Novel & Cerita Tiptoeing Through The Tulips

August's POV Nakangangang nakatingin kami sa property ng CIA. Who would have thought na ganito kaganda yun. It is a mansion with colorful flowers around na may tulips pa na hindi ko alam na nabubuhay pala ang tulips doon. There are even roses as well. The mansion is grandiose na pakiramdam ko ay manliliit ako kung papasok ako doon. It is too much for my liking.

Tatlong puting tulips ang kaniyang kinuha. Tumingin siya sa orasan. Alam niya na malapit nang darating si Weiss. Kanina pa siya natapos maligo at nakapagbihis na rin kaya ay tiyak siyang uuwi na ang kaniyang mahal na si Weiss. "Perfect!" aniya at pumalakpak pa siya. "Wait! May kulang …" aniya at agad siyang kumuha ng maliit na speaker.

Wala ng ibang paraan kung paano sasabihin ang namamagitan sa amin kaya naman halos kasing pula na ako ng kamatis matapos umamin. Maliah then shrieked and did another round of her happy dance. "The wildflower has been tamed!"

ang mga nakita niya habang nasa itaas sila ng puno ni Venedict at nagmamasid. Zandro is with Claudia... of all people around this whole wide world, si Claudia na naman talaga? Para bang hinihiwa na naman nang matatalas na balaraw ang puso niya, sinikap niyang pigilan ang kaniyang mga luha at ngumiti na lamang nang ilahad sa kaniya ni Dame ang tatlong piraso ng puting Tulips. Bumangon si Blythe para tanggapin iyon, inipit niya sa likod ng kaniyang tainga ang magulo niyang buhok. Kasabay ng pasasalamat niya sa anak ay ang yakap niya ritong mahigpit.

Napuno ng pagtataka ang hitsura ko nang tuluyan itong makalapit. "Kakainggit yang ganda mo bruha ka! Oh ayan, pinapabigay ni Alas sayo!" Agad na bulalas nito sabay abot ng bouquet kaya hindi ako halos makapagsalita sa pagkagulat. Natuon ang mga mata ko sa hawak nitong bouquet ng Tulips na may iba't ibang kulay. Talagang napakagandang tingnan, nakakabighani sa mga mata.

Ang mga bulaklak ay nasa lahat ng dako, partikular na ang mga tulips. “Wow.” Hindi napigilan ni Lady Vienna ang paghinga sa pagkamangha. Agad siyang tumakbo sa bukid ng mga bulaklak sa kabila ng init at nilingon niya si Raziel na nakangiti sa kanya. Umihip ang hangin at parang huminto ang mundo niya sa sandaling ito, silang dalawa lang ang nakatingin sa isa't isa. Mabilis na tumakbo si Huxley sa kanya at nag-alok ng payong. "Aking babae! Tanghali na at ang init na!"

You're just a stranger. I sighed heavily and walked towards my bed. Umupo ako sa gilid no'n at pinagmasdan ang white tulips na walang kahirap-hirap na nagpagaan ng paghinga ko. Tinupi ko sa maliit na trianggulo ang papel na hawak ko at inipit sa mga petals doon.

Napakunot-noo ako nang makita na wala na ko sa sofa kung saan ako natulog. I looked around and I realized that I am already in his room! Did he carry me? He's not mad? Babangon na sana ako para hanapin kung na saan siya nang makita ko ang isang tatlong tulips na may iba't'-ibang kulay. Isang red, yellow, and white tulips. Hindi ako mahilig sa tulips pero ng makita ko ito ay napangiti na lang ako.

Nahihiya man ay tumayo lang ako saka hinintay silang maglakad. Nagulat naman ako nang kasabay nilang paglakad palapit sa akin ay ang pagtugtug ng piano, violin, at gitara saka may kumantang lalaki doon. Hinayaan ko lang silang makalapit sa akin saka lahat sila na dumadaan ay humihinto saka binibigay sa akin ang mga tulips. Sobrang kilig ang nararamdaman ko dahil panigurado ay pakana na naman ito ni Cayden.

galit na galit na sinabi ni Tulip. Gayunpaman, nagsisi si Tulip sa kanyang desisyon nang mapagtanto niya ang kanyang ginawa. Gusto niyang makita noon pa man ang fabled racetrack sa Bloomlin Mountain. Inakala niya noon na magiging disyerto ang lugar, kaya naisip pa niyang magmadali sa paliko-likong landas ng bundok ng isang beses bago siya bumalik sa university. Hindi niya naisip na ang lugar na ito ay mapupuno ng mga masasamang tao!