Traumatizing Mga Nobela at Kwento

Hanggang atraksyon na lang, kaya never na siyang magpapahalik dito kahit na kailan! “Kumikirot ba?” anang tinig sa kaniyang tabi na nagpamulat sa kaniya. Nakalimutan niyang naroon pa nga pala si Doctor Aquino. “A bit. Pero kaya ko pa namang i-tolerate,” aniya. “Alam mo bang isang buong araw kang nawalan ng malay?” Napanganga siya sa narinig. “Yes. And that maybe because you still have a trauma. Na-trigger sigurong muli nang nangyaring ito sa iyo ang alaala ng iyong nakaraan. Something you can’t avoid,” paliwanag nito.

Kahit ang pintuan ay naka-lock. Muli akong humiga nang nasigurong walang tao sa kusina. Ngunit parang iba ang pakiramdam ko. Parang may hindi tama. Sa katulad kong dumaan sa mga pang-aabuso. Nagkaroon na ako ng trauma. Minabuti kong makiramdam lalo pa’t malayo sa iba pang kabahayan ang aking tinutuluyan. “Pst!”

Napakasaya n'ya na naranasan n'ya ang mga ganitong bagay ngunit sa kabila ng lahat ay natatakot din s'ya sa magiging kapalit. Katulad na lang ngayon na pauwi na sila at gabi na. Ang daming senaryo ang naglalaro sa kan'yang isip at lahat ng iyon ay sarili n'ya ang laman at sinasaktan ni Tres. Para na s'yang may trauma sa tuwing maiisip ang lalaki.

tanong ko na para bang kaharap ko lang siya habang nakatingin pa rin sa diyamanteng singsing na hawak-hawak ko ngayon. _________________________ Post-traumatic stress disorder or PTSD* is a mental health condition triggered by a terrifying event, causing flashbacks, nightmares, and severe anxiety. People with PTSD have intense, disturbing thoughts and feelings related to their experiences that last long after the traumatic event has ended. They may relive the event through flashbacks or nightmares; they may feel sadness, fear, or anger; and they may feel detached or estranged from other people. [Source: G****e]

she mumbled and even she didn't see it ay tumango tango parin ako. "It won't happen again I promise" I planted shallow kisses on her temple. I could feel that she was trembling in fear.I guess. And so I continue caressing her back with my right hand. Trying to calm her nerves down. "Fuck him for hurting you. I will never forgive him. What he did will surely haunt me till my last breathe baby." she was sniffing on my neck. Now I realized she must have been traumatized sa mga nangyari. Na maging sa kanyang pagtulog ay dinadalaw siya ng mga pangyayaring ni minsan ay hindi ko inakalang mangyayari sa buhay namin.

Nang matapos ang tawag ay tinanggal niya agad ang headset at napasandal siya sa upuan. Hindi ito simpleng takot o lungkot. Ang nararamdaman niya ngayon ay trauma at anxiety attack na paulit-ulit na bumabalik sa kaniya, isang kondisyon na tatlong taon na niyang pilit na ginagamot sa pamamagitan ng buwanang pagpunta sa isang psychiatrist. Sa tuwing darating ang atake, bigla na lang siyang nanlalamig, sinasakal ng sariling paghinga, at naiiyak nang walang kontrol dahil sa mga sugat ng nakaraan na hindi pa rin ganap na naghihilom.

Unti-unting nanghina ang tuhod niya at napaupo na lang siya ulit sa upuan at mahinang umiyak. Akala niya ubos na ang luha niya, hindi pa pala. Pakiramdam niya mas may mabigat na bagay na ang humampas sa kaniya. She's literally physical and emotional drain. Ano bang mga masasamang bagay ang ginawa niya para maranasan niya ang sakit na 'to? she already have a trauma in love at akala niya gagaling na siya dahil kay Thunder. Pero dinagdagan na naman ng kaniyang ama ang sakit na dinadala niya sa puso niya. Now, she don't have anyone... She need to let go of Thunder. She need to do this for the sake of Thunder.

Ang mga luha na kanina ko pa pinipigilan ay nagsimulang pumatak nang walang tigil. Ang bawat alaala ng miscarriage trauma ay bumalik nang parang malakas na alon. Ang lamig... ang takot... ang pag-iisa. I felt vulnerable... exposed... and incredibly weak in front of the man who caused it all. Napahikbi ako... ang balikat ko ay nanginginig na sa tindi ng sakit na muling nag-surface. I hated him for bringing this up. I hated him for making me feel this way in the middle of a corporate war.

Parang nanghihina ang mga tuhod ko. Parang nawawala ang lahat ng gusto kong sabihin. At kapag ngumingiti siya... Pakiramdam ko umiinit ang buong mukha ko. Hindi ko maintindihan. Ganito ba talaga ang pakiramdam ng isang taong unti-unting umiibig? O may mali na talaga sa akin? Minsan natatakot ako. Paano kung epekto lang ito ng traumang nangyari sa akin?

Napapaamo siya ng hindi niya namamalayan? Lihim kong pinakikinggan ang mga impormasyong ibinabahagi ng doktor ngayon. "A traumatic event is an incident that causes, physical, emotional, spiritual, or psychological harm. The person experiencing the distressing event may feel threatened, anxious, or frightened as a result. In some cases, they may not know how to respond or may be in denial about the effect such an event has had.." Tahimik kaming nakatunghay sa lahat ng mga sinasabi ng doktor. Mabigat nga itong kinakaharap ni Drake.