Novel & Cerita The Friend

Hindi ko maiwasang matawa dahil kahit papaano ay may point naman ang kaibigan ko sa part na 'yon. I'm thankful to have a friend like her. Sa kahit anong seryosong usapan lagi siyang may pang banat. Hindi ka mauubusan ng tawa kapag siya ang kasama mo. Feeling ko talaga siya ang clown ng buhay ko. Ipinagpatuloy na lang namin ang pagkain habang pinag-uusapan ang ibang mga bagay na hindi konektado kay Faye Alonzo.

“To tell you the truth, yes.” “Hindi mo naman kailangang gawin iyon eh, okay lang ako dito,” aniyang napapahiyang nagbaba ng tingin. Umiling ang binata. “Kahit sabihin mong seven years tayong nagkahiwalay hindi ko naman nakalimutan kung papaano ka basahin. I know you need a friend, at nandito ako hangga’t kailangan mo,” sa tono ng pananalita ni Fritz alam niyang useless rin kung ipipilit niya ang gusto kaya hindi nalang siya kumibo.

“Wala nga. I just… missed talking to you, that’s all.” Sandali siyang pinakatitigan ng kaibigan. Maya-maya pa, tumayo ito at muling may pinuntahan. Pagbalik nito, may dala na itong isang bote ng brandy, ice bucket at crystal glass. “You’re right. You don’t need tea. You need booze,” anito. And when her friend poured a drink, she didn’t hesitate to take it. Yes, that is what she needs. ---

“I’m waiting for a friend. He’ll be out soon.” “Friend?” sambit nito at mahinang natawa. “Ang tanga naman ng kaibigan mo para iwan ang magandang dilang na tulad mo rito sa parking lot. Do you want to have some fun?” Mabilis siyang umiling. “No need. I already did.”

Even she cannot be fully sure. Sinubukan niyang kapain sa sarili niya kung ano na nga ba ang nararamdaman niya para sa lalaki. “Macoy is... a good friend. A very good one,” sa wakas ay sagot niya. “Friend? Lang?” tila hindi makapaniwalang komento ni Aira. Natawa siya ng mahina sa reaksyon ng dalaga. “Hindi naman kasi ako mapagbigay ng kulay sa mga bagay-bagay, Aira,” pabiro niyang sagot.

tanong ko. Pinilit kong kalmahin ang sarili ko, pero sa loob-loob ko nadudurog ang puso ko ng banggitin ko ang salitang Ex-boy-friend. Pero umaasa ako, na hindi niya Ex-boyfriend ang lalaki sana kaibigan nalang— "Matalik na kaibigan slash Ex-boyfriend noong nasa Kolehiyo ako." aniya na ikinagulantang ko. Sh*t!

"Sige po. Pero lola… magpapaalam po sana ako kasi imi-meet ko po yung friend ko mamaya. Hindi po ako makakasabay ng hapunan. Kung okay lang po..." Dahan-dahan nawala ang ngiti sa mga labi ng Reyna. "It’s okay, Adee. But who is this friend?" "Ah… Kaibigan ko po at the same time ay katrabaho ko rin po siya. Wag po kayong mag-alala. Mabait po ‘yon tsaka saglit lang po ako."

Hindi sila friend nito sa F******k. "Paano mo ako nga pala ako matatawagan, eh di naman tayo friend sa F*," "You added me a while ago," nakangising sabi nito na ikinakunot-noo niya. Kelan? Wala siyang matandaan na ini-add niya ito. Kahit miss na miss na niya 'di naman siya gano' n kadesperada. "Anong ako? Hoy, Astin. Wala akong maalalang ginawa ko iyon! For your information, isang buwan na akong hindi nagbubukas ng social media account ko!"

Parang may kumakagat sa alaala niya, kahit hindi niya maintindihan. “Ah…” sabi niya, paos. “Pasensya ka na rin.” Isang simpleng salita. Pero sa akin, parang kutsilyo. “Mommy,” bulong ni Janine, “pwede po ba siyang maging friend?” Parang tinamaan ako ng martilyo. Friend. Ang ama mo ay kaibigan na lang. “Baby...” ngumiti ako pilit. “Hindi pa natin sila masyasdong kilala at ganoon din sila sa atin. Pero lilipas din ang panahon at pwede ng maging kaibigan.”

matalim niyang sabi saka tumalikod. Friend? Lalabas ng kwarto nito ng madaling araw na inaayos pa ang strap ng damit, tapos friend lang? Mas maluwag pa sanang tanggapin sa dib-dib kung inamin na lang nito na fuck buddy nito ang babaeng iyon kaysa ganitong patuloy ito na nagsisinungaling!