The Enforcer Novels & Stories

Buhay ang inutang, buhay din ang magiging kabayaran! Binunot niya sa kanyang holster ang 357 magnum before aiming at her target, sa isip niya ay si Blake Ortega yun na unico iho. Isang kalabit lang sa gatilyo ng baril ay bulls eye niyang natamaan ito sa puso. Napangisi si Melanie sabay bulong, "Vengeance is mine, and I will repay."

"Magkapareho ba kami ng tattoo?" Napanganga naman ang dalawa. " Akala ko pa naman kayo ang pinakamagaling na assassin's. Ang Grace na impostor na hinahabol niyo ay nagtatrabho sa ENFORCER ORGANIZATION," saad ko sa dalawa. Sinuot ko ulit ang aking sando at jacket. "Si Caden Salvacion, ang may hawak ng ENFORCER," Nakakunot ang noo na saad ni Rivas.

Hanggang sa tumigil na siya dahil kinakatok na kami ng enforcer. Ako naman ay mabilis na inayos ang sarili ko. “Good afternoon, cong. Sorry po, akala ko po ibang tao,” sabi ng enforcer. “It’s okay, bigyan mo ako ng ticket,” sabi ni ninong. “Po? Huwag na po–”

Nagpapanggap lang din ba siya na isang playboy? Bigla akong natigilan habang pinagmamasdan ko si Enrique na nakikipaglaban kay Deo. Pamilyar sa akin ang kanyang mga galaw. Ipinikit ko ang aking mga mata at binalikan ko sa aking isip ang malabong hitsura ng taong tumulong sa amin nang gabing iyon. Ang malabong pigura ay unti-unting naging malinaw sa aking isip. Bigla akong napamulat ng aking mga mata nang ang mukha ni Enrique ang aking nakita na nakikipaglaban sa mga lalaking humahabol sa amin nang gabing iyon. Kung ganoon ay walang taong tumulong sa amin dahil si Enrique mismo ang taong iyon. At ngayon lang din naging malinaw sa akin kung bakit pamilyar ang mukha ng kanyang mga bagong bodygu

Nang matapos ang pang sampung lalaki na humalay kay Caroline ay lakas loob na nagtanong ang dalaga kung sino ang boss ng mga ito. "Ako, Caroline.. Ako ang boss ng mga lalaking nagpakasasa sa katawan mo." sagot ni Enrico nang agawin niya ang hawak na walkie talkie ni Rolly. Nanlaki ang mga mata ni Caroline.dahil kahit hindi niya nakikita si Enrico ay kilala niya ang boses nito. "I-Ikaw?! B-Bakit? Anong ginawa ko para gawin mo sa 'kin ito, Enrico?!"

“Mga brod. Huwag naman kayong unfair. Yong mga dumaan, wala ring helmet ah. Saka kaya lang naman ako walang helmet dahil nagmamadali ako kanina dahil kailangan kong bumili ng gamot.” “Hindi katuwiran yan. Akin na lesensiya mo.” Galit pang sagot ng enforcer. “Ah hindi naman puwede yan na may pinapaboran kayo.” Tumaas na ang boses ni Miguel. “Pasensiya na kayo. Hindi ko ibibigay ang lesensiya ko.” “Aba’y tarantado pala ang isang ito, ah.” Galit na hinablot siya ng isang enforcer na muntik nang ikatumba ng ng kanyang motorsiklo. “Wala kang galang ah.”

hiyaw niya pabalik. "HAHAHAH sinong bobo sa atin ngayon ha? Kayo na lang ang natitirang tauhan. Ang mga pinagbantay mo sa bihag niyo tanga-tanga, hindi kilala ang kasamahan," tumawa pa ulit ako. "Traydor ka Enrico!" hiyaw pa ulit nong boss nila. Akmang tutukan niya si Enrico ay binaril ko na ang kamay niya.

Dumadaing ang lalaki pero alam niyang lango ito at walang nararamdaman pero bakas sa mukha nito na bugbog sarado na ito. Nanatili lang siyang nakatayo sa at gulat na pinanood ang nangyayari. Hindi kaulanan ay natigil na rin ang lahat dahil dumating na ang mga enforcer at pilit pinapalayo si Allen. His eyes remained murderous and was still willing to throw strong punches to the man as if it wasn't enough that his face was unrecognize already. Was she only trying to create a different image of Allen as being good, to console herself that Allen is way too good for her and that she is undeserving and unworthy for someone like him.

sabi ng police enforcer. Nang paalisin kami ng enforcer sinimangutan niya ako. "Ikaw naman kasi," sabi niya. "Ako?" tukoy ko naman sa sarili ko. "Nagtatanong lang naman ako hindi ko alam ang feelings mo nang makita mo si Mariella nahiya rin ako magtanong after nyo mag-sigawan dahil mainit pa ang ulo mo wala—" putol ko sa kanya parang gets ko na ang sasabihin niya.

Mahigpit ang boses ng enforcer. Huminga ng malalim si Jonathan. “Pasensya na. Nasiraan kami,” ani Jonathan na hindi mapigilan ang inis. Medyo hindi kumbinsido ang enforcer sa sinabi ni Jonathan. Pero matapos ang ilang usapan biglang nagbago ang tono nito. “Ah… okay sir. Tatawag na lang po ako ng tulong.” Nagtaka si Amanda. Kanina galit, ngayon parang biglang naging maayos. Hindi niya alam na ang tawag ni Jonathan ay diretso sa mataas na opisyal.