The Lottery Ticket Novels & Stories

Bukod dito, ang bisa ng bagay na ito ay hindi nagpapatong-patong na parang patong ng mga data. Sa madaling salita, ang mga lottery ticket ay may malawak na ranggo ng mga premyo mula sa pinakamababang five dollars, 10 dollars, two hundred dollars, three thousand dollars, daang-daang libong dolyar, at kahit five million dollars.

At sa pag bukas ng ika limang (5) numerong nito, ang siyang kinalaki ng mga mata ni Winston Lawrence Kaya nang buksan nito ang huling numero sa Ticket lotto bigla nalang itong napatayo at napasigaw sa tuwa Ngunit nang marinig ito ng kaniyang ina, dahil nagising ito sa kaniyang pagkakatulog, dahil sa sobrang lakas ng sigaw ni Winston Lawrence, "Ano yun anak, bakit ka naman sumisigaw," sabi ni Janeth Lawrence ang Ina ni Winston "Ah wala po yun Ina, naglalaro lang po ako dito sa kusina" sabay sambit ni Winston sa kaniyang Ina Kayanaman si Winston Lawrence ay ka agad itong Tumakbo sa Bentahan ng mga TV Ngunit hindi para bumili ng TV, kundi para maconfirm nito ang Ticket Jackpot Lotto na tumama

gulat ni Nexus. "Nanalo ako sa scratch lottery nung isang araw. May dalawang ₱10 ticket ako sa likod ng phone case ko. Bumibili lang ako ng tig-₱10 na scratch card palagi, at laging nananalo — umulan man o umaraw. Halos kalahating taon ko na ring ginagawa 'yon." Sa isip ni Hiraya, parang "money-attracting charm" ang mga ticket na iyon. Kapag nanalo siya, ang ganda-ganda ng mood niya.

Dahil posible naman maging referral ito. "Wow, ang mahal pala! Kailangan tumaya na ako sa lotto para makabili." "Simulan ninyo na ma'am tumaya ng lotto," ngiting sabi ni Ellie. "May 6/55 mamaya na bola, 100 M ang winning prize." "Updated ka sa lotto," nakangiting tugon nito. "Ang reservation ba ay refundable kung hindi itutuloy ang pagbili?" "Non-refundable na po. Automatic forfeited na po ito kapag lumagpas ng one month."

Hindi nagtagal, ilang mag ticket ng lotto ang lumitaw, tinapik niya ito sa madilim na bahagi para mascratch ang ticket at maipakita ang premyo. Nagtype si Tyler hanggang sa lumitaw ang mga numero na 2-0-0-0. Hindi nagtagal, nagvibrate ang phone niya, sinasabi na natanggap na niya ang pera. Maingat si Brandon. “Hindi ako naniniwala na puwede gamitin ang perang iyan!” Ngumiti si Tyler, lumapit sa juice bar sa malapit, umorder ng lemonade at nagbayad gamit ang phone.

“Paano ka makakakuha ng mga magagandang benepisyo sa halagang fifteen dollars lamang? Bakit hindi ka na lang bumili ng lotto ticket? Mas malaki pa ang tsansa mong yumaman sa ganoong paraan!” “Talagang mayroon nang lahat ng klase ng tao ngayon. Paano nagkaroon ng invitation card sa isang auction ang ganitong uri ng tao? Talagang mas mababa na ngayon ang kalidad ng auction na ito!” Fifteen dollars lang ang halaga ng lot na ito. Sinisira talaga nito ang anticipation ng prescribed minimum value!” Umulan ng panunuya at pagtawa doon. Naging awkward si Mandy Zimmer.

Malawak ang ngiti nito at namimilog ang mga mata habang yakap-yakap nang mariin ang isang sandok. “Ano ho, nabunot na ba ang mga lucky numbers n’yo sa lotto? Milyonaryo na ho ba tayo?” sinakyan niya ang trip ng tiyahin. Sa buhay, natutunan niya na para makasundo niya ang Tiyang Amy niya ay kailangan niyang sakyan ang trip nito paminsan-minsan, gaya na lamang ng pagtaya-taya nito sa lotto. Araw-araw ay hindi ito nagmimintis sa pagtaya at gabi-gabi naman ay ipinagdadasal niya ito dahil alam niyang labag sa turo ng simbahan ang pagkakaroon ng ganoong bisyo.

Binuhat siya ni Christian at walang pagdadalawang isip na dinala sa kwarto. Pagkatapos ay inaliw ko ang isang nakikitang dismayadong si Juni , nagsuot ng mask, at lumabas ng pinto. Nagplano akong magpa- cash in sa lottery ticket ngayon. Habang nasa tabi ko si Juni , pumunta ako sa counter at kinuha ang ticket, na may kabuuang walong milyong dolyar after taxes. Nag-donate ako ng isang daang libong dolyar sa Children's Welfare Fund, umaasang makapagbibigay ako ng mga blessings sa ibang mga bata—at kay Juni din.

Hindi nabanggit ni Gerald kung paano niya nakuha ang kanyang mga kamay sa lahat ng mga ticket, ngunit alam niya na mataas ang presyo ng ticket. 'Gaano karaming pera ang ginamit niya para makuha ang napakaraming mga ticket? 'At pinabigay niya ang mga ito nang walang kahirap-hirap!' 'Nanalo ba siya sa lotto?'

"Oo sabi. Ang kulit mo. Baka marinig ka nila, nakakahiya." Maasim pa rin ang naging mukha ni Yolly. Sila lang dalawa ang nag-uusap sa isang table. "Paano?" "Kailangan ko talagang i-explain?" "Oo para malinaw," ungot niya. Natawa si Leandro. Inayos nito ang suot na tuxedo pagkuwa'y nag-explain nga. "Ganito, pumunta ako sa lotto outlet. Humingi ako ng 6/55 card tapos ginuhitan ko 'yong mga numerong tatayaan ko, tapos binalik ulit sa tindera, tapos binayaran ko. Kinabukasan nakita ko na lang sa dyaryo na tumama ako. Ganoon lang."