The Power Novels & Stories

“It’s more complicated than that, anak. The powers I have… they’re meant to protect people. Kaya ako may ganito ay para iligtas ang mga tao laban sa mga masasamang nilalang.” Nagkibit-balikat siya, tila nag-iisip kung paano ipapaliwanag ang sitwasyon sa mas simple at mas madaling maintindihang paraan. “I have these powers because I’m bound to something much bigger than any of us. And with that power comes a responsibility.” “Responsibility?” tanong ko habang lumalalim ang pagkaintindi ko sa bigat ng pinapasan niya.

Umilaw ang screen, pinakita ang pagpipilian ni Wilbur. Ang lahat na ipinakita ay mga napakagandang bgay, mula sa mga treasure, pati ang mga power na mahirap pagpilian ni Wilbur. Ngunit, ang pinaka nakakaakit na bagay sa mga ito, ay laging ang unang option. Ngayon naman, ito ay isang power na tinatawag na Emperor’s Whisper. Ang power ay parang isang booster na pwede idagdag sa kahit anong weapon. Tumatagal ito ng tatlong minuto, at ang weapon na ito ay pwedeng bigyan ng malaking damage sa kalaban.

"And what power is that?" "Love." Walang pagdadalawang isip na sagot ni Sam. "Love is the most powerful force in the universe." Dahan dahan syang lumuhod sa aking harapan na nagpatibok ng mabilis ng puso ko. "And with your love Grace, everything is possible and everything is all worth it." "Wait." Pigil ko kay Sam ng magsasalita pa sana sya. "How did you know na nandito ako?"

Pinagmamasdan niya ang mga advance technology sa paligid. "That's Power." Makahulugang sambit ni Tana. "Power?" Nalilitong tanong ni Asul. "Di ba 'yun ang..." Naputol ang sasabihin ni Asul ng marinig ang isang huni ng hayop. "Power!" Masayang sinalubong ni Tana ang pusa. "Yeah. That's your cat." Kibit-balikat ni Asul. "Power eyes are power," Hindi na nagkomento si Asul at hinintay na lang ang gagawin ng kapatid.

Nakakaya kong palakasin, pahinain at controlin ang kapangyarahin ng iba at gawin ang mga nais kong gawin sa kanilang kapangyarihan. Bukod pa roon na kakaya ko ring controlin at itago ang enerhiya ng aking mahika sa loob ng mahabang panahon at makihalubilo sa normal na tao na para akong isang ordinaryong mortal. At napagtuklasan ko rin na ang aking kapangyarihan ay may kakayahang kuhanin ang kapangyarahin ng iba at gawin ito na maging pagmamay-ari ko.

Ang aking power ay hindi nanggagaling sa papel, kundi sa aking isip. Ngumiti siya, ang kaniyang mata ay puno ng pagmamahal. “Alam ko. Kaya’t ibinabalik ko ito sa iyo. Ang deed ay nasa ilalim ng pillow mo. Sa atin pa rin ito, pero sa mata ng mundo, ikaw ang Queen na may hawak ng kayamanan. Ipinapakita ko na ikaw ang tunay na puwersa sa likod ko.”

paliwanag ng doctor. Nakahinga ako nang malalim. Ang 'Power Couple' ay buhay pa rin. Pumasok ako sa ICU at pinagmasdan ang aking asawa. Kahit may mga tubo sa kanyang katawan... siya pa rin ang pinakamagandang babaeng nakita ko. Dito ko napatunayan na ang aming lakas ay hindi nagmumula sa aming bank accounts... kundi sa aming kakayahang bumangon mula sa bawat pagbagsak.

“Connection and resources generate power. And that made me more powerful among you, right?” “That didn’t answer my question…” ani Noah at sinulyapan na naman ako. Kanina niya pa ginagawa ‘yon. “No, Noah! That definitely explained everything!” Nakatitig kay Noah na sabi ni Helio. “I have the power, and I must take good care of it. Hindi pinagkakatiwala ng Diyos ang kapangyarihan niya kahit sa mga anghel, ‘di ba? “So why would I need to share with you the power I have?”

maikling sagot ko. "Are you nuts? Sa tingin mo matitinag ako? I remind you again, you are nothing but a worthless." Walang ganang sagot niya ni hindi ko siya pinagbabantaan. karapatan ko at sa mga ginagawa niya na hindi nararapat ay dapat siyang bigyan ng leksyon. “Besides, power is power ella. I know you know what I can do with that power." "Oo para akong bumabangga sa isang pader." Sabi ko na kahit pilit dahil halos mawalan na ako ng boses.

Pagpasok ko sa boardroom, barely akong pinansin ng senior partner. “You can sit this one out, Miss Cruz. We have it covered.” Covered. Sure. Bumalik ako sa desk ko, pinipigilan ‘yung panginginig ng kamay. Ganito gumagana ang power — hindi sa sigawan o suntukan, kundi sa tahimik na pagtanggal sa’yo hanggang sa ikaw na mismo ang magtanong kung deserve mo pa bang lumaban. Pero hindi ako bibigay. Hindi ngayon.