The New Me Declamation Novels & Stories

Tatanggi sana ko nang biglang may babaeng bumaba sa harap namin galing sa isang taxi. Ngiting ngiti ito nang lumapit kay OM Dan kaya naman natulala na lang ako. Sino ba naman kasing hindi matutulala kung makakakita ka ng ganito kaganda di ba? Morena, matangkad, curly haired at kahit naka simpleng tshirt and shorts lang, parang model pa rin yung aura. Feeling ko tuloy lamok lang ako habang nagngingitian sila. "J, this is Dee, my sister." Pakilala ni OM Dan dito.

“Isang kasunduan iyan na naglalaman ng mga hindi mo nararapat gawin.” Katulad nga nang nasabi ni Mr. Thom, ay kailangan ko munang basahin ang nakapaloob sa dokumento. Bago ko ito pirmahan. Lalo na kung galing ito kay Mr. Villamor. Muli akong napabuntong-hininga. Kasunod nang mga luhang dumadaloy mula sa aking mga mata. Ito na yata ang simula nang aking kalbaryo sa kamay ng isang Zillionaire na katulad niya. Totoo nga ang sinasabi ng iba. Wala itong pakialam sa damdamin ng kahit sinoman. Makuha lang nito ang kaniyang kagustuhan. “Hindi mo kailangang titigan ang dokumentong ibinigay ko sa ʼyo! Kung ayaw mo ay pʼwede naman nating ilabas ng ospital ang kapatid mo.”

HUMUGOT SIYA NANG MALALIM NA PAGHINGA. "All I need from you is to show a little bit of care to me because I am doing my best for you." Sa muli ay hindi kaagad nakasagot si Luca sa kabilang linya. Sandali itong natahimik. Kung hindi niya naririnig ang tilaok ng mga manok sa background nito ay iisipin niyang binabaan na siya nito ng telepono.

Nagmomodelo ito sa isang swimwear company kaya’t uminom lamang ito ng damu damong pinag halo halo. “Ma, barley grass po iyun. Para hindi ako tumaba. Bakit tulog pa si Nica? Tanghali na, ah!” Wala talagang disiplina sa sarili itong babaeng ito. Paano nalang kung wala ako? Paano buhay niya? Simula’t sapul ay siya ang tutor nito sa pag aaral at laging nagpapaalala kay Nica sa kanyang mga homework at ngayon sa work nito. Sabug lagi utak ni Nica at hindi fit sa corporate world. Napatingin siya sa salamin. She cannot help but admire herself. Kung hindi lamang nagmo modelo si Barbara, malamang supervisor na sya sa isang malaking kumpanya. Ngunit, may mas maganda pa itong plano. Ang maging CEO sa hi

“To whom it may concern…” Tinitigan niya ang mga salita. “I am formally resigning as a private nurse assigned to Mr. Rainne Marquez…” Nagsimulang mag init ang pisngi nito. Tumutulo na pala ang mga luha niya. “Hindi puwedeng ako 'yung mahulog.” Agad niyang in-exit niya ang document. "Don't Save." Pinikit niya ang mata niya saglit at sumandal sa upuan. Bahagya siyang huminga nang malalim, tapos ngumiti—yung pilit na pilit.

Dumukwang si Declan upang mabasa iyong nilalamang dokumento subalit, galit kaagad ang gumupo sa kanyang pagkatao. "Resignation letter, huh?" Naikuyom ng binata ang kamao at namalayan na lamang ni Declan ang sariling binura ang files na malapit na sanang matapos. "Better to be basic." Untag pa niya at napangiti na lamang sa ka-balbalan na ginawa. Maya-maya pa ay napapailing na rin lang. "I am really an ass!" Inilapat ng binata ang magkabilang palad at pinag-isa iyon para sa isang magiliw na pagsalikop.

Tumalikod ako sa kanya at muling hinawakan ang aking karayom, kahit na ang totoo ay halos hindi ko na makita ang tinatahi ko dahil sa labo ng paningin ko sa inis. "Now, let me finish this gown. If our business truly matters to you, then let me do my job. Because this weekend, I’m not going there as Liam’s ex. I’m going there as the head of Me Bellissima. And no one, not Liam, and not you, is going to stand in my way."

Naging tahimik ang buong silid nang umabot sa kanila ang balitang ito, parang isang alon ng impact. Tumigil siya sandali upang hayaan ang mga salita niyang pumasok sa lahat. "But this is not the end, my friends. It is simply the beginning of a new chapter." She smiled warmly at both Trojack and Shan. "I am proud to announce that the future of this company will be in the capable hands of these two fine men—Trojack and Shan."

bulong niya saakin muli Tumango-tango naman ako at ngumiti ng tipid. Kinakabahan ako! Humarap saamin ang Emcee at nginitian kami. Tumingin ito sa lahat ng tao na naririto at mahigpit na hinawakan ang mic. "Wag muna kayong umalis, diba't pinangako ng dean na makikilala natin kung sino ang owner ng University na ito". simula ng Emcee

Clara Sa unang pagkakataon, hindi ako natakot sa pagiging ambisyosa. Hindi ko kailangang pumili sa pagitan ng pag-ibig at pangarap. Kailangan ko lang maging tapat— sa sarili ko, at sa kanya. Sa Gitna ng Desisyon Kinabukasan, tinawagan ko ang HR. “Thank you for the offer,” sabi ko. “I’m inclined to accept.” May katahimikan sa kabilang linya, tapos— “Welcome to New York, Clara.”