The Executioner Novels & Stories

Sa gulat ko sa nadatnan, hindi agad ako nakagalaw nang tutokan ako ng baril ng isang hindi pamilyar sa akin na lalaki. A stranger who was standing amidst the carnage. Siya ang pumatay sa dalawa. He was the true executioner. Primo Hidalgo. Iyan ang pangalan nya batay sa report ng aking tauhan. Bago pa nya maiputok ang baril sa akin, dumating na ang mga kapulisan. Naiwan akong tulala, dahilan ng pagkakadatnan nila sa akin. Sa halip na ang lalaking iyon ang makulong, ako ang dinakip ng mga pulis.

Nagiging tao lang siya mula sa pagiging dios kapag si Catherine ang pinag uusapan. Nakakapikon. Nakakasawa na. "Totoo naman ang sinabi ko, si Catherine lang ang inaalala mo!" Wala na akong pakialam kung bigla na lang niyang pasabugin ang ulo ko. Nakita ko na 'yong minsan. Execution style, sa gitna ng maraming tao na kumakain sa loob ng resto, isang ex-convict na maraming kasong rape ang bigla niyang sinundan sa CR ng mga lalaki, nilapitan at binaril niya gamit ang silencer.

"Okay, so let say it then. So do you have any idea why we're here?" "Duh, do you think I have the ability to predict?" Sarkastikong sagot ko naman dito. Hindi ako si Madam Auring for crying outloud! Tumawa ulit ito. "Hmm, you got some attitude dear. But we are here just to annouce that...." saad nito na talagang ibinitin pa. "You will be executed since you are not from our race." Kung literal lang na matatanggal yung panga ko sa pagkakanganga ay malamang nahulog na ito. Anong execution? Are they planning to end my life? Are they crazy?

Kung bakit naman kasi minalas pa ako ngayong ayaw na ito! Nang huminto ang elevator sa executive office, agad akong lumabas at isang babae ang sumalubong sa akin. "Miss Elara Vance?" tanong ng babaeng sumalubong sa akin nang makalabas ako mula sa elevator. "Yes, Maam." Nakakahiya ang itsura ko pero dahil trabaho ang aatupagin ko, dedma muna sa pagiging dugyot dahil hindi ko naman kasalanan na nawalan ako ng pitaka.

“The Terranovas. The Cervantes. Lahat ng natitirang koneksyon ng Inferno.” Tahimik siyang tumingin sa dokumento, nakakunot ang noo. “You mean… he’s declaring war again?” I leaned against the table, arms crossed. “No. This time, it’s an execution. Walang grand announcement, walang alliance. Just blood and silence.” Hector exhaled sharply, frustration flickering in his tone. “You know Natasha Terranova isn’t an easy mark, Aeris. Kahit si Lucien alam ‘yon. This plan— it’s suicide.”

Ang tanging hawak lang niya ay isang maliit na silver na patalim na may bahid pa ng sariwang dugo. ​"Good evening Mister and Madame Feldway" the assassin greeted smoothly his voice completely flat and robotic parang isang makina na ginawa para pumatay. "My name is Silas. I am the personal executioner of Arthur Sterling. I sincerely apologize for the complete mess on your beautiful carpet." ​"Bibigyan kita ng tatlong segundo para magmakaawa bago ko pasabugin ang bungo mo" banta ni Heinrich hindi ibinababa ang kanyang armas.

She wasn't just a guest anymore; she was the executioner. At the far end, Sandro remained standing. He didn't rush to grab the document. He didn't let out a gasp of shock. He stood like a monolith, his face a sculpted mask of indifference, but his eyes—darker than the sea outside—were fixed on Chloe with a lethal intensity. “Are you done with the dramatics, Chloe?” he asked, his voice a low, dangerous vibration. Chloe’s smile widened, sharp and predatory. “Oh, darling, I’m just getting started. The opening act is always the shortest.”

Kasi— Ako ang nakalagay bilang… asset. Hindi target. Hindi biktima. Kundi— Executioner. Dahan-dahan akong napalingon kay Torren. “Alam mo ‘to,” bulong ko. Hindi tanong. Katotohanan. Tahimik siya. Pero hindi siya tumanggi. “Tell me the truth,” dagdag ko. Mas matalim. Mas desperado. “At the beginning… what was I to you?” Isang segundo. Dalawa.

Mayroon din itong hawak na papel na katulad ng kay Emily na "perdóname por mi pecado." Makalipas ang isang linggo ay nasundan muli ang pagpatay. Ito'y si Hector Bernal, isang Engineer student. Natagpuan ang kanyang bangkay sa tabi ng tumpok ng mga basura. Ito'y may hawak din na "perdóname por mi pecado."

"Ikaw, tapos may bitbit kang ulo ng tao, iyong isa binaril mo sa bunganga." "Okay," tumango ito. Hinuli ang titig niya. "But that was not me. Hindi ko kukunan ng litrato ang sarili ko habang hinahatulan ang isang kriminal. If there's anyone with me during the execution it would be between Athrun and Gabrylle only."