The Friend Novels & Stories

Ang laki talaga ng topak sa utak nito. "Just friends? Your friend treats you very well..." Tumayo ito at biglang pumunta sa harap ko. "How long have you guys known each other? Your friendship is already good enough so that you can send each other expensive clothes? Can you introduce me to this kind of friend?" Saad nito sa mukha ko. "Anong ibig mong sabihin?"

Napairap ako nang bahagya bago muling naglakad. “Ayaw mo nang makipagkwentuhan sa ‘friend’ mo?” Sinadya kong idiin iyong salitang friend. At kitang-kita ko ang bahagyang pag-alangan sa mukha niya. Bingo. “Kaibigan ko lang naman talaga siya,” sabi niya agad. “Kaibigan namin ni Chanton.” “Pero mukhang mas close siya sa’yo.” Tahimik siya.

“ Kuya Tyron hindi ba nasabi ko na sa iyo na dahil sakitin ako walang taong may gustong makipag kaibigan sa akin? ” Napatingin ako sa kaniya nang matagal. “ Yeah, why? Is someone fighting with you again or rather are you being bullied? ” Umiling s’ya. “ I have a friend now Kuya. She’s really pretty and a very kind person, maganda ang kutis n’ya kasi nang hinawakan ko ang braso n’ya malambot iyon at madulas, para siyang ibinabad sa gatas kasi mas maputi pa s’ya sa akin. Did you know that this is the first time I have had a friend even though we can say that I only have a little time in this world. ”

"Sorry is not enough for what he did to you, Artia." I gulped. "He's only the friend I've got." mahinang sabi ko na sana ay hindi niya narinig. "He might me a friend for you but what are you for him? Sa ginawa niya sayo, sa tingin ko ay hindi pagkakaibigan ang habol niya. Friends doesn't harm each other. Friends don't do that Artia." "I know, but..."

Ba't yata patanong din. Bigla akong nanigas ng inakbayan nya ako sa balikat bigla. "You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."

Kahit may pagtataka ay agad akong lumabas ng kuwarto para makita kung sino. Pagbukas ko ng pinto ay ang mukha ng best friend kong si Drex ang bumungad sa akin. May dala itong isang isang bote ng whiskey. “Let's drink, my best friend. Let's celebrate your last night as miss.” Nakangiti niyang bungad sa akin at itinaas pa ang whiskey. Hindi ko naman mapigilan ang mapairap. Seryoso? Hay naku, akala ko naman kung sino na.

sambit ko sa kanila hindi pa ako pamilyar sa mga kaibigan ni KJ at nabanggit nito ako pa lang ang naging babae sa barkada nila. (It’s true, you all know him better than I do—I think this is the first time they’ve had a female friend usually, it’s just their friends’ girlfriends who hang out with them.) “Geurae, geuneun jom dalla. Nado geureul joahaess-eo, geudeuri geuleon yeoja chingu-reul gajin jeogi eobsneunde, neoga cheoeum-iya. Neo neomu kaloghae (fun)!”

Tinanggap ko naman ito at ngumiti ulit. And this is the first day that Kuya Kendrick was now my friend.

tanong nito sa kabilang linya. I warmly smile. “Yes.” “With whom?” “With my friend.” “Boy din ba ’yong friend mo tulad ni Daddy? Tapos my baby rin ba?” Ngumiti ako sa sunod-sunod na tanong nito. “No. It’s my best friend. Girl siya at kasama ko siya lagi dito sa bahay. Her name is Klara.” “Uhh, okay po.” “Na-miss mo ba si Tita Brianna, baby?”

Ayoko munang magsalita at baka mapahagulgol na naman ako. Hinawakan niya ang kaliwang kamay ko at saka pinisil ito. “Nandito lang ako para makinig. We’re friends, remember? Sige na, sabihin mo na. Mahirap kimkimin ‘yan baka biglang sumabog.”