Telling The Truth Quotes Novels & Stories

"Ash..." Tumango-tango ito at mapait na ngumiti. "What is the truth?" Punong-puno ang tono nito ng hinanakit. "It's hard to tell the truth because you love the person, or it's better not to tell the truth because that person actually never mattered?"

“Don't worry magbabayad siya sa mga kamalian at kasalanan niyang ginawa. Let him tell you the truth dahil sa tingin ko naman hindi siya nagsisinungaling ngayon.” “Oh. My son, let me correct you. I never lied. Tahimik lang ako kung magplano. And if they ask me a question. I never answer them. So? Never akong nagsinungaling. Sadyang ginaganahan lang ako magkwento ngayon.” “May gana ka pa talaga!” “Okey. Ayaw niyo malaman ang totoo? Then, wag kayong maniwala. Hindi naman ako ang mawawalan.”

"SINASABI KO NAMAN SA'YO, WALA TALAGA AKONG ALAM SA TINATANONG MO." Pag pupumilit n'ya pa rin sa'kin. Ilang beses ko bang uulitin na wala akong alam? "TELL ME THE TRUTH!" "AYYY SINASABI KO NA NGA ANG TOTOO EH! ALIN BA ANG HINDI MO MAUNAWAAN DO'N?" Hindi lang pala s'ya masungit, malaki rin ang trust issue.

I will surely see them again, at sisiguruhin kong malalaman ko ang totoo. Hinarap ko si Rain ng makaalis na sila. Siya lang ang makakapagsabi sa akin ng katotohanan. "Now tell me the truth, Rain." "What truth?" Ramdam kong nagmamaang-maangan lang ito. Hanggat kaya niyang magsinungaling, gawin niya. Sisiguraduhin kong malalaman ko din ang katotohanan.

It's better to tell them the truth than making them believe a lie. "Enough, Trixia's telling the truth. Kahit siya nasasaktan, why would she tell a lie?" Pagpakalma ni Cassy sa usapan. "I'm out'a here." Napatingin ako kay Blake na naglalakad palayo sa amin. Alam kung naiinis siya pero 'yon 'yong totoo, an he has to accept that. "Pupuntahan ko siya." Sabi ni Kaiser sa akin upang tumango ako. "Bro! Hintay!" Sigaw pa nito at hinabol si Blake.

Malalim siyang napabuntong-hininga at pagod na isinandal ang likuran sa likod ng bench. “Hiding the truth will just complicates everything.” A baritone voice of a man suddenly spoke behind her. Hindi na siya nag-abalang lingunin ito lalo pa at umupo ito sa tabi niya. “You know, Miss, mas mabuti pang ibunyag mo ang katotohanan kaysa itago mo ito. Hiding the truth won’t set you free, it will just give you a lot of pain. Trust me.” Dagdag pa nito kaya hindi niya napigilan ang sariling lingunin ang lalaki.

Tinignan naman niya ako bago siya napabuntong hininga. "The truth comes with a price. And telling you about it may put your life in danger," sagot naman niya sa akin. Hindi naman ako kaagad nakaimik. Bakit ba ganito, bakit kahit alam ko na maaari akong mapahamak ay desidido akong gawin ang lahat para malaman ang totoo. "Sabihin mo sa akin, Michael. Nakikiusap ako, sabihin mo." ×××

I just don't fucking know what to do. Jane sat on the chair in front of me. Ginagap niya ang kamay ko at bahagyang pinisil iyon. "Miss the truth will set you free. I know this may sound cliché but you really have to tell them the truth. Hindi iyong habangbuhay kang nakakulong sa multo ng nakaraan mo... Miss, you don't deserve to feel this way. Please forgive yourself and let go of the past."

“Adrian, hindi puwedeng ikaw ang magdesisyon kung ano ang kaya kong malaman.” Huminto siya. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang humarap sa akin. “I’m trying to protect you.” “Hindi ko kailangan ng protection kung ang kapalit naman ay kasinungalingan.” Napakunot ang noo niya. “Hindi kita niloloko.” “Hindi ba?” Lumapit siya. “Never.” “Pero may mga bagay kang hindi sinasabi.” “Because some truths can destroy people.”

Lahat iyon walang nagsasabing nagsisinungaling ang daddy niya. Pero wala ring nagsasabing inosente ito. Parang may taong sinasadyang guluhin ang isip niya. At unti-unti nagagawa nga iyon. "Tandaan mo, Nadine." Lumingon si Ethan. "Never believe half of a story."Because half of the truth is still a lie." Hindi siya nakapagsalita, hindi dahil wala siyamg maisagot, parang tumama kasi mismo sa puso niya ang sinabi nito.