To The Moon And Back の小説・ストーリー

"Master kumain na po kayo bago lumamig ang pagkain" " Okay" maikli kong tugon bago sumubo " Klent" " Ate Moon nandito ako" " Welcomeback Miss Moon" " Hello Zyra" "Kumuha ka pala ng katulong?" " Matagal na siyang natatrabaho kay Blaze kababalik niya lang galing bakasiyon" " Kaya pala parehas silang weird" nasa isip ko " Bumili ako ng paboritong bulaklak ng Mommy mo"

" Clear" Star message sent to Moon and Sun. Bumangon ang dalawa sa kama at nagbihis ng damit. Pagkalipas ng ilang minuto unang lumabas si Sun at pumasok sa kwarto ni Moon. " Ahhhhh" sigaw ni Sun dahil sa gulat. " Could you please zipper your mouth "saway ni Moon sa kanya pumasok na din si Star sa kwarto ni Moon. Pagkatapos magbihis ni Sun dahan dahan silang bumaba ng bahay at dumating sa secret passage sa ilalim ng mansion palabas.

Natawa lang ako sa sarili habang nagtitigan kami. "To the Pluto? Kung ganoon kalayo hindi na ako makakabalik sa 'yo." Sabay yakap niyang muli sa katawan ko. Naisip ko tuloy ito, at tama nga naman siya. Wala pang nakakapunta sa Pluto, at tiyak kung pupunta ka roon hindi ka rin makakabalik. Kalokohan talaga oh! Isip ko. "Okay then. . . I love you too, to the moon and back, Gabriel," saad kong nakangiti pabalik sa kanya.

Sa likod na rin ako dumaan para hindi na ako mapansin ni Adam kailangan ko nang makalayo para hindi na ako masaktan ng husto lalo na ngayong binalewala na niya ako. Pagdating ko sa bahay ay agad akong nag-impake ng aking gamit at bumaba na kinuha ko naman ang aking sasakyan para ito nalang yong gamitin ko. dumaan rin ako sa mall para makabili ng bagong phone. Tinawagan ko agad si mommy ng makasakay na uli ako ng aking sasakyan. Naka ilang ring ito bago sinagot ni mommy.

Mas nagulat nalang siya nang biglang dumilim ang paligid at agad nag flash ang isang holographic diagram sa kanilang harapan. "Maligayang pagdating sa Horseshoe Bay. Mararanasan mo sa mga oras na ito ang isa sa pinakamagandang beach sa buong mundo. Maaari mo nang ilatag ang iyong mga paa sa sahig," muling umusbong ang boses ng isang babae habang hindi naman makaimik itong si Feng dahil naguguluhan siya at walang kaalam-alam sa pangyayari. Nakuha rin niyang mapalunok dahil hindi man lang siya makapaniwala sa kanyang mga nakikita.

Alam niyang sobra itong nasiyahan sa kanyang kayabangan. Kaya kong panindigan ang sinabi ko, inis niyang sabi sa kanyang sarili. “Baka kapag nag-travel tayo sa moon, hindi na tayo makabalik.” Natatawa nitong sabi. Bigla tuloy siyang natigilan.”Hindi ba safe ang mag-travel doon?” “Mag around the world na lang tayo.” “Payag ka na?” naniniguradong tanong niya.

Inilipat ko ito at nag -click sa icon ng kalendaryo. "Ika -3 ng Abril!" Napasigaw ako nang suriin ko ang taon at nakita kong dalawang taon na akong bumalik sa oras. Naglakbay lang ba ako pabalik sa oras? Ano ang ginagawa ko ng dalawang taon pabalik sa oras?

“Napakatalented mo talaga. Magaling kang profesor at dean noon, pero hindi natatapos ang galing mo. Tao ka ba talaga? Masyado mong ginagalingan. You know what? I love you to the moon and back.” “Hmmm… Ang distansya ng buwan sa eaath ay tinatayang 384, 400 km. Kung sasakay tayo spacecraft ay kailangan natin ng speed na hindi bababa sa 39.897 km/hr. Kung pagbabasehan ang calculation ay Speed = d/t 384, 400 = 39, 897/t, then T= 9. 6348… hrs, multiply it by two, equals 1926961927 na oras. Ibig sabihin ang pagmamahal mo ay tatagal lang ng 19 oras mula ngayon.”

He took a glimpse over Jonas, his scrutinizing gaze first felt unnerving, but it did not take long when he brought his gaze back to the books he had been reading. “What do you mean by the ‘Hymn of the Moon’, Jonas?” Lucas asked as he blew out a loud breathe and leaned against the back rest of his chair. “Hindi ba’t may tatlong ipinagbabawal na mahika? Isa sa mga ‘yon ang Hymn of the Moon,” panimula ng binata bago ikinumpas ang mga kamay. Kulang na lang e kumuha pa ito ng blackboard at chalk para makapagpaliwanag kay Lucas, “sa pagkakaalala ko, pupwede lamang iyong gawin kung malinaw ang kalangitan at bilog ang buwan.”

Ang tahimik kasi ang atmosphere sa pagitan naming dalawa habang naghihintay kami sa mga inorder namin. Hindi man sumasagot ay batid kong nakikinig sa mga pinagkukwento ko si Andrius kaya naman nagpatuloy ako. "Last stop na lang natin iyong Moon Boat. Ang sabi kasi nila ay mas masaya raw sumakay doon kapag gabi na, 9:30 pa naman ang call time natin kaya kahit 8:30 na tayo umalis dito ay p'wede naman siguro."