Told A Lie Novels & Stories

Doon ko pa siya binitawan at napahawak ako sa ulo ko dahil parang biglang sumakit yun dahil sa mga nangyari. "Why did you lie to her?" Basag ni Vander sa katahimikan dito sa loon ng room. Pumihit naman ako paharap sa kanya. "Then, why did you not tell her about me?" Di ko alam pero parang panunumbat yun sinabi ko. Napakunot noo naman si Vander. "I already told her that I am pursuing someone. She doesn't know yet that it was you." Sagot naman ni Vander sa akin.

biglang nalulungkot kong tanong. “No,” he answered. Mabilis niya ulit akong pinatakan ng sunod-sunod na halik sa labi. “Kasalanan ko kung bakit ka na-kidnap. And I love you for making him believe your lies. I don’t even want to imagine how I’d feel if he had violated you.” I smirked. “I told him I have AIDS. But I obviously don't. It's just a lie,” pagklaro ko.

Ano pa kaya kung makikita ko na ang anak kong umiiyak dahil sa ginagawa ko. "Please, don't cry. " I pleaded. "Please, I want to know the truth. " he begged. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko upang mapigilan ang paghikbi ko. "Hindi mo na kailangang malaman. Tapos na ang problemang iyon, okay? Wala na 'yon. " I lied. Hinawakan nito ang kamay kong nakahawak sa kaniyang pisngi. Isang buntong-hininga lang ang naging sagot nito.

“I lied about it.” Nanlaki ang mata niya sa sinabi nito. “Hindi peke ang kwintas na ‘to? Pero ang sabi mo sa akin…” “I lied, okay. Tsk… wag ka nang maraming tanong. Halika ka na, bibilhan mo pa ako ng regalo di’ba? Wag natin sayangin araw na ‘to ngayon. Bilhan mo ako ng kahit anong regalo, basta galing sayo iingatan ko.”

Ang dahilan ko sa boss ko ay nagkatrangkaso ako at na-food poisoning dahil sa kinain ko sa probinsya namin. Yes. I lied to her, to all of them, na umuwi ako sa pamilya ko sa Cabanatuan. "Bakit ba kasi ginawa ko 'yon?" kunot-noo kong anas sa sarili ko. "Ang dami-dami kong nai-advice kay Samantha tapos hindi ko magawang gawin ang advice na 'yon sa sarili ko? Ang tanga-tanga mo naman, Alya? Dapat nagsinungaling ka at sinabi mo sa kanya na siya ang naghila sa 'yo sa kama kaya may nangyari sa inyo!"

Not until the bean had been spilled. My parents lied to me. Naging ilag ako sa lahat simula noon. Hindi alam kung kanino magtitiwala kaya kahit kay Yiel, maingat ako magkuwento. Minsan pa nga, kinikimkim ko na lang kaysa ibahagi pa sa kaniya. “Don’t fool me, Katherine. Kilala kita. Hindi mo ako maloloko.” “Ang alin ba?” “I know you better than you knew me, Kath…”

She sarcastically rolled her eyes. Napahawak ako sa ulo ko at napahinga ng malalim sabay hawak sa baso na may wine, at nilagok ito. "Im just tired". Walang emosyon kung sabi. "Tired? Are you sure? Hmm your obviously lying... Dont tell me its damon". "No, it's not about him". I denied. "Then dont make me believe that you are just tired, like of what?".

Because telling him the truth— Meant revealing the hidden room. The secret. The thing he didn’t want me to find yet. “I found it,” I said carefully. Julian stepped closer instantly. “Where?” My heart pounded. Too fast. Too loud. “Just… somewhere in the house.” A lie. Weak. Transparent. Julian’s eyes narrowed. “You’re lying again.” My breath caught. “I’m not—” “Stop.” The word cut through me. Sharp. Cold. Controlled. But strained.

"Wag kang mag-aalala, alam kong hindi ka pagagalitan ng Daddy mo kung malaman niya ang ginawa mo.." Dahan-dahang umangat ang tingin ng bata. Namumula na ang mga mata nito nang magtagpo ang mga paningin nila. "Promise?" "Promise." Ilang segundo muna itong nanahimik at pagkatapos ay marahang tumango. "I lied." Mabigat ang bawat salitang lumabas sa bibig nito. "My tummy didn't really hurt."

Nagsusumamong salaysay ko at di maiwasang mapahikbi. Napailing si Alas saka nanghihinang napatingala. "Damn it! Wala kang ni katiting na ideya kung ano ang ginawa mo. Kahit ano pa ang gawin mong rason o dahilan, still you lied! And lie is a lie! Walang kahit anong dahilan ang makakapagpabago ng isang kasinungalingan." Mariin ngunit ramdam na ramdam ko ang sakit at panghihina sa pagkakabigkas niya.