Novel & Cerita Therefore I Conclude In Tagalog

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!

taka ko. "Wala akong nakita dito. Maybe hindi siya iyon, or baka binura." Nagsalubong ang kilay ko. "Maybe, I should look for myself." "Good idea. Bye." paalam niya saka pinatay. Kung may alam ang tita ni Via dito ay dapat malaman ko ngayon bago mahuli ang lahat.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Ano Kaya Ang gagawin natin para mapatunayan natin na may gusto pa Rin Siya sa iyo? Naku... Mary joy kinakabahan ako sa mga iniisip mo ha.... kilala kita may Hindi maganda ka na Namang iniisip diyan. At nagpatuloy na itong nagdrive.

My heart is taken and stolen away to a certain someone that I know hindi na mababago iyon. Maya-maya ay natapos na din kaming kumain at hinatid niya din ako pauwi, "Thanks for inviting me. Nag crave din kasi ako sa ice cream eh." "Ako din kasi last night tapos ayoko din naman na ako lang mag-isa kakain. I'm glad a friend could come along," tumawa naman ako but back in my mind, I sighed in relief hearing the word FRIEND. I concluded, wala siyang feelings sakin.

"I will, Ma. Atsaka, h'wag kayong mag-alala sa akin. I'll be safe. Fierro and I will be safe," "O sige na, baka mahuli na kayo." tumingin muli siya kay Fierro at ngumiti. Saglit lang iyon at binalik rin ang tingin sa akin. Sa huling pagkakataon, niyakap ako ulit ni Mama. Then after that, I bid a goodbye to them.

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Bagkus ay inilapit ko ang bibig ko sa kaniyang tainga saka bumulong. “Byeong—” “I miss you.”