Novel & Cerita The Friend

"Sige po. Pero lola… magpapaalam po sana ako kasi imi-meet ko po yung friend ko mamaya. Hindi po ako makakasabay ng hapunan. Kung okay lang po..." Dahan-dahan nawala ang ngiti sa mga labi ng Reyna. "It’s okay, Adee. But who is this friend?" "Ah… Kaibigan ko po at the same time ay katrabaho ko rin po siya. Wag po kayong mag-alala. Mabait po ‘yon tsaka saglit lang po ako."

Hindi sila friend nito sa F******k. "Paano mo ako nga pala ako matatawagan, eh di naman tayo friend sa F*," "You added me a while ago," nakangising sabi nito na ikinakunot-noo niya. Kelan? Wala siyang matandaan na ini-add niya ito. Kahit miss na miss na niya 'di naman siya gano' n kadesperada. "Anong ako? Hoy, Astin. Wala akong maalalang ginawa ko iyon! For your information, isang buwan na akong hindi nagbubukas ng social media account ko!"

Parang may kumakagat sa alaala niya, kahit hindi niya maintindihan. “Ah…” sabi niya, paos. “Pasensya ka na rin.” Isang simpleng salita. Pero sa akin, parang kutsilyo. “Mommy,” bulong ni Janine, “pwede po ba siyang maging friend?” Parang tinamaan ako ng martilyo. Friend. Ang ama mo ay kaibigan na lang. “Baby...” ngumiti ako pilit. “Hindi pa natin sila masyasdong kilala at ganoon din sila sa atin. Pero lilipas din ang panahon at pwede ng maging kaibigan.”

matalim niyang sabi saka tumalikod. Friend? Lalabas ng kwarto nito ng madaling araw na inaayos pa ang strap ng damit, tapos friend lang? Mas maluwag pa sanang tanggapin sa dib-dib kung inamin na lang nito na fuck buddy nito ang babaeng iyon kaysa ganitong patuloy ito na nagsisinungaling!

Napalayo pa talaga sila para lang sunduin ito. What a special friend indeed.

Ang laki talaga ng topak sa utak nito. "Just friends? Your friend treats you very well..." Tumayo ito at biglang pumunta sa harap ko. "How long have you guys known each other? Your friendship is already good enough so that you can send each other expensive clothes? Can you introduce me to this kind of friend?" Saad nito sa mukha ko. "Anong ibig mong sabihin?"

Napairap ako nang bahagya bago muling naglakad. “Ayaw mo nang makipagkwentuhan sa ‘friend’ mo?” Sinadya kong idiin iyong salitang friend. At kitang-kita ko ang bahagyang pag-alangan sa mukha niya. Bingo. “Kaibigan ko lang naman talaga siya,” sabi niya agad. “Kaibigan namin ni Chanton.” “Pero mukhang mas close siya sa’yo.” Tahimik siya.

“ Kuya Tyron hindi ba nasabi ko na sa iyo na dahil sakitin ako walang taong may gustong makipag kaibigan sa akin? ” Napatingin ako sa kaniya nang matagal. “ Yeah, why? Is someone fighting with you again or rather are you being bullied? ” Umiling s’ya. “ I have a friend now Kuya. She’s really pretty and a very kind person, maganda ang kutis n’ya kasi nang hinawakan ko ang braso n’ya malambot iyon at madulas, para siyang ibinabad sa gatas kasi mas maputi pa s’ya sa akin. Did you know that this is the first time I have had a friend even though we can say that I only have a little time in this world. ”

"Sorry is not enough for what he did to you, Artia." I gulped. "He's only the friend I've got." mahinang sabi ko na sana ay hindi niya narinig. "He might me a friend for you but what are you for him? Sa ginawa niya sayo, sa tingin ko ay hindi pagkakaibigan ang habol niya. Friends doesn't harm each other. Friends don't do that Artia." "I know, but..."

Ba't yata patanong din. Bigla akong nanigas ng inakbayan nya ako sa balikat bigla. "You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."