Novel & Cerita The Friend

Siya lang ata ang may alam. "Actually magbest-friend nga tayo e." Deklara niya. Umusog pa ito palapit sa akin. "Bagay nga tayong magbestfriend, gwapo at maganda. Diba tita?" Dinamay pa talaga si Dra. Divine sa kalokohan niya. Aakbay pa sana ito pero mabilis kung hinawi ang kamay niya. "Para akbay lang...as a friend, ayaw pa. Damot mo na naman Addy."

I'm so thankful to have her. *'A friend loves at all times, and a brother is born for a time of adversity. Proverbs 17:17 NIV'*

“Wala nga. I just… missed talking to you, that’s all.” Sandali siyang pinakatitigan ng kaibigan. Maya-maya pa, tumayo ito at mulinng may pinuntahan. Pagbalik nito may dala na itong isang bote ng brandy, ice bucket at crystal glass. “You’re right. You don’t need tea. You need booze,” anito. And when her friend poured a drink, she didn’t hesitate to take it. Yes, that is what she needs. ---

Every girl who will see how the dress wrapped her body will feel jealous instantly, her curves made Sapphire drink a water. "Who is she?" ani Sunny. "Friend ni Dad?" Friend? She doesn't look like a friend to him. Sa yapos ng mga braso nito sa matipunong braso ni Will, the word friendship will get tinted. They walked towards their friends, nagkakaroon na ng ingay dahil sa pang-aasar sa kanila subalit ngiti lamang ang sukli ng dalawa.

Bahagyang tumaas ang isang kilay niya. "Wala?" "Yup." Tahimik siyang nakatingin sa akin. Nakakainis. Parang X-ray machine. Parang kayang basahin ang kaluluwa ko. "Then who were you talking to?" "My friend." Mabilis kong sagot. "Friend." "Yes." "Friend." "Yes!" "Friend." Napangiwi ako. "May problema ba sa word na friend?" "Tinitiyak ko lang." Napairap ako.

“Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!” Safe? Tangina. Kung alam niyo lang. “Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko. “Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”

ani ni Anastacia. "Well, si Pammy kasi best friend namin. She is one of the boys.. Solid ang samahan naming tatlo noong kabataan namin." sagot ni Maximo at sinariwa ang ala-ala niya kasama ang mga kaibigan dati. ---

Pero ayaw din niyang isapubliko ang isang bagay na hindi naman talaga tungkol sa kanya—at least hindi ayon sa kwento. “May friend kasi ako…” panimula niya, maingat ang tono. “Matagal na silang kasal, pero parang... wala pa ring nangyayari. Curious lang siya kung normal pa ba ‘yon.” Pagkarinig ng salitang friend, bahagyang napahinga si Thorin. Pero alam niyang may tinatago sa likod ng kwentong iyon. “Yung friend mo... ikaw ba talaga ‘yon o ‘yung pinsan mo lang?”

Paliwanag nito. "Stop mentioning my sister, you have no right." Diniinan ko ang pagkakasabi sa bawat letra para mas maramdaman nito na hindi ko gustong pag-usapan ang kapatid ko. Humikbi ito. "H-Hindi ko gusto ang nangyari. S-She's my only f-friend." Hindi ko alam pero nung binanggit niya ang salitang friend ay may halong pagdadalawang-isip.

To: Bro I frel so luvky ti have yiu in my lir,, you are a great frirnd and I feel lile you reslly understand and respevt me. I lpve spending tome with you and I love talkong to you abiut anything. You make me lsugh and we always have so much fun togwther. I really appreciate evwrything you do for me, I don't know what I would do without you, you have bewn there for me so many times and I am so gratwful to have you as my friend. Sent!