Traumatizing Novels & Stories

Ganoon ang reaksiyon nito noong palabasin niya sa masikip na kuwarto. Kamuntik na itong mahulog sa kama mabuti maagap niyang nasalo at niyakap nang mahigpit. “Relax, I won’t hurt you,” usal niya. Nanginginig ito at ayaw tumigil sa pag-iyak. Her trauma was active again because of her dream that turned a nightmare. Ganoon din siya noong kamamatay ng parents niya. Halos gabi-gabi siyang binabangungot. Natiis niya iyon sa loob ng mahabang panahon.

Gusto na nga niyang akyatin Ang building upang Siya na mismo Ang pumunta Kay Audhrey at Makita ito ng personal pero pinigilan Ang sarili para sa ikabubuti ng lahat. Matatag man ay tao din Siyang pinanghihinaan kaya sa isang bar Siya dumiretso para magpaka lasing, lunurin na lang sa alak Ang mga bumabagabag sa kanya baka sakaling mabawasan. Naisip niya kasing Hindi kaya dahil sa nangyari sa kanila ni Audhrey nag mag sleep over Siya kaya pinagtataguan Siya Ngayon. Na trigger kaya at bumalik ng trauma nito.

ulit niya na siyang nagpahugot na lamang sa akin nang malalim na hininga. “Yes,” pahayag ko naman, at kinagat na lamang ang aking ibabang labi. Dahan-dahan akong tumalikod sa bintana, at nagpunta na lamang sa sofa para makakain na ako. Pero kung tutuusin ay wala talaga akong gana. “Hindi ko kasi talaga alam kung paano iko-comfort ang isang tao na may trauma. Ayaw ko rin na ma-trigger ‘yon,” problemado kong wika.

Nararamdaman ko ang pagkaubos ng aking dignidad at pagkatao habang ginagawa nila akong laruan. Ang bawat pagputok nila sa loob ko ay nag-iiwan ng malagkit at mainit na marka ng kanilang pagmamalupit. Habang lumilipas ang mga oras, ang tanging alam ko na lang ay ang sunud-sunuran sa kanilang mga kagustuhan upang maiwasan ang lalo pang matinding sakit. Ang aking katawan ay puno na ng pasa at latay, at ang aking isipan ay unti-unti nang bumibigay sa tindi ng pagod at trauma.

“Mayroong dumating na isang tao kanina, ang alam ko pinsan niya iyon. Simula nu’n tumakbo na siya palabas at ganiyan ang nangyari,” Napatango ang doctor sa sinabi ni Roger at isinulat iyon sa clip board na dala niya. “It’s a big help. I’m still not sure but maybe she experiences abuses or violence to her cousin. Or something na pangyayaring tumatak sa isip niya. Kung hindi naman siya ganito noon pa at ngayon lang it can be called Acute Trauma. Acute Trauma is a trauma that has occurred due to a single, overwhelming event that triggers a threat response in the nervous system. Kaya naging ganiyan ang reaction ng katawan niya at hindi siya nahihirapan siyang huminga.”

The love of his life was traumatized by that god-damned rapist! "Fuck!" Galit na ibinato niya sa dingding ang boteng hawak, sanhi para lumikha iyon ng ingay at mabasag. It had been six years, pero magpahanggang-ngayon ay hindi pa rin makalimutan ni Sofia ang lahat. Mas lumala pa nga, dahil may trauma pala ito.

Paligayahin mo ako, Liana. Halos lahat hinuhusgahan ang aking pagkatao. Isang rapist! Isang killer! Drug Lord! Hindi nila alam kung ano ang nangyari sa akin. I've been traumatized. Dinala sa mental. Na akala nila nababaliw na ako! Sino nga ba hindi mababaliw kung pinaglaruan ang aking katawan. Kung ano-anong pananakit ang naranasan ko sa mga kalaban.

bungad nitong tanong sa kanya. He took a deep breath. “S nimi vso v poryadke. No ya ne dumayu, chto oni tak legko zabudut etot intsident. Dumayu, oni travmirovany.” [translation: They’re fine. But I don’t think they will forget this incident this easily. I think they’re traumatized.] Napahugot ng malalim na hininga ang kaibigan at mahinag napailing. “Who do you think did it?”

Hanggang atraksyon na lang, kaya never na siyang magpapahalik dito kahit na kailan! “Kumikirot ba?” anang tinig sa kaniyang tabi na nagpamulat sa kaniya. Nakalimutan niyang naroon pa nga pala si Doctor Aquino. “A bit. Pero kaya ko pa namang i-tolerate,” aniya. “Alam mo bang isang buong araw kang nawalan ng malay?” Napanganga siya sa narinig. “Yes. And that maybe because you still have a trauma. Na-trigger sigurong muli nang nangyaring ito sa iyo ang alaala ng iyong nakaraan. Something you can’t avoid,” paliwanag nito.

Kahit ang pintuan ay naka-lock. Muli akong humiga nang nasigurong walang tao sa kusina. Ngunit parang iba ang pakiramdam ko. Parang may hindi tama. Sa katulad kong dumaan sa mga pang-aabuso. Nagkaroon na ako ng trauma. Minabuti kong makiramdam lalo pa’t malayo sa iba pang kabahayan ang aking tinutuluyan. “Pst!”