Tiptoeing Through The Tulips の小説・ストーリー

nakangiting tugon ng binata. “Hindi eh, iba ang kutob ko. Meron bang nagandahan na ang tagal bago inalis ang tingin sayo? Ang weird huh? Di ako sanay na nararamdaman kong may tumitingin sa akin ng matagal,” nagpakawala siya ng malalim na buntong-hininga. “Kalimutan mo na iyon. Baka nga gandang-ganda lang sayo,” May kinuha ito sa likurang upuan ng sasakyan. A bouquet of tulips. “Here, for you!” A shy smile breaks Carl’s handsome face.

Dahan-dahan akong lumapit at nakita ko pa ang tulip namumukadkad ito,akma ko na sanang pipitasin ng may narinig akong kakaiba sa loob ng greenhouse. lumingon lingon pa ako baka nandito ang evil mafia at hindi nakihalubilo sa mga tauhan niyang ng iinuman kaya minadali ko ang pagpitas ng mga ito at mahuli pa ako tiyak paparusahan ako nun,pra naman kasi akong magnanakaw nakatago sa dilim..

Medyo nagtagal ako sa pamimili kasi inisip kong mabuti ang mga kailangan ko. Habang nasa biyahe pauwi sa mansiyon ko, tahimik akong nakatingin sa labas ng bintana. Ang bouquet ng white tulips ay nasa tabi ko. Alam kong simpleng bagay lang ito, pero sana ay maiparating nito kay Ada ang gusto kong sabihin. “Sorry, Ada,” pagpa-practice ko pa.

I stepped out of the car and walked inside the flower shop, confidently looking for a beautiful flower that will caught my eyes. Dumapo ang aking tingin sa isang white colored tulips. Nilapitan ko ito at inamoy. Hindi ko inasahang ganito kabango ang bulaklak na ito. May isang saleslady ang lumapit sa akin. “Hello po, Miss. Ilan po sa inyo?” she asked. I pursed my lips. “Can I get two bouquets of this white tulips, please?” “Sure, Miss.”

The smell of the air reminded me of many things in the past. I heard a violin sound from the outside. My feet brought me there. Yung naramdaman ko kanina dumoble na ngayon. I saw tulip petals spread all over. I followed the petals of the tulips. The place was familiar to me; I confirmed that I was in Tagaytay. A scented vanilla candle with different colors was my guide. Kaya pala amoy na amoy ang vanilla, yung kaba ko sa takot, ay napalitan ng kaba sa saya at sa excitement. "Diyos ko ano ito!"

I asked while scanning the flowers in every stall. She sweetly smiled. "Over there Sir," she assisted me then took me to the left side of the flower shop. There's different size, colors of the tulips and they're all glorious, "They're all fresh?" I interrogated her once more. "Yes Sir. Like me," she whispered. I smirked. What a bítch. "Give me 1 bouquet of white tulips, miss," I threatened her. Bahagya pa siyang nagulat. "Y-Yes... Sir."

Pinulot niya ang mga bulaklak na pwede pang mapakinabangan. "That's what you get when you mess with Carrie Jimenez." Patuloy nito na nakahalukipkip habang pinapanood siya. Lumapit siya dito para pulutin ang isang bouquet ng Tulips na pwede pang pakinabangan pero bigla 'yong inapakan at dinurog gamit ang stilleto nito.

"You think you can do better?" I huffed, stepping forward before I could even think twice. "Move." For a second, he didn't budge. But then, amusement flickered in his eyes, and he leaned back slightly, gesturing for me to go ahead. I crouched beside the table, surveying the mess he made. "Ang gulo ng pagkakaayos mo," I muttered, pulling out a badly placed tulip. "Walang balance, walang harmony—seriously, are you just shoving them in randomly?"

Para itong kinukuryente sa buong katawan at napapalundag pa sa pagkaka upo. "Paano n'ya kaya nalaman na tulips ang favorite flower ko?" Nagtatakang tanong nito sa kaniyang sarili. Ngunit hindi n'ya na ito masyado pang inisip at agad na kinuha ang vase at inilagay doon ang mga tulips na natanggap. Nang matapos ay naghilamos na ito at nag ayos upang mag umagahan sa baba. Nang makapag bihis ay agad itong lumabas at napatigil sa harap ng silid ni Red. Binuksan n'ya ito ng dahan dahan at laking gulat nito nang bumukad ito. Hindi naka lock. Pag silip ni Atanasha ay tumambad sa kan'ya ang tulog na tulog na si Red Caden Buenavista.

She was sitting in front of the vanity, behind her was Cloudio—smiling sweetly, and holding three pieces of tulips. A sweet smile crept on Ilana’s lips. “Mapupuno na ng tulips ang apartment ko.” Mahinang natawa ang binata. “Paalala iyan kung gaano ako kabaliw sayo.” “Bolero.” Inamoy ni Ilana ang bulaklak bago pinatakan ng magaang halik ang labi ng binata. “Thank you, Cloud.” Yumakap ito sa kaniya mula sa likod. Tumingin naman si Ilana sa salamin, pinagmasdan ang repleksyon nilang dalawa.