Novel & Cerita Declamation Piece About Student Life

Halos lahat ng student organizations ay gusto siyang maging ambassador. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit siya humanga. Iyon ay dahil sa unang recitation pa lamang, napahanga na siya rito. Confident, articulate, at critical thinker. At higit sa lahat, hindi natatakot magsalita kahit iba ang opinyon niya sa professor. Mula noon ay palagi na niyang napapansin ang pangalan nito sa Dean's List, sa academic Excellence Award, sa Business Case Competition Champion, sa Financial Strategy Contest, at Leadership Summit. Parang wala nang hindi sinalihan ang babae.

Isa ba siya sa--- "Gusto ko lang pong sabihin na napahanga niyo po ako. Alam ko rin po at malinaw na sa lahat na hindi niyo po kasalanan ang nangyari. Na may nanabotahe po sa inyo. Gusto ko lang pong iparating sa inyo kung gaano ako naniniwala at kung gaano ko po kayo iniidolo. Hindi lang ako, kundi ng maraming tao dito sa mundo. Hanga po kami sa dedikasyon na pinapakita mo. Inspirasyon ka po lalo na sa amin na mga aspiring law students at lawyers. Gusto ko lang pong iparating sa inyo na sa lahat ng laban niyo, nasa likod niyo po kami. Naniniwala, umaasa, at humahanga sa lahat ng nagawa at magagawa niyo pa lang po."

kinikilig na sabi ni Amara na inilingan ko lang. “’Wag na tayo makipagsiksikan d’yan!” natatawa kong sabi, kunyari ay walang pake kahit na kilalang-kilala ko ang pinagkakaguluhan nilang Mr. De Leon. “Gusto ko ma-try ang wedding booth with Mr. De Leon!” One of the students said that made me cough. “Oh, ayos ka lang?” Khalil attended to me.

Ang pangit naman ng cause of death ko. "Ang lalim naman ng imahinasyon mo bff," na nunukso na sabi nito, "tapos na po ang flag ceremony,tulaley ka parin." Nahihiyang nilibot ko ang aking paningin,isa-isa ng nagsisi-alisan ang mga estudyante sa kanilang linya. "Ge, imagine pa," panunukso niya pa. "Hindi a," tanggi ko at na unang maglakad.

patuloy na sambit ni sir sa harap ng klase. Four years in university and I have seen students crying in the comfort room, roofdeck, gymnasium and other corner of this place. University is cruel. The snake culture, sick teachers, family problems, GPA and anxiety, for the future to take away all of your happiness and kill your will to live. The saddest thing I have ever seen.

— tumayo si Sir Richard at naglakad papuntang stage, palakpakan naman ang mga studyante. "Good evening to all the faculty and staff of the university, also to the SCO of this university and to all the students. As the school year will end and the students will graduate, there's a lot of memories that you guys build in our university. I witness everyone's weaknesses, happiness and fears. But behind of those emotion you guys stand up in your feet and face the unfairly world of education. You become brave in every possible way, this party is a despidida for all of you who became part of the university and to those who will bead a goodbye. So tonight, let's enjoy and party until it lasts. Thank

"Sorry for the delay of our program this afternoon. There are some errors that we need to fix. Anyway without further ado, let's start the opening program for our foundation week. First we will have the opening prayer. Followed by the national hymn and then the University hymn... Please let us all stand up for the opening prayer" Like a cue, everyone stood up for the opening prayer. After the prayer sumunod naman ang Lupang Hinirang at ang Arithorian Hymn saka palang naupo muli ang mga estudyante nang matapos. Then after that, nagbigay ng mensahe ang Chancellor ng school. "Good afternoon, students. Looking back, it's been ... ..." Another hellish of boring speech na naman ang maririnig namin

mangiyak-ngiyak ng wika ni Daviana dito. Unti-unting binuksan ng may edad ng babae ang gate ng dormitory na tapos na niyang isara. Hinayaan ng lumabas dito ang dalaga. “Ang mga college students nga naman ngayon, ang titigas na ng ulo. Ang gagaling na rin magsinungaling para makuha lang ang gusto. Ibang-iba na sila noong unang panahon na ang titino at hindi mapapalabas sa dis-oras ng gabi. Hindi na rin sila masabihan dahil ayaw ng makinig sa matatanda na para rin naman sa kaligtasan nila. May sarili na silang mga desisyon sa buhay na akala nila ay madali lang kapag nagkamali. Wala na rin silang respeto sa kanilang mga sarili.” pasaring pa ng matanda na hindi na lang pinansin doon ni Daviana.

“If I win the crown and become the school ambassador, I will pursue my advocacy to prevent bullying in school, convince my fellow student to become polite and humble, have school activities where everyone can share their talents, and open forum for those who want to talk and hear their struggles. In that way, students will stop bullying anyone because they know and understand each other’s situations and the reason behind their differences. Thank you!” Lumapad ang kaniyang ngiti nang sabay na pumalakpak ang mga lalaki. Napatingin din siya kay Dimitri na pumalakpak. “Such a great answer! Wow!” komento ni Duke. Napatakbo siya kay Dimitri at yumakap dito nang mahigpit. “Ang saya nito!” mangiyak-

Nilibot ni Yenna ang paningin at nakita niya ang mga students na nakangiti at masayang nakatingin sa harapan habang nag sasalita ang emcee. "This is a much awaited event in every student’s life, as it gives the returns to the efforts put in by the students throughout their academic endeavor. Say goodbye to the comfortable and secure life within college walls." Tumingin muli si Yenna sa unahan sa nag sasalitang emcee. "Get ready to march to the beat of your new journey! Today is the day full of joy, the day about pride and accomplishments." Pagtapos nito mag salita ay tumugtog na ang opening song nila.