The Red Shoes Romane & Geschichten

Buti na lamang ay nasalo sya ng babaeng nasa likod nya kung kaya’t hindi sya tuluyang nahulog. “Hala! Yung sapatos ko!” she exclaimed. Napakunot ang noo ko at maging ang noo ng baabeng sumalo sa kanya. “Muntikan ka nang mahulog sa hagdan at sapatos pa rin yung concern mo?” Naupo sya sa hagdan at pinagmasdan ang sapatos na nasira, “May presentation ako ngayon, hindi pwedeng magrubber shoes!” naiiyak nyang reklamo.

Halata ang gulat ng mga babae nang makita nila ako, hindi dahil lalaki akong pumasok dito kundi dahil kilala nila kung sino ako. Nakasalubong ko si Menchie na nag-ma-manage ng mga babae rito at gulantang din siyang napahinto nang makasalubong ako. "M-Mr. S-Stefan Solevan! Good ev— "Nasaan ang kwarto ni Red Rose?" walang paligoy-ligoy kong tanong. "Ay! Sa pinaka-dulo po Sir!" sagot niya at hindi na 'ko nagsayang pa ng oras at agad na 'kong tumungo sa silid na sinabi nito.

Ang bango ng cotton candy at iba’t ibang putahe ng pagkain ay humahalo sa ere, isang piyesta para sa lahat ng pandama. Napatingin si Jade sa mahabang mesa na puno ng mga cupcakes na inayos na parang royal feast. Napangiti siya. Para itong kwento sa libro na nais niyang bigyang buhay para sa anak. Ngunit tila tumigil ang oras nang bumaba sa kurbadang hagdan si Arki, nakasuot ng pink ball gown na puno ng mga kumikinang na ginto at pilak na sequins. Ang bawat galaw ng bata ay may kaakibat na pagkinang, at ang kanyang korona ay tila sumasalamin sa araw mismo. Kumalat ang ingay ng paghanga mula sa mga bisita. Ngunit kay Jade, ang tingin niya sa anak ay puno ng pagmamalaki at saya.

Gusto kong sumagot pero lumapit na si Zion, bitbit ang dalawang pares ng rubber shoes na may kulay blue at orange na lights sa swelas. "Mommy, Handsome Daddy! Look, o! Bagay po ba kay Zion?" nakangiting tanong ng munting Cupid namin, mukhang walang kaalam-alam sa mabigat na tensyong nagaganap sa paligid niya. Agad kong pinilit na ngumitin at lumuhod para pantayan si Zion. "Oo naman, baby. Sobrang bagay sa 'yo. Isukat natin, ha?"

" Di ba balak mong magdagdag din ng sapatos sa mga koleksyon mo? Ito na yung hinihintay natin!" Napakunot-noo si Ruanne. "Ang alin?" "Ang alamin ang sikreto ng The Shoemaker!" Tumaas ang mga kilay ni Ruanne at agad na umiling. Kilala ng lahat ang 'The Shoemaker'. Isa itong tanyag na pagawaan ng sapatos na kilala maging sa ibang bansa. At ang sabi-sabi, lahat ng sapatos ay handmade at gawa ng iisang tao lang, kaya napakatagal kung maglabas ng bagong modelo ang tindahan. Ngunit kahit matagal naman iyon, masisiguro mong maganda ang kalidad.

Naglakad siya patungo sa kanya, at sa bawat hakbang niya, may kapansin-pansing kulay pula na sumisilip sa ilalim ng kanyang mga paa. Nakasuot siya ngayon ng isang pares ng itim na sapatos na may pulang swelas, ang sikat na red-bottom shoes. Ito ang unang pagkakataon na nagsuot siya ng ganoong klaseng sapatos. Hindi naman humiling si Elara na magsuot siya ng ganoon, sadyang ginawa niya ito para bumagay sa pulang evening gown ng asawa.

Nang simulan niyang maglakad ay doon tumambad sa lahat ang sapatos niyang sunod na naging mitsa ng usapan. “Oh Gosh, look at her shoes!” “Naka glass slippers din siya, pareho sila ni Miss Sandra?” “No! her is moving, parang may kung anong red substance sa loob. Look!” “OMG oo nga, parang may tubig sa loob and something red liquid na gumagalaw. Is that custom made?” “For sure, tignan mo iyong itaas. It has The Moussaieff red diamond. No wonder Mister Fontano did his best to win that from the previous bidding. Para sa asawa niya pala.”

Whatever his woman wants that makes her happy, he will do it in a heartbeat. —ELLYN’S POV— The event ended so fast. At last naman. Kanina pa sumasakit ang paa ko sa stiletto shoes na suot ko. I groaned as I tried to massage my ankles because they really hurt! Gosh! “Wifey, is everything alrigh— Okay, maybe not,” rinig kong banggit ni Red sa likuran ko. Agad siyang pumunta sa harap ko at lumuhod. “Give me your foot, princess.”

Maingat niyang hinubad ang kanyang suot na sapatos at papasok na sana siya ng living room nang dumapo ang kanyang paningin sa lagayan ng sapatos. Bumilis ang tibok ng kanyang dibdib nang makita ang isang pares ng pulang high heel na nasa shoe rack. Wala sa sarili niya itong pinulot at tinignan. This isn’t hers. May mga heels siya ngunit ang pinakaayaw niyang kulay ay red! Kaninong heels ito? “Uhm…”

May sapat pa kaming oras, pero pakiramdam ko hinahabol kami ng buong mundo. Cloud was sitting on the sofa, swinging his legs while trying to loosen the laces of his black shoes. “Cloud,” I warned. He froze. “It’s not me. The shoes are hurting by themselves.” I looked at him. He looked back with the face of a child who had already prepared his defense in court. “Fine,” he muttered, sitting properly again. Manang Rosa came from the kitchen with a small box in her hand. “Sir, dumating na rin ang rings.”