The World Could Die Novels & Stories

"What if -- what if they were long dead, and we can't just see their bodies?" Ibinalik ko ang titig sa kanya sa seryosong mga mata. Kung wala akong puso pagdating sa taong gusto kong patayin ay mas masahol ang isang Silvestre Mondragon na ito. Kaya niyang pumatay sa utos na binigay sa kanya na walang pag-alinlangan. Ito yata ang pinagkaiba naming dalawa. "There's no such thing as 'what if', Gabriel. They don't exist in our world."

"Pano kung oo? Hindi bale, Marites, Marisol at ikaw Diamond. Tayo at ang mga kababaihan dito sa atin ay aalamin ang totoo! Kailangan natin protektahan ang ating tirahan, kung tao man o bampira ang may gawa!" Napailing na lang ako sa sinambit ni Tandang Marta. This is why humans die, because of their stupid curiosity. If they feed their curiosity, it will just turn out to be one thing. Death. That's why the mortal world and the immortal world are far from each other, some things should remain mysterious and unknown to the world. If you try to seek it, you'll just seek danger in your life.

The most funny word that I've ever heard. Forever? There's no forever in this world, people die, plants die, animals die... even this world will end too. You know, reality sucks. All you can do is enjoy your lives, because I believe we only live once. "Mommy? Are you crying?" Napahinto ako sa pag iisip at tinignan ang anak ko. "No, sweetie. Hindi umiiyak si Mommy." Hindi mo man lang na-realized na tumutulo na pala iyong luha ko.

Hindi naman niya kasi alam kung sino yung mga nasunog na 'yon para magsalita siya ng ganun. "H-ha? a-ang ibig kong sabihin, baka wala na silang purpose dito sa mundo kaya kinuha na agad sila. 'di ba? lahat tayo may purpose dito sa mundo. Isa pa, mga squatter sila, anong malay natin sa pamumuhay na meron sila. Baka noong nabubuhay sila hindi maganda yung mga ginagawa nila. Baka makasalanan si----" "Watch your Word, Zahara! namatay na sila. Hindi ka dapat nagsasalita ng ganiyan. Nakakaawa nga sila kung tutuusin. They are unfortunate people."

Ang sentro ng mundo ay tila gustong itaboy ang taong ito sa kamatayan, ngunit ibinibigay nito ang pinakadirekta at simpleng paraan, na tila kakaiba. "Talagang ginising mo ang nananaginip sa isang salita lang." Kumunot din ang noo ni Piolo. Ang pagpatay sa tao ay hindi mahirap na gawain. Para sa sentro ng mundo, ang pagpatay sa kanya ay walang iba kundi isang utos, at hindi na kailangan ang gayong pag-ikot ng basura. .oras. "Hindi kaya ang layunin ng sentro ng mundo ay patayin siya?" tanong ni Piolo.

Walang kinikinikilingan ang batas, pero ang taong nagpapatupad—meron. At isa yong laban na walang katapusan at walang tiyak na panalo dahil nasa biblia rin na babagsak ang mundo at hindi na babangon kailanman. Nakakalungkot na ang totoong kanser na pumapatay ng mas mabilis kaysa sa tunay na sakit ay wala sa dugo at laman ng tao—kundi ang maraming karahasan at kasakiman na bumabalot sa buong mundo.

Napasmirk naman si Genieva na napatingin sa akin. Lumingon naman ako sa kanya. "You know, we have movies back in Earth. Some are portraying an Alien world which is a total opposite world with yours. There is no green. There is no oxygen. Everything is rocks and dead soil. Plants are unable to live. It is a place where like a plague." Paliwanag ko naman. "Wow. You humans has really morbid imagination with things like this. Listening about that, maybe our appearances are also morbid." Di makapaniwalang sagot naman nito.

Agad tumuon ang tingin ko sa pinto at nang makitang nakabukas ito ay nakahinga ako ng maluwag. "I won't do anything bad to you." Bumalik ang tingin ko sa kanya. "I plan on getting to know you better." He leaned closer until his face was a few inches away from me but I didn't move. "If you let me, at least." "The world is going to end. Like right now." "Then I'll gladly spend my last moment on Earth kissing you." A playful smile was plastered on his face. I gently pushed his face away and tried to get up again but he won't just let me.

Hindi sila agad nakasagot sa tanong ko. "Mas naunang namuhay dito sa mundo ang mga tao kaya dapat ang huling mamumuhay rin dito ay tao. Kapag lahat ng bampira ay may posisyon sa pamahalaan ay sigurado akong bampira ang huling mabubuhay dito sa mundo at hindi ang mga tao." Dugtong ko pa.

Kung normal lang na babae ako ay malamang na umiyak na ako, natakot at kumaripas ng takbo at sumiksik sa saya ng nanay ko dahil sa pagsigaw niya but I am no normal woman. “Z, please hear me out. Howard is alive and you know what it means? Doomsday. Another hell to go through and I can’t go through that same hell over again.” Umiling lang siya at itinuro ang pinto palabas ng opisina niya. “Zagan, please I’m desperate. I need your help! I don’t know what to do anymore! I’m begging you, please, help me end him once and for all.”