Declamation Piece About Yourself Novels & Stories

Ramdam na ramdam ko ang matinding pangungulila at ang kawalan ng kakampi sa mundong ito. Ngunit sa gitna ng kadiliman, dahan-dahan kong binuhat ang aking sarili. Niyakap ko ang aking mga bisig at tumingin sa malawak na lawa. Naisip ko… ang mga bagay na madaling ibigay ay binabawi lang ng ibang tao—gaya ng huwad na karangyaan, proteksyon, at pagmamahal ni Draven—ay mga bagay na hindi ko kailanman kailangang ilimos. Ipoproseso ko ang sarili kong lakas. Pagtatrabahuhan ko ang sarili kong tagumpay, maaga man o huli, hanggang sa wala nang sinumang makatapak pa sa akin muli. DRAVEN’S POV

pag-iisa isa niyang habang binibilang sa mga daliri niya ang kaya niyang gawin. "Be someone who you are. You don't have to be someone anything I like. Show to me, as well as to the other kung sino at ano ka ba talaga. In that way, I will know if you are showing me the true you, na hindi ka nagpa-panggap." Komento ko. "Eto pa nga lang ako nagre-reklamo ka na eh. Paano naman ako magiging ako niyan, reklamador ka pa naman." reklamo niya naman pabalik.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

“I know who I am, what I am, and what I can do.” Bahagya akong lumapit, halos magtama ang mga mata namin. “Hindi ko na kailangan pang i-market ang sarili ko. Hindi ko rin kailangan ng sponsor para lang kilalanin. At lalong hindi ko kailangan ipapakilala ng kakilala sa kakilala nila.” Sandaling natahimik ang paligid, parang hinihintay ang huling banat ko. “My name…” ngumiti ako, dahan-dahan, parang isang hamon, “…is enough.”

Ngunit parehas lang ang lungkot sa mga mata niya. Mukhang may mabigat talaga siyang nakaraan na nahihirapan siyang lagpasan. “Nobody ever has the answer to everything Nobody should define you as a piece of one thing And see it as a whole When you look at me You think you have the right to see me as who you think I am When you've never seen the real me behind the show's curtains We might be alike But that doesn't mean that you know everything I've been through…”

Pagod na umupo ako sa kama. Fashionista ako pero sa pagkakataong to, i cant even dress myself. I want to look perfect. I sigh and lay the half of my body. Eotteokaji? ( what should i do?) I remember that i had this kind of scene on my mv. Napaupo ako. Ano nga bang ginawa ko dun? The song was all about being yourself. So the act was also about.. Being yourself.. Thats it! Napatayo ako at humarap ulit sa cabinet. All i have to do is be myself. I pick what clothes i think represent me. I smiled. This is me.

Muling nagpaparamdam saakin lahat ng sakit na matagal ko nang tinatakbuhan. "I got drowned, but there was no one to save me but m-myself. I hugged myself in the dark room. I comforted myself... I made a deal with myself. I told myself that I'd be f-fine, that everything would be fine. I do those things for myself because no one can do them for m-me."

Napayuko na lamang ako upang itago ang mukha tsaka pinanood na malaglag ang mga luha sa kamay. "Alam ko naman kung ano lang ako. Alam ko naman na hindi ako kagaya ng ibang babae na matataas ang confidence, magaganda at iyong siguradong karapat-dapat mahalin. You know what, I realized so many things and none of them is positive. Siguro kaya ganoon na lang ako kung iwanan dahil sa pag-iisip ko. I'm an overthinker and I can't do anything but to fight with myself," pahina nang pahina kong turan at pinagsiklop ang mga daliri tsaka pinunasan ang mga luha.

Ayaw ko muna magpakilala, basta hindi pa ako handa. “Umm, pwede po bang ihanda ko muna ang sarili ko sa mga ganyang bagay po?” “Bakit? ayaw mo ba?” “Hindi po ako sanay sa ganyan at isa pa kilala po kayo, ayaw ko muna po magpakilala ireready ko lang ang sarili ko.” “Kailangan ang mga tagapagmanang kagaya mo ay palaging handa, hindi maaring ganyan anak, nag iisa kang anak at kailagan mo maipakilala sa lahat.”

'' ''Kailangan niyang pumayag kung hindi ay mawawalan ka kaagad ng trabaho. Bigla akong kinabahan. ''Huwag kang mag-alala. Malakas ang pakiramdam ko na sa pagkakataon na ito ay nakapagdesisyon na siya." Nakahinga ako nang maluwang. "Sige na. Maupo ka na." "Salamat po." "Now, tell about yourself." "Ho?" "Sometimes, telling about yourself personally is way better than a CV." "Uhm, siguro nga po. I mean, tama po kayo."