n'ya dahil parang naging balisa s'ya na ewan “Sigurado ka?” tumango naman s'ya sa sinabi ko “Sige, kumain kana ba—” “Katanaya”

Tama ang sinabi ni Kuya Ano na ang tanga ko. “Ano, hindi ako marunong lumangoy. Yung phone ko… Parang…” “Sira na yun. Wag ka nang umasa na maayos pa yun.” “Pero kailangan ko yun. Kahit yung sim card lang. Kailangan ko talaga yun.” “Anong gusto mong mangyari ngayon Miss? Kukunin ko yun? Hindi ako katulad mong tanga na mas mahalaga pa ang kabaliwan kesa sa sariling buhay.”

"K-Kailangan bang pumili? Hindi ba pwedeng... all of the above?" TO BE CONTINUED...

Mukhang kailangan niyang mag-adjust. ****** Nachtwrites22

“Dahil kailangan namin ka.” “Bakit niyo nga ako kailangan? Alam kong maganda ako, sexy, matalino pero sa anong klaseng tulong ba ang gusto niyo?” Takang Tanong ko muli sa kanila. “Saka puwede ba pakitanggal ng blind fold ko sa mata? Mga pangit siguro kayo kaya ayaw niyong magpakita,” singhal ko.

biglang tanong nito sa kanya. Nagkibit-balikat s'ya at sandaling uminom nang juice, "tanggapin mo kung tuluyan nilang iaalok sa'yo, pero kung sakali man, hayaan mong manatili kung sino ang nando'n ngayon, siguro hindi pa napapanahon para lumantad sa kanila. Ikaw ang magiging mga mata ko sa loob habang naririto pa ako sa labas. Hindi pa kumpleto ang mga kailangan ko. Kaya habang hindi pa ako handa, ikaw na muna ang tatayo sa harapan nila. Isa pa, iyong tao na gusto kong makilala ng husto, kaibiganin at alamin mo ang lahat nang kailangan kong impormasyon."

Tangina, lilipas din ang lahat! Pero kailan? Bakit ang tagal?! *****