Novel & Cerita Therefore I Conclude In Tagalog

Mas mabuting solusyunan kong mag-isa kung paano ako uuwi. Bayan ng Tagdan. Iyon ang nakita ko sa isang arkong nalagpasan ko kanina. Mukhang nasa Luzon lang rin kami dahil tagalog din naman ang salita ng mga tao. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad at pagmamasid sa paligid. “Mama, hungry.” Saka ko lamang naisipan na kamustahin ang aking anak nang magsalita siya.

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

labis ang papuri sa kanya ng matanda kaya hindi mawala rin sa kanya ang buong katapatan rin dito. "Maraming salamat po, Mr. Rodelio," masaya niyang tugon. "Wala sinuman ang nakakaya ang katigasan ng ulo ng aking apo kundi ikaw lang. Kaya, sana hindi mawala ang mataas na pagtingin ko sa'yo bilang tagapagbantay niya. Alam mo naman siguro ang kahihinatnan kapag nabigo ako sa'yo, right?"

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

galit na singhal n'ya rito. "L-Love! H-Hindi ko a-alam ang mga pinagsasabi mo! Connor, makinig ka sa akin, hindi ba sa akin ka lang naniniwala? Hindi ba sabi mo na hindi mo kami pababayaan ng mga anak ko? Connor sa akin ka maniwala at hindi sa babaeng ito," hindi magkandauga na sabi nito sa kan'ya na ikinatagis ng kan'yang bagang.

Sagot ni Angela. Pagkatapos ay lalong nagiging pangit ang reaksyon ng kanyang lola habang kumukunot ang kanyang mga labi. Nagiging madilim ang kanyang mukha at nakakunot ang kanyang mga kilay. Tapos sabi niya.... "Na-brainwash ka na ba ng walang kwentang basurang ito? Mangyaring bumalik sa iyong katinuan ngayon!"

To my surprise, it was a short note. I will end everything. I will entrust our son’s future to you. Always . . . Always love him because he really loves you. I love you. I love you both. I am hoping that someday, you’ll forgive me for everything I caused you. I can’t tell you this loudly because I know you won’t listen. I don’t know if you will be able to read this . . . but if ever you read this, I will be very glad to leave this world because I know I never missed saying and making you know how much I love you and how much you mean to me. Sumusuko na ako, Katherine. Those were his three Tagalog words. Minsan na nga lang siya nag-Tagalog, bakit ang sakit pa?

“Wala sa lugar ang galit mo. Nagkakamali ka!” Ano sa ayaw kong magpahawak ang hindi niya maintindihan? Bakit paulit-ulit kami? Bakit lagi na lang? Tagalog naman ang sinasabi ko! Huli na naman para maawat ko ang sarili ko, naihampas ko sa ulo niya ang takong ng sapatos na naiwan sa kamay ko. Sa lakas ng lagatok, nag aalala ako na nabutas ko ang bao ng ulo niya. Malapit pa naman sa bumbunan.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

DYLAN "Talaga bang lilipat kana sa condo?" Usisa ng kanyang ina nang maabutan siya sakanyang silid na nag iimpake ng iilang mga damit niya. "Yes mama, mas okay na ito. Dahil kung nandito ako hindi ko maipapangakong hindi kami mag aaway ni papa. " Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan.