The Friend Novels & Stories

“Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!” Safe? Tangina. Kung alam niyo lang. “Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko. “Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”

ani ni Anastacia. "Well, si Pammy kasi best friend namin. She is one of the boys.. Solid ang samahan naming tatlo noong kabataan namin." sagot ni Maximo at sinariwa ang ala-ala niya kasama ang mga kaibigan dati. ---

Pero ayaw din niyang isapubliko ang isang bagay na hindi naman talaga tungkol sa kanya—at least hindi ayon sa kwento. “May friend kasi ako…” panimula niya, maingat ang tono. “Matagal na silang kasal, pero parang... wala pa ring nangyayari. Curious lang siya kung normal pa ba ‘yon.” Pagkarinig ng salitang friend, bahagyang napahinga si Thorin. Pero alam niyang may tinatago sa likod ng kwentong iyon. “Yung friend mo... ikaw ba talaga ‘yon o ‘yung pinsan mo lang?”

Paliwanag nito. "Stop mentioning my sister, you have no right." Diniinan ko ang pagkakasabi sa bawat letra para mas maramdaman nito na hindi ko gustong pag-usapan ang kapatid ko. Humikbi ito. "H-Hindi ko gusto ang nangyari. S-She's my only f-friend." Hindi ko alam pero nung binanggit niya ang salitang friend ay may halong pagdadalawang-isip.

sambit niya sa akin kumunot ang noo ko sa sinabi niya. "Talaga? Wala akong alam, paano mo nalaman?" tanong ko sa kanya. "Friend ko siya sa F******k ko," aniya sa akin. Tumango na lang ako bigla sa sinabi niya. Iilan lang ang friend ko sa f******k ko, ang babe ko ang mga kaibigan namin at ang pamilya lang namin. "Ang dami mo kasing friends sa F******k mo," sambit ko.

"Of course, I'm your friend." Napatawa naman ako. "Yeah, pero wala akong friend na sinasamahan kao sa ospital." "Well, you have one now. Its just like one of those times." "Anong just like one of those times, hoy hindi ako na-oospital dati. Sinong babae 'yon." Nanlaki naman ang mata niya. "Hayop ka! Hindi lang pala ako ang kaibigan sa buhay mo 'tas sinasabi mong ako lang friend mo. Fake friend ka ah."

nagtatampong sabi ko. Natawa ito. ["Don't worry, my friend will be gentle.] natatawang sabi nito. Ngumuso ako. Sino ba yung friend niya na yun? ''Ano gawa mo?'' tanong ko para maiba ang usapan. [''Nothing.''] tipid nitong sagot. ''You should bond with your cousins there.'' ["I want to see you."] "I want to see you too." Natahimik ito saglit na ikinataka ko.

tanong ng chief kay Jester na ang tinutukoy ay ako. "Apparently, No but she's a friend na girl," makahulugan na sagot niya. Ang sarap batukan ng lalaking 'to! Literal na babae ako at ano? Friend? Kailan ba kami naging mag friend? Hindi ako nainform! sabi ko sa loob ko. Hindi ko nalang siya pinansin at nag focus ako sa pagkain, pagkatapos ay niyaya ako ni Jester to roam around and explore, tatanggi paba?

What kind of friend are you? Nainis na ako sa sinabi niya. Bakit ginagamit niya ang pagkakaibigan namin para tulungan ko siya?! "I am the kind of friend that doesn't condone your procrastinations!" Inis na sabi ko. [You're useless! I shouldn't call you to ask you if you could help me. I thought you can help me out but no! You are such a selfish! Why?! Just because you're topnotch student you think you're much ahead of me?! You are nothing without your parents! You are nothing but a plain Ayen without me!" Bulyaw nito sa'kin aa kabilang linya.

“Before we go home, puntahan muna natin ‘yong friend ko.” Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Friend? Sinong friend ito na sinasabi niya? “Sino ba itong friend na tinutukoy mo?” nakagat ko ang labi ko habang tinatanong siya. Ever since,wala akong alam sa kung sino ang mga kaibigan niya. Bago pa man ako mag isip ng kung anu-ano, I shove that negative thoughts on my mind para hindi masira ang araw ko.