روايات وقصص ضمن To The Moon And Back

Sagot ko naman rito. Hindi naman tumagal ang paliwanagan dahil dis-oras na rin ng gabi at kailangan na rin namin ang magpahinga. ••• Kinaumagahan ay maaga kaming gumising. Agad akong naligo at may nakahandang damit naman. Kanya-kanya kami ng mga kuwarto at si Misha naman ay ine-enjoy ang maikling sandali na nalalabi niya sa Pandora dahil babalik na ito sa Earth. Oo tama kayo ng rinig, siya lang ang babalik. Hindi ako sasama. Oo nagulat ako dahil hindi planado ang pagbabalik ko rito but it doesn't mean na gugustuhin kong bumalik sa Earth.

Nakangiting aniya. Muli ki siyang tinapik sa kaniyang balikat at nakangiting nagpaalam sa kaniya, "Mauuna na ako, alam mo na. Back to reality," natatawang paalam ko pagkatapos ay nag-wave sa kaniya at dumiretso na sa designated area ko upang makapag-simulang mag-linis.

"Tell me how the mechanical system works kapag pumunta sila sa moon." "The rocket utilizes high-velocity fuel propulsion, baby," pagsisimula ni Zion sa kaniyang taglish na paliwanag, habang dahan-dahang hinahaplos ang buhok ng anak namin. "The engineering team ensures that the structural capsule remains protected habang lumalabas sa atmosphere ng earth. Parang ang pamilya natin, static and heavily secured inside this compound." "At kapag andoon na sila sa moon, Mommy?" tanong naman ni Luna sa akin, bumabaling ang kaniyang malalaking mata sa mukha ko.

**Stepping Back** Matapos ang pag-uusap, nagdesisyon akong humakbang pabalik. Hindi ko alam kung ano ang hinaharap, ngunit kailangan kong bigyan ang aking sarili ng oras upang isipin ang lahat. Hindi madali ang proseso, ngunit kailangan kong makinig sa aking puso at sa aking isipan.

"Sa muling pagtatago ng araw sa buwan, ang kalangitan ay mayayanig Masasadlak ang lahat sa isang trahedyang walang kasing bagsik. Magtutuos ang liwanag at ang dilim sa isa pang pagkakataon Titigil ang oras at ang lahat ay hihinto, dadagundong ang katapusan Dadanak ang dugo sa lahat ng dako, walang ligtas sa darating na salot Sisibol ang isang digmaang nagmula sa walang hanggan Sa huling pagpatak ng dugo, iisang lupon na lang ang mananaig." -Wakas- Note: Magbabalik ang The Woman, The Dreams and The Moon. Stay tuned for the upcoming sequels and prequels.

Ang pag-asa na dala ng buwan ay nilukob ng kadiliman. But today, the moon go back to her place again. The light from the night disappeared because of rain... but today... She came back.. the moon came back to show up on her place again. My wife open her eyes from another half hour of sleep. She look like a goddess waiting to be kiss. I put my lips to her ears. I hope this message heard even from above. “After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.”

"Oo naman. Nanaisin kong bigyan ka ng regalo sa kahit na anong panahon, mahal ko." Inilabas ni Alpha Trevor ang isang palamuti sa buhok. May maganda itong korte ng buwan na may mga maliliit na disensyo ng diyamante. Kulay pilak ito na alam ng Alpha na babagay sa buhok ng kaniyang Luna. "Moon means to surrender and to swear loyalty. You are the Luna here but I will swear loyalty and will surrender my life to you. I will always be your companion. I will not leave your side, I will always watch over your safety and keep our bond steadfast."

Binaling ko muli sa harapan yung tingin pero rinig na rinig ko pa rin yung mga boses nila dahil hindi naman sila nalalayo sa akin kung saan ako nakaupo. "Kataaas taasan, Kagalang galangan, Betlog ng Bayan," proud na sagot ni Moon sa mga kaibigan niya. Hindi ko alam pero napangisi ako sa narinig. My goodness! Am I eaves dropping to their conversation? It's unintentional!

Nakatulog na sila. ------ HAPON na nang magising siya. Nakita ni Zeus ang kanyang pulang mata at ngumiti. "Gising ka na ba?" Bago pa makapagsalita si Maureen, lumapit ito at niyakap siya. "I'll have someone prepare the plane today. Come back with me tonight." Talagang nais nitong ibalik siya sa Pilipinas! Napansin ni Zeus na nag-iba ang ekspresyon ng kanyang mukha, at bigla siyang nagsalita ng mahina, "Zeus, patayin mo na lang ako."

Ngunit alam niyang oras na para tumayo… at harapin ang mundo bilang Loba Luna — reyna ng mga nilalang sa ilalim ng buwan. Mabilis na dumating ang pitong miyembro ng Moon Council. Pawang matatangkad, matatikas, at suot ang itim at pilak na balabal na may simbolo ng buwan sa kaliwang dibdib. Lahat sila ay may dala-dalang kapangyarihan na agad na nagpabigat sa hangin sa paligid. Si Kael ay agad na lumapit upang salubungin sila habang si Amara naman ay nanatiling nakaupo sa isang tabi, pilit nilalabanan ang kaba sa dibdib.