12 Mighty Orphans Novels & Stories

"Huwag kayong mag-away." "Anong nangyayari rito?" Lumapit na rin ang mga Madre na lumabas ng ampunan. Nilinga ni Grace ang batang babae na nakaharang sa kaibigan nito. "Sino siya, Sister Mergene?" Nakatanaw si Grace sa batang babae na nakaupo sa isang duyan sa malawak na harapan ng ampunan. "Siya si Heather Seya Francisco, 13 years old. Matapang at walang inaatrasan."

Ang pinakatago-tagong lihim nina Liana at Kira ay mananatili at lalaki sa orphanage na ito. Kumurap si Kira. Napalunok siya nang maalala ang gabing iyon. Bumuntong hininga siya at tiningnan ang gate na kinakalawang. Walang bantay sa gate kaya malaya siyang makakapasok sa loob. At nang nakapasok siya rito ay kitang-kita niya ang kalunus-lunos na sitwasyon ng orphanage. Ang bubong mismo ng orphanage ay halatang luma na dahil kulay kalawang na rin. Pinatung-patungan lang ng mga mabibigat na gulong upang hindi liparin ng hangin.

Isa pala siyang Mafia Lord. “Hush. . . But you were an inception to that, Mia Adorabile Dea. You were the mother of my babies,” he uttered huskily while wiping-off my tears. “You didn’t want the triplets to be far away from you, right?” Mabilis akong tumango habang tumutulo ang aking luha. Nanginginig ang aking mga kamay na hinawakan ang kaniyang braso. “A-Ayaw kong mahiwalay sa kanila, Orion. P-Please. . . S-Sila na lang ang mayro’n ako. H-Huwag mo naman silang kukunin at ilayo sa akin. I-Ikamamatay ko iyon. . .”

sabi ng isang matandang businessman sa likod. "Fifteen million," kalmadong sabi ni Liam, itinataas ang kanyang paddle. Tumingin ako kay Liam, at nagulat. "Liam, what are you doing?" "Helping the orphans, Hera. At ayaw kong mapunta ito sa taong hindi marunong magpahalaga," sagot niya nang hindi tumitingin sa akin. "Twenty million!" Isang pamilyar na boses ang bumasag sa hangin.

Tumabi ang lalaki upang magbigay daan. Nagpasalamat si Rhian at pumasok na kasama ang liham ng rekomendasyon. Ang orphanage ay malinaw na inasikaso nang mabuti, may mga maliit na kwarto na nakahiwalay upang bawat bata ay matutulungan. May mga tao sa bawat kwarto, at tila mga tauhan ng pamilya Dantes na tumutulong sa mga doktor.

Pinatung-patungan lang ng mga mabibigat na gulong upang hindi liparin ng hangin. Sa pagkakaalala ni Kira ay nagbibigay ng pera ang ina ni Lia kay Mother Superior para sa bahay ampunan. Pinangako ni Liana, na kahit mawala ito ay patuloy itong magbibigay ng pera buwan-buwan para sa orphanage at para na rin mismo sa mga batang naroroon lalong-lalo na sa apo nitong si Leona. “Bakit ganito ang sitwasyon ng orphanage? Ang mga halaman, halatang hindi naaasikaso. Ang mga building ay luma na rin. Saan napupunta ang mga pinapadalang pera ni Tita Liana?”

Ayaw na nga niyang magpahintay dito pero nanatili ito. Inabot sila ng gabi roon. Gusto niya lang masigurong ligtas ang mga bata. "May mga nagke-claim pa sa mga bata. Nanghihingi naman kami ng proof na pamilya sila, Miss Oli. Hindi po namin hinahayaan na basta isama ang bata, mahirap na at baka sindikato pala," imporma sa kanya ng orphanage manager.

Kinuha ko ang blueprint na nakapatong sa mesa. Isang bagong orphanage. Mas malaki. Mas ligtas. Mas kumpleto. May sariling paaralan. Clinic. Library. Training center. At tahanang puno ng pag-asa para sa mga batang wala nang ibang matatakbuhan. Hindi ko ginagamit ang perang ito para hugasan ang mga kasalanang nagagawa ko. Alam kong walang halaga ng salapi ang makapagbubura ng buhay na aking kinitil.

Muling napasinghap ang mga ito “Hara and Mara are orphans. Their parents leave them in the orphanage when they were kids. They are 12 years old when someone adopted them but those people is actually goons. They ordered them to steal and beg for money. When the police arrested those goons Hara and Mara run away.” “But while sleeping at the street. A married couple saw them and decided to adopt them. They treat the two like their own children but you know what the amusing part of it?” Sambit niya “The twin's killed them.” Bumilog ang mata ng mga ito “A-anong ibig mong sabihin Dawn?” Utal na tanong ng mga ito “They found out that the couple is actually their real parents who abandoned them. The

Tumango si Madeline at mabilis na sumunod kay Auntie Yumi. Habang naglalakad sa pasilyo, pinagmasdan niya ang paligid. Napansin niyang moderno at kumpleto ang kagamitan ng orphanage—malayong-malayo sa Sunflower Orphanage na kanyang kinalakhan. Pangako niya sa sarili na balang araw, magagawa rin niyang mapabuti ang minamahal niyang ampunan. Naputol ang kanyang pag-iisip nang marinig muli ang boses ni Auntie Yumi.