The One Above All Novels & Stories

knowing na mas mataas ang pinag aralan nila kaysa sa akin ngunit heto at susunod lang sila kapag sinabi ko. of all People in the world, ako na ata ang pinaka blessed sa lahat. thats why I inlove with this bible verse. "when the time is right, I, the lord will make it happen." at ito na nga iyon. sulit ang matagal kong pagtya-tyaga at pag-aantay. ito na yun. ito na ang panahon ko. lahat ngayon ng masasarap na bagay ay isa-isa ko nang nararanasan.

Pero may katanongan nangingibabaw sa lahat, sino ang lalaking 'yon? "I can say the same to you, still the same arrogant God you are, Caesar." Sagot ng halimaw sa tanong ng lalaki. Halos ang lahat ng nakasaksi sa oras na 'yon ay napasalinghap. Isang prebelihiyo ang makakita ng isang Diyos sa kanila, ngunit hindi lang siya Diyos, kun'di siya ang pinakamakapangyarihan sa kanilang lahat.

Pero sa bakit sa lahat ng tao sa mundo ang asawa niya pa ang kinuha nito, maraming mga kriminal na nagkakalat, ba't hindi na lang ang mga iyon? Nakayakap lang si Micah sa kapatid, kahit man lang sa yakap niya'y maibsan ang bigat na dinadala nito, kailangan niyang magpakatatag. Kailangan siya nang kaniyang pamilya ngayon, kung lahat sila'y malungkot saan ang mga ito kukuha pa nang lakas ng loob kung pati siya'y nagpapakita rin nang panghihina. Gaya nga nang sinabi ng kanya nang ina, lahat ng bagay ay gumagawa na nagsisilakip para sa mga ikabubuti sa mga nagsisiibig sa Dios. Na ang Dios ang gumagawa ng lahat ng mga bagay. Ang Dios ang nakakaalam nang lahat. At ang pagtitiwala'y ilagak sa Dios.

Dugtong pa ni Mama Karla. Hindi nawala ang ngiti ng nga ginang. "Hindi na nga binitawan ni Beatrice ang unang ranggo e." Saad ni Tita Daisy. "Tanggapin nalang natin, na ako talaga ang mas maganda sa pagkakaibigan natin." Natawa nalang ang lahat sa sinabi ni Mommy. Hambog din e. "At 'yon ang namana ni Queng." Napakatingin ako kay Tita Daisy ng sabihin niya 'yon.

May bahagyang lambing na sumilip sa malamig niyang tinginang tanging taong nakakaunawa sa kanyang sakit, ang tanging taong handang lumaban kasama niya kahit sa pinakamadilim na landas. “Una si Sophia,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan. “Siya ang ugat ng lahat. Kapag natanggal siya… matutuyo ang lahat ng dahon. Kapag nawala siya… mawawala rin ang lahat sa kanila. At kapag nawala siya… magsisimula ang tunay na hustisya.”

"If I show you the real me, you must be very special." "Special ako?" ngiti niya. "Sabagay, special ang lahat ng nilikha ng Diyos."

Tinitigan niya ang lahat, ngunit ang kanyang mga mata ay parang salamin—nakikita mo ang iyong sarili, ngunit hindi mo mabasa kung ano ang tumatakbo sa kanyang isipan. “Magandang umaga sa inyong lahat,” bati niya. Ang kanyang boses ay malalim, buo, at umaalingawngaw sa buong bulwagan. Walang bakas ng kabaitan o ngiti. Ito ay boses ng isang pinuno na nakasanayan nang sumunod ang lahat sa kanya. “Simulan na natin ang pagpupulong.”