Novel & Cerita The Orphans

’ Napatingin si Cly sa kaniya at agad na nag-alala nang makita na namumutla siya. “Kuya, sa Rise and Shine Orphanage tayo.” Sabi ni Olie nang matanto na hindi siya pinapasundan ng dad niya. Sa mall na lang sana siya pupunta dahil isinama niya si Cly dahil akala niya ay pasusundan siya ng dad niya, but now na nagtext si Clarita, nagets niyang nasa isang trial siya. Nagulat si Cly nang marinig ang pangalan ng orphanage. ‘Anong gagawin mo Olie?’ tanong niya sa isipan niya.

Nang tignan namin ang pangalan ng website, Blossom Hope Home of the Orphans. Pare-pareho kaming nagka-tinginan bago nagsalita si Nash, "Steff was an orphan." TO BE CONTINUED

"Anyway, when I turned ten, nagdesisyon akong tumakas sa orphanage. The nuns are abusing us, the priests doesn't care, the church is corrupted. The place was horrible and I just left without looking back. But the outside world is more cruel and evil. Duon sa orphanage ay may mga pagkain pa kami, noong naging palaboy-laboy ako sa kalsada ay halos maging kalansay na lang ako. Ilang araw akong hindi nakakakain, minsan lang ako kung uminom ng tubig. Natuto akong mamasura para maghanap ng pagkain at makakalakal kapalit sa ilang barya. Dalawang taon ganoon ang buhay ko hanggang sa may mag-asawang lumapit sa'kin at inimbitahan akong sumama sa kanila."

kwento ng tagapangasiwa. Karaniwan sa mga bata sa orphanage ay payat at kulang sa nutrisyon. "Para sa mga sanggol at toddler, nahihirapan kaming magbigay ng gatas. Kakaunti lang ang nagdodonate. May iilan na nagbibigay ng gatas pero hindi madalas, kahit nga bigas itlog mahirap na rin. Gumagawa kami ng mga handicraft tulad ng alkansya, paso mula sa bao ng niyog, at palamuti, pero maliit lang ang kinikita. Hindi rin sapat ang kita mula sa pagbebenta ng mga kakanin," kwento ng tagapangasiwa.

“When they came back to the orphanage where they leave their children ay wala na ang mga ito roon. Isang sunog ang nangyari kaya naman inilipat sa iba't ibang orphanage ang mga baga at ang mga nakakaalam sa identity ng mga ito ay namatay sa sunog. So, the ending. Hindi nila nahanap sila Hara. But destiny is really playful dahil pinagtagpo ulit sila.” “Nalaman nila Hara ang totoong pagkatao matapos nilang i-kwento ang mga naranasan. Simula sa pag-abandona ng mga magulang sa kanila no'ng sanggol palang sila, they know about it dahil sinabi iyon sa kanila ng isang madre na nag-alaga sa kanila pero sa kasamaang palad ay namatay sa sunog. Matapos iyong marinig ng mag-asawa ay agad sinabi ng mga i

Kabanata 10 I'm on my way patungo sa orphanage para sunduin si Ade. He texted me last night to fetch him up in the orphanage. Simula ngayong araw magsasama na kami ni Ade. Pagdating ko sa orphanage nakita ko sila sa labas tila hinihintay 'yong pagdating ko. "Hi Ade, okay na?" Pagkasabi ko sa mga salitang 'yon ay nakita ko ang mga mata ng mga bata na nanunubig. Parang ayaw nila paalisin si Ade.

wika ni sister Rican dahil sa binigay namin na tulong sa kanilang orphanage. Isa sa napili namin ni Zane na bigyan ng donation ay mga bata na nasa orphanage na nakatira dahil sa iniwan sila ng mga mahal nila sa buhay. O di kaya, kusa na lang iniwan sa labas ng kanilang bahay-ampunan ang mga bata. Sobrang nakakaawa kaya mabuti na lang na isa ang kanilang orphanage ang tumayo bilang magulang ng mga bata.

Masaya sila na may mga bata nanaman silang mapapangiti ng araw na iyon. Kaarawan ngayon ng dalawang bata na isosorpresa niya sa orphanage na kung saan sila ng mga kuya niya nagmula. Ang unang naging tahanan nila. Simula nang magkaisip ay ipinapaalala ng mga kumupkop sa kanila na kailangan nilang bumalik doon at tumulong. Parating alalahanin kung saan sila nagmula. Lumabas na siya ng bakeshop na iyon na bit-bit ang apat na kahon. Tig-dalawang patong na nakaribbon sa bawat kamay niya. Pinagbuksan siya ng pinto sa isa sa mga tauhan ng suking bakeshop. Nakangiti pa ito sa kanya at nagsabi ng maraming salamat at mag-ingat. Kilala na rin kasi siya doon ng mga tauhan ng may-ari. Pawang mababait at

What’s important is that I keep them safe. Napalingon ako kay papa nang malalim itong nagbuntong hininga. Mukhang hindi magandang balita ang sinabi sa kanya ni Tito Sandro. Siya ay kapatid ni mama na ngayon ay nakatira sa New Zealand. Matagal na ito naninirahan doon. Matapos ang pagkamatay ng kapatid niya ay nagpasya na siyang mangibang bansa upang doon manirahan kasama ang pamilya nito.

puna niya. Ngumiti rin si Benedict nang marinig ang sinabi niya. "Yeah. I love kids. I am an orphan before since my parents died in an accident when I was still young. My uncle was the one who take good care of me but you know, kapag hindi mo talaga tunay na magulang, parang may kulang parin. Maybe that's why I have a soft side for kids at iyon din ang rason kaya marami akong orphanage na sinusuportahan. I don't want the kids to be lonely." Napatango-tango siya. It seems like Benedict is really a good person. Kaya din siguro madali itong nakapagpalagayan ng loob ni Neo. Dahil may mabuti itong kalooban.