Novelas y relatos de Traumatizing

But I know every little things in this world is fleeting. Nakangiti akong pinagmamasdan ang anak ko na mahimbing ang tulog sa tabi ko. Nakatulog siya habang nanonood ng telebisyon. Sabi ni Trisha ay hindi raw ito makatulog ng maayos dahil sa mismong harapan niya ako nagcollapse. She was traumatized. Bigla nalang daw itong sumisigaw sa gitna ng pagtulog nito.

LOSING someone important to you is generally considered one of the most traumatic and devastating experiences that a person can go through. The grief and sorrow can be overwhelming, and can affect a person physically, emotionally, and mentally. How much more kung parti ng pagkatao mo, inalagaan mo ng siyam na buwan sa tiyan mo tapos magigising ka na lang sa isang iglap, na malalaman na wala na ito?

There's a glint of happiness in my chest, pero mas lamang pa rin ang isang pakiramdam na alam kong dahilan kung bakit hindi ko pa rin magawang talikuran ang nangyari noon. I'm afraid because I know I'm not mad at him anymore. At dahil doon baka masaktan nanaman ulit ako. Na baka ginagawa niya lang ito para mapaikot ako ulit. Na baka nakikita niya na kaming nakakabangon kaya humahanap siya ulit ng butas, ng pagkakataon para muli kaming paluhurin. Loving him was traumatizing, and I don't want to suffer the same trauma again.

Siguro, iyon ang ginawa nitong coping mechanism, na maling-mali naman. “Yes. Hindi kahapon lang nangyari ang lahat, Lu— isang buwan na ang nakalipas.” Hindi makapaniwalang napahawak ito sa ulo habang iiling-iling na lumayo sa kaniya. “Ano ba talagang nangyayari sa akin?” Nilapitan niya ito. “You’re traumatized. Sa dami ng mga pinagdaanan mo, na kahit naman sino ay talagang hindi kakayanin, kaya siguro umabot ka sa puntong ito.”

saad niya at binitiwan niya na 'ko saka siya tumayo. Marahil napag-isip-isip niyang sobra na siya. Nakahinga na ako nang maluwag nang bigla na siyang dumistansya na mula sa 'kin. Sa tingin ko, magkaka-trauma ako sa ginawa niyang pananakit. This is traumatizing. Ngunit hindi pa rin ako matigil sa kakaiyak habang yakap ko ang nananakit kong katawan, napasama ang pagkakahagis niya sa 'kin sa sahig dahilan para malamog ako.

Inabutan nya ito ng kumot. Tatayo sana ang asawa nya ng bigla itong matumba at mawalan ng malay. ---- It's been three days at hindi pa rin nagigising ang asawa nya. Traumatic stress is the reason why she passed out, kailangan nitong sumailalim sa therapy pag gising para maiwasan ang ganoong pangyayari. Napasabunot si Jared sa sarili. Hindi nya pa nasasabi ang nangyari sa Mommy nya, hindi nya alam kung paano.

“Tahan na, hija. Magpahinga ka.” Pumikit ako nang mariin at saka sunod-sunod na umiling. “Wala na akong mapupuntahan. Mag-isa na lang ako,” garagal kong sabi. “Kapag iniwan ko siya, wala na akong babalikan.” “Isasama kita. Tahan na. Sige na.” Pero hindi ako matigil-tigil sa pag-iyak. I was just so in pain. I was traumatized. I was tired. I blamed myself for all the things that happened.