Tiptoeing Through The Tulips นิยาย & เรื่องราว

wika nito na nagpahinto sa kaniyang paglapit sa lalaki. "That story is about a boy who falls in love with a baby girl he hopes to marry one day. The lad did it to prove himself deserving of the girl's family. He studied, put up much effort, and saved money. He observes the girl from a distance throughout her youth and adolescence. But when the woman passed away, everything abruptly altered. Because they stand for flawless and intense love, tulips are the story's symbolic title. A man's desire for her remains even if a woman dies."

Kabanata 55.2 Paglabas na paglabas ni Mereya ng shower room ay napako ang mga mata niya sa iba’t-ibang kulay na petals ng tulips. Nakasuot lang siya ng robe pero hindi na niya iyon naisip pa. It's her favorite flower aside from the baby's breath and her heart almost melt upon seeing a lot of it. Dahan-dahan siyang naglakad habang sinusundan ang mga nagkalat na petals ng bulaklak. Nanghihinayang pa siyang tapakan ang mga ito pero wala siyang pagpipilian dahil halos mapuno ng tulips ang daraanan niya. Hindi pa man niya nakikita ang dulo noon ay nagsimula nang mag-unahan ang mga luha niya sa pagpatak.

Pero nang papalapit na siya ay bigla niya na lang itinago sa likuran niya ang kamay na may hawak na kung ano. Hay. Wala na tulong nagawa kundi ang hintayin siyang makalapit ng tuluyan at makapasok sa sasakyan. "O,” sabi niya agad pagpasok niya pa lang, sabay abot sa akin ng isang bungkos ng mga bulaklak. Tulips.

Ngayon, tulips. Soft pink. Makinis. Elegante. At may kasamang maliit na note: “No pressure. Just admiration. —N” Dati siguro, iritadong titingnan ni Elena ang ganito. O kaya balewalain. Pero ngayon… napigil niya ang sarili sa mabilis na reaksyon. Pinulot niya ito, inamoy—saglit lang—at iniligay sa gilid para isama sa vase.

Hindi ko na lang ito pinansin dahil ang nasa isip ko ay baka sa kabilang area lang iyon. Patuloy lang ako sa pagmamasid sa kalangitan ng magliwanag ang boung paligid. Nagulat ako sa aking nakita dahil napuno ng liwanag na nagmumula sa iba't ibang kulay ng tulips ang paligid at napansin kong nasa gitna ako nito. Maya maya pa ay lumabas si Dylan sa gilid at may bitbit na boquet ng tulips. Natulala ako ng makita siya, he's smiling habang palapit sa akin kasabay ng pagtutog ng nakakainlove na musika. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko ng makalapit siya sa akin. Para akong naestatwa sa aking kinatatayuan ng iabot niya sa akin ang boquet na hawak niya pagkatapos ay lumuhod ito sa hara

Ilang sandali pa ay sumunod na ito sa ama nito na nauna ng naglakad palabas na hindi na lumingon pa at ni hindi man lang hinintay si Vin. Pagkasara ng pinto ni Vin ay lumingon sa kaniya si Aya na may nanunuksong ngiti. "Bigay yan ni Sir?" Nguso nito sa bulaklak na hawak- hawak niya pa rin pala ng mga oras na iyon. Bigla niya naman ito tinitigan. Makukulay at magaganda ang tulips na ibinigay nito sa kaniya.

“Para sa floral arrangements, we can import ten thousand white tulips directly from Holland, gaya ng ni-request ninyo, Sir. At ang aisle... it will be made of pure, tempered mirror glass embedded with white orchids.” Napalunok ako. Tiningnan ko ang mga designs. Sobrang ganda. Sobrang engrande na parang isang eksena mula sa isang fairytale book. Pero nang marinig ko ang 'ten thousand white tulips', hindi ko napigilang kurutin ang hita ng lalaking katabi ko. “Ouch,” mahinang daing ni Darken, pero hindi man lang nawala ang seryoso at malamig na ekspresyon sa mukha niya habang kausap si Miss Valerie.

Tahimik ang paligid, pero sa loob niya, parang may kulog na hindi tumitigil. Nandoon pa rin sa ibabaw ng mesa ang bouquet ng white tulips, inilagay niya pa ito sa isang vase na may tubig para hindi mabilis malanga at tila ba walang kasalanan. Lumapit siya, kinuha iyon, at mahigpit na niyakap. Para bang doon lang siya pwedeng kumapit. Humigpit ang yakap niya, habang marahang pumikit.

O kaya sa akin. My laughter blended harmoniously with the sound of rustling leaves and distant bird songs. "Mommy, look at how this one is!" My little Mason exclaims as he points to a lovely patch of tulips, both red and yellow in color, which are gently waving in the breeze. As he bends down and examines each petal with a tremendous deal of interest, his small hands flutter like the wings of a butterfly. I and Maddox exchange amused glances, and his eyes become more gentle as he observes the excitement that our little Mason is experiencing. Ang likot talaga nito. Bakit sa lahat ito pa ang namana niya sa akin.

Mas mabuti na rin naman na ganito ang routine ko para lagi kong matulungan si mama sa Shop. Ngunit, ang inaakala kong smooth na araw ngayon ay biglang bumaliktad ata. It’s like dejavu when I’m seeing a man right now beside my Ducati. Akala ko ay successful na ang ginawa kong pagtaboy sa kanya pero akala ko lang pala. He smile ear to ear to me while holding one bouquet of red tulips. Wait, what? Tulips? Don’t tell me… “I miss seeing you,” aniya.