Supreme Being Novels & Stories

Gusto ko s’yang kilalanin nang lubos. Ngumiti si Thunder. “ Supremo ang tawag namin sa kaniya dahil s’ya ang nakakataas sa amin. Hindi kasi basta-basta si Supremo, kinatatakotan s’ya ng lahat kahit kami takot sa kaniya. Sa trabaho naman namin... private kasi iyon Queen at hindi namin pwedeng sabihin sa’y. Kung gusto mo si Supremo nalang ang tanungin mo sa bagay na iyan. Tungkol naman sa mata n’ya hindi namin masasagot iyan dahil maging kami hindi rin namin alam. ”

Subalit, tila nagsulputan sila sa kasalukuyang panahon. Ang mga Grand Supernatural na pinanganak na may taglay na Supreme Spiritual Root at higit na mas malakas kaysa sa mga ordinaryong tao na may taglay lamang na Supreme Spiritual Root. Hindi agad maituturing na isang Grand Supernatural ang isang tao sa pagkakaroon lamang ng isang Supreme Spiritual Root.

Ang mumunting dampi ng hangin galing sa kanya ay unti unting nagpakalma sa akin. Si Zeus ang nakatatanda n'yang kapatid. Ito rin ang tinatawag nilang Supreme Ruler dahil pinamumunuan n'ya ang kalangitan. Siya rin ang tinatawag na Rain-god at Cloud-gatherer na may hawak ng makapangyarihang Thunderbolt. Sabi ni Hades sa akin, hindi kayang talunin ng sino man ang kanyang kapatid. Ngunit may isa itong kahinaan.

Sagot ng Supremo. Bata pa lamang ay nakikitaan na ang Supremo na si Atcandis ng mga katangian para maging isang mabuting pinuno. Sa una ay kinakabahan ang Supremo sa nakaatas sa kaniya na hindi lamang maliit na bagay. Dadalhin niya ang buong kaharian hanggang kailan niya gustuhin. Nakikita niya ang sarili sa kaniyang bunsong anak na kailan man hindi hiniling nito sa kaniyang ama na siya ang koronahan.

Kung tutuusin, hindi magpapatalo si Daryl maliban na lang kung talagang sigurado siya sa kanyang tagumpay! Bukod sa lahat ng iyon, sa buong panahon na ito ay abala rin si Daryl. Sa kasalukuyan, kailangan niyang makuha ang hindi bababa sa eighty percent ng kapangyarihan ng Supreme Devilish Lord...! Ang Supreme Devilish Lord ay dating isang dakilang diyablo na pinatay ng deities noong dakilang sinaunang panahon isang libong taon na ang nakalipas. Sa kasamaang palad, pinagsama ng diyablo ang kanyang primordial spirit sa Primordial Devilish Internal Pellet, habang siya ay natutulog, naghihintay sa araw na mabuhay siya muli...!

sigaw ng lalaki mula sa likuran ko. Nanlaki ang mga mata ko nang makita kung sino ang may gawa sa pagkamatay ni Supremo. Si Theo. "Wala man lang kayong kaalam-alam na ang Supremo na nirerespeto at sinasamba ninyo ay isa ring sumpa!" He said with a sharp, sarcastic tone. “I am the living proof — born of a mortal and a vampire... and your Lord, the one you blindly follow, is my father!”

At tumpak nga ang mga sinasabi ni Padre Paterno. Nagitla ako sa aking nalaman. "Paano ito napatunayan,Padre?" "Ang supremo mismo ang sumuri ng mga naipadala mong mga bahagi ng kahoy. Mapalad at may nadakip siyang isang bampira kaya nagawa niyang mapatunayan ang mga hakahaka natin," sagot naman ng padre. "Ang supremo?" napatanong ko bigla. "Sa pagkakaalam ko ay nasa Olanda pa ang supremo,"

Ilang araw nang nagaganap ang dwelo, ngunit wala pa rin nahahanap na potential ang Supreme Havoc. "Enjoying the show?" naalerto siya ng marinig ang boses sa kanyang gilid. Mabilis siyang nagbigay galang. "Supreme Havoc," nakayuko niyang bati. Tumawa ang matanda at tinapik siya sa balikat. Supreme Havoc's presence is still powerful despite his age. You can't determine how powerful he is by just looking at his appearance. I would say, he is an Angel in Disguise.

Dagdag ng Sect Master habang nakatingin sa akin. "Old man, you know my preference. And it would only be the second time in my lifetime that I will chose a disciple. Maybe you can give me some face this time?" Sabi naman ng Supreme Elder habang inayos ang ilang hibla ng buhok nitong nagulo ng bahagya. "Supreme Elder, I guess you're forgetting something here. You of all people know that I haven't chosen a single disciple in this lifetime. Maybe it's not so hard for you to give me a face instead." Tugon naman ng Sect Master.

Ang Supremo. Pero sa kabila ng kaniyang nakakatakot na reputasyon, ang hitsura niya ngayon ay malayong-malayo sa isang mamatay-tao. “P-Papa…” mahina kong tawag. Namumula ang ilong ng Supremo. Ang kaniyang mga matang sanay na nakatitig sa dugo at baril ay ngayon ay nag-uumapaw sa luha.