The Orphans Novels & Stories

Bagaman maliit, sa tulong ng mga tao at suporta mula sa pamana ng matandang babae napalaki dito ang ilang mga bata. “What will happen to the orphanage Sir?" "They can't get the real estate certificate, so it's natural for them to move away. Teacher Shen, I mean there is still room for operation on our land.” "Sir, what do you mean..." "This time the project was owned by the Monteverde Company ." "Monteverde..."

Masaya silang tatlo na kumakain sa harapan ng hapag-kainan. *** Dinala ni Isaac sina Lily at Dianah sa Fuegro Orphan Care Center. Na kung saan ay pagmamay-ari iyon nina Gretel, Celina, at Levi. Isang orphanage iyon na napagkasunduan ng tatlo na itayo para sa mga batang walang mga magulang. Malawak ang naturang lugar at masasabing maganda ang pagkaka-aruga ng mga batang naroroon. May ilang mga caregiver, teachers, caretakers and etc. Kumpleto at walang kulang. Kung sa asal lang ng mga bata ay ibang-iba sa mga bata na makikita sa labas ng naturang orphanage. May takot sa Dios, may disiplina, marunong makihalubilo, magalang at puro mababait ang mga bata.

Narating nila ang Alps sa gitna ng isang dambuhalang bagyo. Ang Orphanage of Sovereigns ay hindi isang gusali; ito ay isang dambuhalang kuta na nakaukit sa loob ng isang glacier. Mukha itong isang modernong monasteryo, ngunit ang mga pader nito ay may kakayahang tumagal sa isang pagsabog ng bomba. Gamit ang selyo sa dibdib ni Thomas, nagawa nilang makuha ang mga biometric coordinates para sa isang lihim na lagusan sa likuran ng glacier. Ngunit bago sila pumasok, nagising si Thomas.

"About this orphanage, Calli. We are supporting orphanage by the way. Mayroon kaming sinusuportahan na orphanage ni Logan, and this one, we will support this also. Nagkataon na isa rin pala ito sa mga sinusuportahan mo at sinabi sa akin ng pinsan ko na nagkakilala na kayong dalawa. What a coincidence, right Logan?" "Yes." Tipid kong nasagot. Nagpipigil nang tawa si Trace sa sinagot ko. Paano niya kaya nalaman ang ginawa ko? At talagang siya pa ang nagsabi na susuportahan ko itong bahay ampunan at sinama pa niya ang sarili niya. Iyong orphanage na tinutukoy ni Trace ay doon namin nakilala sina Jake at Lev, ang kasama namin na founders ng Foedus.

“I know that, yan ang orphanage na pinuntahan ni Chastity ng makabalik siya from Italy. Isa din ang orphanage na ‘yon na madalas kong puntahan for a medical medical mission dahil puro bata ang mga nandoon.” “It turned out po na galing si Jerry Ponteres sa orphanage na ‘yon mismo and he’s one of the sponsors. Simula ng makaalis siya doon at makapagtapos ng pag-aaral ay dine-dicate na niya ang kanyang sarili doon.” Kung totoo iyon, magagawa ba ng isang ganon kabuting tao ang krimen na nangyari kay Cha? “Then, malaki ang possibility na hindi siya ang maaaring may gawa nito sa anak ko.”

"Gulong-gulo ang isip ko, Fritz. Ano ba talaga 'to? Gimik ba 'to para sa birthday ko?" Bumuntong hininga siya saka umiling. "Hindi, Ria. We're at Santicus City, the hidden city of ordanes." Nagsalubong ang aking mga kilay. "Ordanes?" Itinango-tango niya ang kanyang ulo. "Ordanes are the kins of the olympian gods. Humans commonly call us demigods or someone with a titan or god's blood in our system."

"Ano? Trina-” “Hinding-hindi ko gugustuhing makasama ang taong kayang sigawan ako. Minsan na akong inabuso, Noah.” tumutulo pa rin ang luha sa mukha ni Trina habang mapait na nakatingin kay Noah. “Ang totoong dahilan kung bakit ako nagpunta sa orphanage na ito ay dahil iniwan ako ng aking mga magulang. Madalas silang nag-aaway, nagsisigawan, nagkakasakitan, nasasaktan sila sa harap ko at kahit ako nasasaktan sa mga away nila, hindi sila tumitigil. Hanggang isang araw, naisipan nilang maghiwalay. At kahit isa sa kanila ay walang gustong alagaan ako."

Naalala niya ang kabataan niya na parang unos na rumagasa sa isip niya. Naalala ni Daniella ang isang bata mula sa parehong orphanage na dala ang isang walang malay na lalake mula sa ilog. Dalawa silang nanatili ng matagal sa isang abandonadong warehouse sa kalapit na lungsod.

mabibisita ko na ang Mama Thria kung saan siya nakahimlay. There was a rush of mixed emotions as soon as I stepped foot and saw the front of the orphanage. Sumalubong rin sa amin ang malamig na simoy ng hangin, kasabay ng tunog ng mga dahon sa bawat sanga ng mga punong nasa aming harapan. The place was quite peaceful; there's something about the scenery that calms me. Siguro dahil nga alam ko na ang lugar na ito rin ang magkukumpleto sa kung sino ako.

Ngayong may lisensya na silang pareho para angkining pag-aari ang isa't isa, tiwala siyang mas magiging matibay ang bagong buhay na naghihintay sa kaniya sa hinaharap. Hindi na muna sila umuwi ng isla noong gabing iyon bagkus ay tumuloy sila sa orphanage kung saan regular na nagbibigay ng donations si Psalm simula nang makabalik siya ng bansa.May nakalaang dalawang kuwarto para sa kanila. "Hindi pa natutulog ang sanggol, Ma'am Heide?" natatawang tanong niya sa house manager nang marinig ang palahaw ng sanggol sa nadaanan nilang nursery.