Declamation Piece About Love Novels & Stories

Dee started to soften his expression and start immersing himself on earlene's speech. "May isang beses pa nga na nagpacheck up pa ko sa doctor kase akala ko may sakit na ko sa puso. Pero lahat sila iisa lang ang sinasabe. Inlove ako." Dee started to smile which make him looked so much handsome than ever. " Pero nagtataka lang ako, pano ako maiinlove sa isang asungot na tulad nya? Pero nasagot ko den agad yon. Kapag pala inlove ka hindi mo alam ang dahilan kung baket ka nainlove. Mararamdaman mo na lang bigla. At kahit anong gawin mong pigil, wala ka ng magagawa kundi ang tanggapin yon."

Hindi na gaya ng Gati na para bang fling lang at ngayon malumanay at puno ng pagmamahal. Tinugon ko ito ng may halong pagmamahal din. Tumigil sya sandali sa paghalik at tinitigan ako bago nagsalita. "And this is what we called Make love not fling anymore. But in the first place, i claimed you because i like– no more than that. I love you." Pagkasabi nya nun ay siniil nya muli ako ng halik ng pananabik at puno ng pagmamahal na tinugon ko ito.

Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga. “I think love is in everything...” I trailed off. Nag-huhukay muna ng lakas na loob mula sa kaloob-looban. At nang may kaunting nahukay ay saka ko lang tinapos ang pagsasalita. “Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.”

“Dahil ang pag-ibig, mahal, ay ang pinakamalakas na puwersa sa mundo. Ito ang nagtutulak sa atin na lumaban, magpatawad, at mangarap ng isang mas magandang bukas.” At habang ang buwan ay dahan-dahang sumisikat sa kalangitan, ang tunog ng mga alon ay naging tila isang lullaby – isang awit na bumubulong ng mga kwento ng pag-ibig, sakripisyo, at pag-asa. Ang "Desiree under our uniform" ay hindi na lang isang lihim na code, kundi isang himig na naririnig sa bawat puso, na nagpapahiwatig na ang laban para sa kabutihan ay patuloy, ang pag-ibig ay walang hanggan, at ang bawat umaga ay isang bagong pagkakataon upang isulat ang pinakamagandang kabanata ng ating buhay.

Pero alam mo isa ka doon sa mga pangarap ko dahil mahal na mahal kita. Di ko lang masabi sa iyo noon kasi wala akong chance. Natuwa ako noong sinabi ng Daddy at Mommy mo yung plan nila na pagpapakasal sa ating dala pero deep-down in my heart there’s a doubt and hesitation if we could have a happy life as a couple because no love exists in your heart for me. Let me call you, LOVE, just even in this video kasi iyon yung gusto kong laging itawag sayo. LOVE, I am so sorry, I make your life difficult and miserable. LOVE, I am so sorry for not letting you go as of this moment kasi gusto ko sana manatili sa tabi mo eh. Gusto kong bumuo ng masayang pamilya kasama ka. LOVE, I know your heart doesn’t

Walang paghingi ng tawad. Ang kanyang deklarasyon ay parang mga paputok na sumasabog sa loob ko at ang aking puso ay handa nang sumabog sa pagmamahal at kaligayahan. Inaangkin niya ako sa harap ng lahat nang walang pakialam sa iniisip nila.

“Look, we can’t continue this anymore. This marriage will never work for us. We can’t be happy. I can’t be happy for this. I love someone, I don’t love you, and yes, I will never love you. Never. That’s why, habang maaga pa—let’s stop this loveless marriage.” Sa pagkakataong iyon, tuluyang nagkaroon ng sariling buhay ang mga luha sa gilid ng mga mata ni Deiah para tuloy-tuloy na itong bumagsak. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig para makaramdam ng paninigas ang buo niyang katawan sa katotohanang matagal niya ng iniiwasang marinig mula sa lalaking pinakamamahal niya.

I felt it—the trembling sincerity beneath his arrogance. He kissed me then—slow, claiming, almost reverent. Para bang bawat halik ay isang apology sa lahat ng taon na nawala, sa lahat ng gabi na puro galit at takot lang ang kasama namin. When he pulled away, his forehead rested against mine. “They’ll keep trying to destroy us. That’s what power does—it attracts chaos. But love… our love… it turned chaos into legacy.”

Habang dahan-dahang lumalapit ang mukha niya sa akin. Dahan-dahan akong umatras, pigil-hininga, hanggang sa tumama ang likod ko sa sandalan ng silya. Ang nakakainis, parang natutuwa siya sa reaction ko. Tapos bumaling siya sa mga reporter. “Love is something proven through actions, not announcements… and I intend to prove it.” Tuluyang nagkagulo ang conference hall. Parang utak ko, gulong-gulo rin.

Hindi s'ya sumagot. I described the intensity of my feelings for Ariadne, the depth of my love, the agony of her sudden departure, the emptiness that had consumed me after she vanished. I spoke of the pain, the loneliness, the despair that had haunted me for so long. I painted a vivid picture of my emotional turmoil, the raw pain of a love lost, a love that had left an indelible mark on my soul.