The First Frost Novels & Stories

Pero iba ang pakiramdam nang tuluyan kaming makababa. “Ahhh, ang lamig, nakakaloka!” Pakiramdam ko ay agad namanhid ang ilong at mga pisngi ko. Humalo pa ang mahihinang patak ng niyebe sa hangin. Isa-isa itong lumalaglag sa buhok at balikat ko. Hindi ko mapigilang tumingala. First time kong makakita ng totoong snowfall. Para akong nanaginip. Napapangiti ako habang iniunat ang kamay ko. May ilang snowflakes na dahan-dahang bumababa sa palad ko bago tuluyang matunaw.

Mas lalo niyang hinapit ang katawan nito palapit sa kanya habang ang isang kamay ay nagsimulang maglakbay, dinadama ang bahagi na hindi niya dapat inaangkin. God, parang sasabog na sa init ang katawan niya. He wanted to devour every inch of her, taste every corner of her delicate body. Ngunit sa kasukdulan ng init, isang imahe ang biglang sumulpot sa kanyang balintataw—ang mukha ni Agatha. At kasabay ng paglitaw nito, unti-unting natabunan ng lamig ang lahat ng init na pinakawalan. Parang isang balde ng yelo na ibinuhos sa apoy ng kanyang pagnanasa.

Napatakip ako sa labi ko nang maalala ang halik na pinagsaluhan namin. Frost leaned on the sofa sideways at pilyo akong nginitian. "I know what you remember" halos pumunta ang lahat ng dugo ko sa mukha nang sinabi niya yun. "Yes, Jez. I am your first kiss and it was..." "Oh stop Frost! I don't wanna hear it" sabi ko at napatakip sa tenga pero itong kumag na to ay hindi maalis ang ngiti habang pinagmamasdan ako.

"Bakit nga pala Frost Neo ang ipinangalan mo sa anak natin?" Napangiti siya habang nakatingin sa daan sa unahan. "I named him Frost Neo because it's the first day of snow when he was born. It was raining ice outside the moment I held him in my arms then Neo... it means the one. My one and only baby..." She saw Nicolo smiled. "The name sounds nice. I can't wait to meet him and have a glimpse of him again." "You will soon, Nicolo," malambing niyang turan.

Frost ay natatakot na panagutin siya nito. Sa oras na iyon, siya ay talagang nagsisisi dito. Ang mga talentadong doktor na nagpunas ng malamig na pawis ay tumango din matapos marinig ang sinabi ni Dr. Frost. Ito ang unang beses na sila ay nakasalubong ng ganitong sakit at hindi talaga nila alam kung paano aasikasuhin ang ganitong sitwasyon.

“That’s what I’m doing. But the Frost phenomenon is happening in Benguet now.” “What?” Kaagad na nag tungo si Leopold sa kusina at binuksan ang telebisyon doon. Napatotohanan nga ng mga ibinabalita rito na dumating na ang frost season. Frost happens intermittently from December to February, where the early morning dew freezes as a result of the cold temperature. Vegetable frost occurs because of the low temperature experienced in areas with high elevation, especially in Benguet. Once the moisture enters without the presence of air, it develops into ice.

Alas-sais y’ medya na ng gabi at naglalakad pauwi sina Marion at Seojun nang biglang maramdaman ni Marion na tila nabasa ang kaniyang pisngi. “Ano iyon?” Itinuro niya ang maliliit at kulay puti na tila mga bulak na sumasayaw sa hangin habang bumaba sa lupa. “Snow?” “Unang snow ngayong taon…” Tumingala rin si Seojun at pinagmasdan ang madilim na kalangitan. “Natutunaw pala ito…” parang bata si Marion na manghang-mangha. Iyon kasi ang unang beses na makakita at maranasan niya ang snow.

Matapos ng dinner ay sunod sunod narin silang umalis, even Zeus and Hage. Hindi ko alam kung bakit ganun nalang makatingin sakin ang first born Frost na iyon, seems like he always have a hidden agenda. Nanatili ako sa garden at tumingala sa kalawakan as I can see the stars shinning in the middle of darkness. "You're quite,"

Emily’s POV Naramdaman ko ang pagbilis ng pintig ng aking puso nang makita kong pumasok si Frost sa simbahan. Para bang isang ulap na gumugol ng oras, tumaas ang aking mga mata at nakita ko ang aking anak na lumalakad patungo sa amin. Mabilis na umiikot ang lahat sa aking isip. Frost, ang simbolo ng pagmamahal na nabuo mula sa mga pagkatalo, ang aming sanggol na minsang nahulog sa mundo ng kalungkutan.