The New Me Declamation の小説・ストーリー

“Isang kasunduan iyan na naglalaman ng mga hindi mo nararapat gawin.” Katulad nga nang nasabi ni Mr. Thom, ay kailangan ko munang basahin ang nakapaloob sa dokumento. Bago ko ito pirmahan. Lalo na kung galing ito kay Mr. Villamor. Muli akong napabuntong-hininga. Kasunod nang mga luhang dumadaloy mula sa aking mga mata. Ito na yata ang simula nang aking kalbaryo sa kamay ng isang Zillionaire na katulad niya. Totoo nga ang sinasabi ng iba. Wala itong pakialam sa damdamin ng kahit sinoman. Makuha lang nito ang kaniyang kagustuhan. “Hindi mo kailangang titigan ang dokumentong ibinigay ko sa ʼyo! Kung ayaw mo ay pʼwede naman nating ilabas ng ospital ang kapatid mo.”

HUMUGOT SIYA NANG MALALIM NA PAGHINGA. "All I need from you is to show a little bit of care to me because I am doing my best for you." Sa muli ay hindi kaagad nakasagot si Luca sa kabilang linya. Sandali itong natahimik. Kung hindi niya naririnig ang tilaok ng mga manok sa background nito ay iisipin niyang binabaan na siya nito ng telepono.

Minsan, kahit kasalanan man sa Diyos, ay napapa hiling si Belen na sana, si Nica nalang ang kanyang anak at hindi si Barbara. Nasa loob na ng malaking van si Barbie. Papunta ng sila ng Makati para sa pictorial ng bagong swimwear na pag aari ng isang malaking kumpanya sa America. Hindi siya makapag focus. Hindi mawaksi sa isip niya ang maamong mukha ni Nica. Ang nakatago nitong ganda. Sabay silang lumaki ngunit bakit ngayon lamang niya ito napansin? Imbes na matuwa ito ay iba ang naramdaman nito. May namuong selos ito sa tinuturing na kapatid. Pilit niya itong iwakli. Alam niyang hindi tama ang nararamdaman niya. bakit ba siya nakakaramdam ng bigla? Insecure ba siya? Of all people, kay Nica p

“To whom it may concern…” Tinitigan niya ang mga salita. “I am formally resigning as a private nurse assigned to Mr. Rainne Marquez…” Nagsimulang mag init ang pisngi nito. Tumutulo na pala ang mga luha niya. “Hindi puwedeng ako 'yung mahulog.” Agad niyang in-exit niya ang document. "Don't Save." Pinikit niya ang mata niya saglit at sumandal sa upuan. Bahagya siyang huminga nang malalim, tapos ngumiti—yung pilit na pilit.

Dumukwang si Declan upang mabasa iyong nilalamang dokumento subalit, galit kaagad ang gumupo sa kanyang pagkatao. "Resignation letter, huh?" Naikuyom ng binata ang kamao at namalayan na lamang ni Declan ang sariling binura ang files na malapit na sanang matapos. "Better to be basic." Untag pa niya at napangiti na lamang sa ka-balbalan na ginawa. Maya-maya pa ay napapailing na rin lang. "I am really an ass!" Inilapat ng binata ang magkabilang palad at pinag-isa iyon para sa isang magiliw na pagsalikop.

Tumalikod ako sa kanya at muling hinawakan ang aking karayom, kahit na ang totoo ay halos hindi ko na makita ang tinatahi ko dahil sa labo ng paningin ko sa inis. "Now, let me finish this gown. If our business truly matters to you, then let me do my job. Because this weekend, I’m not going there as Liam’s ex. I’m going there as the head of Me Bellissima. And no one, not Liam, and not you, is going to stand in my way."

Naging tahimik ang buong silid nang umabot sa kanila ang balitang ito, parang isang alon ng impact. Tumigil siya sandali upang hayaan ang mga salita niyang pumasok sa lahat. "But this is not the end, my friends. It is simply the beginning of a new chapter." She smiled warmly at both Trojack and Shan. "I am proud to announce that the future of this company will be in the capable hands of these two fine men—Trojack and Shan."

bulong niya saakin muli Tumango-tango naman ako at ngumiti ng tipid. Kinakabahan ako! Humarap saamin ang Emcee at nginitian kami. Tumingin ito sa lahat ng tao na naririto at mahigpit na hinawakan ang mic. "Wag muna kayong umalis, diba't pinangako ng dean na makikilala natin kung sino ang owner ng University na ito". simula ng Emcee

Clara Sa unang pagkakataon, hindi ako natakot sa pagiging ambisyosa. Hindi ko kailangang pumili sa pagitan ng pag-ibig at pangarap. Kailangan ko lang maging tapat— sa sarili ko, at sa kanya. Sa Gitna ng Desisyon Kinabukasan, tinawagan ko ang HR. “Thank you for the offer,” sabi ko. “I’m inclined to accept.” May katahimikan sa kabilang linya, tapos— “Welcome to New York, Clara.”

Halos umusok ang lahat ng butas ko sa katawan ng marinig ko ang huling sinabi ni Lenny pero kailangan kong kumalma. And with that, I pack all my things and get everything that I need for a new beginning. I, Zafira Mejia will work as a secretary starting tomorrow. Not a liar nanny that Justine got on his cloudy mind.