The Friend Mga Nobela at Kwento

"You better be. You faked the friendship I thought was real." "Hey, hindi ah." Depensa niya. "I am your friend. Walang nagbago ro'n, Ria. Ako pa rin 'to. Nakilala mo nga lang 'yong Ordane na bahagi ng pagkatao ko?" Nilingon ko siya ng may malungkot na ekspresyon. "Gulong-gulo ang isip ko, Fritz. Ano ba talaga 'to? Gimik ba 'to para sa birthday ko?"

His friend was calling. “I answer this call first, wait me here.” Aniya sa kaibigan. “Okay, sino ba ‘yang tumatawag sa ‘yo? Jowa mo?” tanong nito sa kaniya. Sinamaan niya ito ng tingin. Kahit kailan ay hindi ito nagkainteres sa babae. Hindi naman sa ayaw niya, ayaw niya lang na may makaistorbo sa plano niya. “Our friend, Pardon.”

Hindi siya makapaniwala na iyon ang lalabas sa bibig nito. "I need you to be my friend so I could live."

Marahan kung hinaplos ang umbok kong tiyan, hindi pa ito gaano kalaki, hindi pa halata lalo na kapag naka-suot siya ng oversized shirt ngunit ramdam niya na ang bigat nito. “Don’t mention it, Ann. You're my friend—no. My girl best friend. You know what? You make me realize that not every girl get close to me, end up in bed. You're a good friend and I treat you as my sister. Every I do for you, you deserve it. Ako dapat ang magpasalamat sayo, eh. Dahil nagkaroon ako ng kaibigan na babae na hindi ko nakita maging sa panaginip ko. Kahit na palagi mo akong sinisigawan, kahit na palagi mo akong sinasabihan ng siraulo, kahit na palagi mo akong sinasabunutan, tanggap ko na ganu'n pala ang pakiramda

sagot naman nito sa kanya. Muli siyang napangiti. Yeah. That’s what are friends for. Iyong may nagawa kang malaking pabor o tulong sa kaibigan mo ay hindi ito humihingi ng kapalit sa `yo. That is the true definition of friendship. “But still, thank you.” “You’re welcome. Hmm... by the way, kamusta ka naman diyan?” mayamaya ay tanong nito. “Okay lang naman ako dito,” sagot niya.

sagot ni Denver bago walang paalam na ini-off ang mic nito. Napangiti na lamang ako. Talagang maaasahan ko si Denver. Mabuti na lamang at sa halip na maging kaaway ko ay naging kaibigan ko siya. Yes. Kaibigan. Because starting today, I will consider him as my friend just like Tom. Wait. Mukhang dumarami na yata ang mga nagiging kaibigan ko, which is not normal for me. Ngunit hindi naman pala mahirap ang magkaroon ng dalawang kaibigan dahil may nahihingan ako ng pabor kagaya ngayon.

Siya lang ata ang may alam. "Actually magbest-friend nga tayo e." Deklara niya. Umusog pa ito palapit sa akin. "Bagay nga tayong magbestfriend, gwapo at maganda. Diba tita?" Dinamay pa talaga si Dra. Divine sa kalokohan niya. Aakbay pa sana ito pero mabilis kung hinawi ang kamay niya. "Para akbay lang...as a friend, ayaw pa. Damot mo na naman Addy."

Every girl who will see how the dress wrapped her body will feel jealous instantly, her curves made Sapphire drink a water. "Who is she?" ani Sunny. "Friend ni Dad?" Friend? She doesn't look like a friend to him. Sa yapos ng mga braso nito sa matipunong braso ni Will, the word friendship will get tinted. They walked towards their friends, nagkakaroon na ng ingay dahil sa pang-aasar sa kanila subalit ngiti lamang ang sukli ng dalawa.

Bahagyang tumaas ang isang kilay niya. "Wala?" "Yup." Tahimik siyang nakatingin sa akin. Nakakainis. Parang X-ray machine. Parang kayang basahin ang kaluluwa ko. "Then who were you talking to?" "My friend." Mabilis kong sagot. "Friend." "Yes." "Friend." "Yes!" "Friend." Napangiwi ako. "May problema ba sa word na friend?" "Tinitiyak ko lang." Napairap ako.

“Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!” Safe? Tangina. Kung alam niyo lang. “Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko. “Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”