Titanic Rose And Jack Novels & Stories

”Please come in. ”Tita, mga kaibigan po namin, si Ate Aveera, sina Kuya Kevin at Harold at saka si Kuya Josh po,” pakilala sa `min ni Rome. ”Guys, si tita Roseanne , ang mommy ni Jinn.” ”Good evening po.” isa-isa kaming bumati sa kan’ya. ”Oh, so you’re Joshua,” napatingin s’ya sa `kin mula ulo hanggang paa, ”the Safiro heir?”

Pagbaba pa lang niya ng kotse, naka-lean siya sa stretched Rolls-Royce para mag-selfie, at kumuha pa ng isa pang selfie sa entrance ng dinner at ipinost ito sa Social Moments. Matapos gawin ang lahat ng ito, kinuha niya ang braso ni Jack at sinabi, "Salamat, mahal, hindi ko pa naranasan makapunta sa ganitong klase ng lugar sa buong buhay ko." Si Jack ay isang playboy at madalas magpalit ng babae, pero si Mae ay nanatili, dahil sweet siya at siya ang pinakamagaling mag-aliw kay Jack.

itinabi niya ang dalawang daliri ng sobrang lapit “— ’yan ang madalas dahilan kung bakit diretso sa impiyerno ang mga tao! At red roses, Mr. Ventoza? Talaga ba?” “Sasabihin ko sayo ang sinabi ko kay Hubert, ang romance ko at ng dyosa ko ay perfectly cliché.” Humayong malakas si Diane. “At hindi basta roses ’yon — long-stem Colombian roses ’yon,” dagdag ko, proud pa rin. “Mahaba rin ang paghihirap mo pag sinaktan mo si Jackie, consider yourself warned.” Lumabas siya ng opisina na parang maliit pero nagliliyab na demonyita. Ang babaeng ’yon, literal na maliit pero naglalakad na Tasmanian devil.

Napasigaw pa ako kanina ng mahati ang barko na sinasakyan nila Rose at Jack. Ngayon ay palutang-lutang na sila sa dagat habang nakasakay si Rose sa isang piraso ng kahoy. Magkahawak kamay sila ni Jack. Naiyak pa ako ng makitang nanginginig na ang labi ni Jack sa ginaw. "Huhuhu. Bakit ba wala pang rescue?" umiiyak na tanong ko. "Here," sabi ni Davy sabay abot ng tissue.

malambing na ngiti nito sa kanya, “Tita Rose...” Biglang napaisip si Briel, Rose and Jack. Hindi ba at sa titanic iyon na mga character? Meron pala in real life nito? Real life na mukhang inlove na inlove din naman sila kagaya ng mapapanood sa pelikula.

Ilang beses na rin nilinaw ni Jack ang balita na kumakalat pero hanggang ngayon ay hindi pa rin namamatay ang tsismis. "Tita Rose naman hindi pa po ba kayo nasanay at saka si Jack naman po ang may gusto," sagot ko at umiling siya. "Oo nga naman Rose dapat ay sanay ka na samin ni Queen. Ang tagal na niya nakatira rito at mas komportable ako. You know naman I'm young at heart," nakangiti na sabi niya at tumawa pa sa huli.

At kung ganun, parang lalo pang lumiliit ang tsansa ng kumpanya ng kanyang ama. Habang lumilipas ang mga minuto, napansin ni Rosa na tumayo si Trojack. Pinag-ayos niya ang kanyang suit nang may kagandahan at kahusayan, parang angkop na angking kabisera ng isang mataas na negosyante. Sumunod si Walter at tumayo rin sa tabi niya. Nag-usap sila ng ilang sandali sa kalbong lalaki bago nilapitan ng kalbo at niyapos sila, parang may paggalang ng hari.

Kinuha niya ang paborito niyang pabango at nagwisik bago siya lumabas sa silid niya Dahan-dahan ang ginawa niyang paghakbang pababa ng hagdan, bawat hakbang ay sinasadya—maingat, elegante, parang eksenang matagal na niyang inensayo sa isip. Para siyang si Rose sa pelikulang Titanic, noong unang bumaba ito sa grand staircase para kay Jack—self-assured pero punong-puno ng emosyon. Ganun ang pakiramdam niya ngayon, except this wasn’t a movie. This was real. And Antoine was waiting.

Napakaganda ng lugar na iyon. “Salamat..” magtatakip silip na noon at pinapanood niya ang sunset. Kinuha niya ang bulaklak at inamoy, saka ngumiti. “Ehem.. para sayo, Sunshine..” hawak ni Jack ang isang long stem na white rose. Simpleng bulaklak, walang balot, tanging malaking bulaklak lang at dahon. “Uuh.. thank you..” matamis na ngumiti si Sunshine kay Jack. Naupo ang lalaki sa kanyang kanang bahagi, habang si Royce ay nasa kaliwa.