Best Friend Letters Novels & Stories

I grabbed my phone after the thoughts and messaged him. "Enjoy your time with your happiness. I am happy for you Arc, you deserve the best.", then I send it. Binalot ko ng kumot ang aking katawan, I felt lonely pero alam kong hindi ko kailangang mandamay ng ibang tao sa kalungkutan kong ito. Walang ginawa si Arc kundi ang samahan ako and help me grow. It's payback time, I will always do the best for my bestfriend. Pinayapa ko ang aking isipan at naging matagumpay na nakatulog ako.

Sa wakas ay umamin rin siya. Akala ko pa naman ay tatanggi na naman itong indenial kong best friend. Infairness, may improvement na siya. Hindi na siya indenial ngayon. At natutuwa ako para sa kaniya. Kung may nais man akong itulak na ibang lalaki para sa kaniya ay si Jemuel na iyon. Magiging masaya ako kapag ang dalawang kaibigan na naging katuwang at sandalan ko sa mga panahong pinagmamalupitan ako ng panahon ay magkakaroon ng happy ending kapiling ang isa’t isa. Ako ang pinakaunang magsasaya para sa kanilang dalawa. Sana nga’y magkaroon ng tamang panahon at tamang pagkakataon para sa dalawa kong kaibigan na ito lalo pa’t mukhang tinamaan ni kupido itong best friend ko.

3 AM ng madaling araw ng maramdaman ko ang bigay ng aking mata kaya naman sa oras na yun nakatulog na ako nh mahimbing. SOMEONE'S POV Now i know kung sino ka talaga Hope you wouldn't turns back against me Because, i don't wanna be your enemy. I wish that you will be my forever bestfriend kahit sa sandali nating pagsasama. I treasured all about us ... our friendship na ating nabuo sa maikling panahon. Sana ...sana huwag dumating sa puntong magiging kaagaw kita sa isang lalaking labis kong tinatangi.

He's really my boy best friend. My boy best friend is back.

"Nay naman!" "Don't get me wrong anak. Pero kasi, kung meron akong pinakamatiyagang tao na kilala. Siya yun. Imagine nung sinabi mong hindi mo na siya best friend? Pumupunta pa rin siya dito tapos pag may sakit ka, lagi kang dinadalaw. Taga-abot pa ng excused letter mo sa teachers niyo. Binibigyan ka rin ng notes para hindi ka mahuli sa lessons. May regalo din at palaging present pag birthday mo kahit na hindi mo naman personal na iniinvite. Sa'yo nakakairita yun. She's nothing but an annoying person for you. Minsan naririnig kita, wala pa siyang ginagawa, nagsusungit ka na agad sa kanya. But I think that's her only way para sabihin sa'yo na no matter what happens, she will always be by your

@xaviergomez: ganda naman pero mabaho 'yan! Napangiti naman ako nang malapad dahil sa reply niya, kahit talaga ilang araw, linggo o buwan man kami hindi magkasama, hindi pa rin talaga nagbabago ang trato namin sa isa't isa. Siya parin ang bestfriend ko at walang magbabago doon! @itsmeamber: miss mo naman!

nakangising sagot sa akin ng best friend ko na si Warren sa kabilang linya. "Oo naman, bro. Kukunin talaga kita. Hindi ka puwedeng hindi kunin, 'no? Makalimutan ko na ang lahat, huwag ka lang, bro. Hindi nga lang tayo mag-best friends, eh, para na nga tayong magkapatid, bro," sabi ko sa kanya. "Maraming salamat talaga sa pagsuporta mo sa akin, bro. Hindi mo ako iniwan kahit ano'ng nangyari." "Of course, bro. I'll never leave you. We're best friends, right? We'll support each other no matter what happens. Ganoon ang mag-best friends, 'di ba?" sagot niya sa akin.

Dahil sa magkadikit ang dibdib namin dalawa ay ramdam ko rin ang pagtibok ng puso niya na kasing bilis ng akin. Nang tumikhim si tita ay saka lang siyang bumitaw ng yakap sa akin, kasabay ng pagbitaw niya ay hindi ko inaasahan ang ginawa niya. "Long time no see my, best friend! Dapat sinabi mo sa akin ang pag-uwi mo, 'di sana nasundo kita sa airport!" masigla niyang sabi at pinanggigilan ang pisngi ko sa pamamagitan ng mahinang pagkurot. "I miss you, my best friend! Na-miss ko na ang mataray kong kaibigan!" He gave me a friendly kiss on my cheek.

Siya lang din ang tinuturing kong tunay na kaibigan. " Kahit nasa probinsiya ako magtetext din naman ako sayo promise!" Sabay haplos niya sa likod ko. Lalo akong naiyak sa ginawa niya. Daphne is not only my bestfriend, she's like a sister to me.

kung hindi lang siya nagpaparamdam sa mga kaibigan sa pamamagitan ng liham, baka nabaliw na ako. She's been sending letters to her friends: Lia and Zeke, Yvonne and Andrei, Jia, and her parents. I understand that. They're precious to her. To us. Pero bakit... Walang akin? I mean, kahit kumustahin o banggitin man lang ako sa mga liham niya, hindi niya magawa?