Tom's Basement Novels & Stories

"Ahh, wala naman. Hinahanap lang kasi ni mommy yung mga gamit ko. Akala itinapon mo. Eh, pwede bang malaman kung saan mo inilagay?" "Ahh, hindi ko tinapon. Alam kong anytime ay babalikan mo ang mga iyon kaya pinalagay ko muna sa basement." "basement? Bakit doon? Pwedeng masira ang nga iyon doon?" Another angal na naman ni mommy. but me, somehow ay sumaya ako. Hindi itinapon ni Justine ang mga iyon dahil daw alam nyang babalikan ko ang nga iyon.

May kalayuan pinatunguhan pero nakahinga ako ng maluwag ng makita ang pinto ng basement sa harap ko. Idinikit ko ang tainga ko sa pinto at kaagad na pumasok nang walang marinig. Ibig sabihin no'n, walang panganib. Kaagad kong hinalikwat ang basement. Puno ito ng mga baril pero iba ang hinahanap ko at malaki ang posibilidad na dito lang nakatago 'yon. Napansin ko ang isang pinto dito na kapag binuksan mo ay makakalabas ka na. Kung ako lang siguro, ay madali iyon, pero kapag kasama ang mga bata ay medyo may kahirapan na.

Matagal kong ibinabababad ang aking mga karayom dahil mas matagal ang pagbabad ay mas mabilis umipekto ang gamot pagkat kumapit na masyado sa karayom. "Hi, Sha. Ipinatawag ka rin pala ng right BAS?" tanong sa akin ni Tom nang makita niya akong lumabas sa elevator. Mukhang kagagaling lamang niya sa lab. Tom is a doctor. Ito ang front niyang propesyon habang ako naman ay ang pagiging self-defense instructor ng mga batang may edad na ten years old hanggang fifthten years old.

Mas lalo lang tuloy siyang kinabahan. Sa dulo ng hallway, pader na ang makikita pero nang lumiko sila pakaliwa, may pintuan na parang bakal. Iyon ang daanan pababa ng basement. Binuksan iyon ni Andrew at awtomatikong bumubukas ang mga ilaw. Nalula si Ada nang makita ang parang walang katapusang hagdanan pababa. Napapansin niyang namamatay ang ilaw pagkapatapos madaanan.

"Sabi ko nga sa'yo, gusto kong tumira sa bahay na ito. Nalaman kong may silid sa basement. Nasa likod ng bahay ang daanan at walang nandoon kundi puro mga tambak na gamit. Pwede akong tumira saglit doon, Ffion." "W-walang basement ang bahay na ito!" Iyon ang totoo. Hindi niya alam na may basement ang Villa. Kaya paano nasabi ni Lorenzo na meron? Tumawa naman ito ng mahina at muling bumuga ng usok. "Please don't make me laugh, sis. Habang tulog kayong mag-asawa kagabi, doon ako natulog. Sa basement. Nang bahay na ito." Tinapon nito sa mga halaman niya ang sigarilyo nitong hindi pa nangalahati.

May mga halaman nang gumapang sa bakod at halos natatakpan na ng alikabok ang mga bintana. Nandoon na si Brent kasama ang dalawang security personnel. Paglapit nina Solene at Duke, agad silang sinalubong nito. “May nakita kami sa basement.” “Basement?” tanong ni Solene. Tumango si Brent. “May lumang kuwarto sa ilalim ng bahay. Mukhang ginawa iyon bilang private office.” Bumaba silang lahat. Sa loob ng kuwarto, may mga lumang kahon at dokumentong natatakpan ng tela.

Pumasok kami sa makipot at madilim na utility tunnel sa likod ng malaking electronic scoreboard ng gymnasium. Ang amoy ng lumang bakal, alikabok, at malamig na semento ay pumuno sa aming paligid. Bawat hakbang namin sa bakal na hagdanan pababa sa basement level 2 ay nagpapatakbo ng kaba sa aking dibdib. Mula sa lalim ng pader, naririnig na namin ang umaangil na tunog ng heavy industrial core drills!

Pumasok sila sa nakatagong daanan at nakarating sa isang underground basement. Ito ay medyo katamtamang basement na napapalibutan ng mga tansong pader sa lahat ng panig. May nakasabit na painting sa gitna ng basement. Ang lumang pagpipinta ay nagpakita ng isang bundok, isang bulaklak, at isang ordinaryong kahoy na bahay. Naghihintay na doon si Tobias. Nakatayo sa harap ng painting, tiningnan niya ito nang may paggalang.

Nais niyang magwala ngunit natatakot siya na one wrong move ay matutumba na siya at siguradong dadapo ang kanyang mukha sa maruming sahig ng abandonadong basement na ito. Yes, dinala siya sa isang abandonadong basement. Sobrang baho rito, ngunit mas mabaho ang hininga nila. Mas matitiis niya ang amoy ng paligid kaysa sa amoy ng mga bibig nilang mukhang ilang taong walang toothbrush.

Hangga't maari ay wala dapat ibang makakaalam kahit katulong. "I'm sorry mom, para sa kabutihan mo ito at ng pamilya natin." Malungkot na ani Jake at pinasan na ang ina upang dalhin sa basement." Napaiyak na si Rowena lalo na ng talian ng anak mga kamay niya pagkababa sa basement. Hindi na niya magawang makapagsalita dahil may busal ang bibig. Malinis ang basement dahil alaga iyon ng linis ng katulong. Hindi niya akalaing maging silid na niya iyon ngayon at tangin electric fan ang gamit upang maibsan ang init sa paligid.