The Friend Mga Nobela at Kwento

Kahit may pagtataka ay agad akong lumabas ng kuwarto para makita kung sino. Pagbukas ko ng pinto ay ang mukha ng best friend kong si Drex ang bumungad sa akin. May dala itong isang isang bote ng whiskey. “Let's drink, my best friend. Let's celebrate your last night as miss.” Nakangiti niyang bungad sa akin at itinaas pa ang whiskey. Hindi ko naman mapigilan ang mapairap. Seryoso? Hay naku, akala ko naman kung sino na.

sambit ko sa kanila hindi pa ako pamilyar sa mga kaibigan ni KJ at nabanggit nito ako pa lang ang naging babae sa barkada nila. (It’s true, you all know him better than I do—I think this is the first time they’ve had a female friend usually, it’s just their friends’ girlfriends who hang out with them.) “Geurae, geuneun jom dalla. Nado geureul joahaess-eo, geudeuri geuleon yeoja chingu-reul gajin jeogi eobsneunde, neoga cheoeum-iya. Neo neomu kaloghae (fun)!”

Tinanggap ko naman ito at ngumiti ulit. And this is the first day that Kuya Kendrick was now my friend.

Especially hacking. Samshin Fujimoto is my friend. He is a Japanese mixed martial artist. Matanda siya sa akin ng ilang taon pero nagkakasundo kami. Sa lahat ata ng mga nakilala ko ay sa kanya lang ako komportable. Hindi siya mahirap pakisamahan at madali siyang mahalin. But I have no special feelings for him. He is mere like an elder brother to me. Mabait siya at matulungin kaya kahit anong hingin ko sa kanya ay ibibigay niya sa akin. Ilang taon ba naman kaming magkasama at sabay na lumaki.

naitanong niya. Sure, nakakapag-usap sila at nagbibiruan din minsan pero hindi naman niya alam na friend na pala ang turing nito sa kanya. Ayaw naman niyang magfeeling close. "Ngayon lang. Di ba nagsend ako ng friend request?" tugon pa nito kaya natawa siya. "Ah ganun pala yun?" nasabi na lang niya. "Oo ini-accept mo pa nga eh. Eh di friends na nga tayo," giit pa nito.

tanong nito sa kabilang linya. I warmly smile. “Yes.” “With whom?” “With my friend.” “Boy din ba ’yong friend mo tulad ni Daddy? Tapos my baby rin ba?” Ngumiti ako sa sunod-sunod na tanong nito. “No. It’s my best friend. Girl siya at kasama ko siya lagi dito sa bahay. Her name is Klara.” “Uhh, okay po.” “Na-miss mo ba si Tita Brianna, baby?”

"Hindi ko alam kung bakit kailangan kong magpaliwanag sakaniya, she's not even my friend." "Anong hindi friend? College palang kasama na natin yun huy!" "She's just a normal citizen for me," "Ang dami mong alam, ang harsh mo naman' kung ganon. Baka ako di mo pa niko-consider na friend ha!" "Hmm," "bwisit to"

medyo nangingiting tanong niya rito. Ito naman ay napakamot ng ulo at pagkatapos ay ngumiti. “My name is Finn.” “Finn?” ulit niya sa pangalan nito pero hindi niya talaga maalala. “Andrei’s friend. The one na kasama niya sa bar noon.” sabi nito.

“Can you tell me… what was that friend’s name?” “Aurora.”

Ayoko munang magsalita at baka mapahagulgol na naman ako. Hinawakan niya ang kaliwang kamay ko at saka pinisil ito. “Nandito lang ako para makinig. We’re friends, remember? Sige na, sabihin mo na. Mahirap kimkimin ‘yan baka biglang sumabog.”