Novelas y relatos de Traumatizing

Pumunta si Ember sa ospital para tignan ang biktima, butas ang lalamunan ng lalaki, tinanggal ang vocal cords nito, at mula noon ay kailangan na lang huminga gamit ang tubo. Para kay Ember, napaka-stable na tao ni Harvey, kahit pa desidido at malamig ito, hindi ito basta-basta magiging padalos-dalos o tuluyang mawawalan ng kontrol. Natakot si Ember, naalala niyang may stress trauma si Harvey noong bata pa ito. Sabi ng doktor, hindi madaling gumaling sa traumang ito at kailangan ng maayos na pag-adjust para maiwasan ang pagbuo ng isang madilim na personalidad.

"Ano ba talaga ang nangyayari Zam? Akala ko ba ay magiging okay ang kapatid ko dahil ang sabi mo ng una ay normal lang 'yon sa babaeng katatapos lang manganak pero bakit palala ng palala yata siya ngayon? Tapatin mo nga ako, ano ang totoong kalagayan ni Kiara?" Bumuntong hininga naman ako at tumingin ng seryoso sa kanya. " Sinabi ko na sayo na hindi lang psychosis ang nangyayari sa kapatid mo Storm, meron din siyang PTSD o post traumatic stress disorder. No'ng una ay akala ko nagkakamali lang ako pero habang tumatagal ay nasisiguro ko na 'yon nga ang pinagdadaanan ng kapatid mo." sagot ko sa kanya. "A-ang ibig mong sabihin may trauma ang kapatid ko? Pero saan? Kanino? Wala naman akong natata

How pitiful was that for me. They throw different shades on me. It was enough to let me believe that I am a dirty woman worthy of nothing but all pain and damages. Hindi ko alam pero rinig na rinig ko ang mga tawanan ng mga taong dumadaan sa paligid. It was all traumatizing. Their evil laugh, their stares, the look on their faces, how they despise looking at me, it was haunting me. And I couldn’t do anything but cry. My palms were on both of my ears covering hard not to hear people’s laugh. Pero kahit anong gawin ko ay naririnig ko pa rin ng malakas ang mga tawanan nila.

Pero hindi kabayaran ang pagpatay. May anak ito at paniguradong masasaktan si Tracy kapag nalaman nito na namatay ang ina niya. Hindi niya gustong dagdagan ang mabigat na nararamdaman ng bata. Marami na nga itong pinag-daanan na sobrang hirap tapos ay madadagdagan pa. Sobra sobra na ang trauma ng bata. Kaya hanggang maaari ay 'wag na madagdagan. Ilang taon palang si Tracy pero grabe na ang paghihirap nito. Imbes na ine-enjoy lang nito ang pagiging bata, naglalaro at may mga kaibigan ay hindi nagawa dahil sa kanyang ina.

“Huwag na huwag mong idadahilan sa akin ang pagiging depressed no’ng tao. Naging suicidαl siya, kasalanan niya. Hindi niya kayang dalhin ang sarili niya. Puro lang naman siya kalokohan, ‘di ba? Anong nakaka-depress do’n?!” “Raizel was tortured when they were kidnapped, Summer! Hindi physically, but emotionally and mentally! Pinapanood sa kanya kung paanong babuyin ng mga lalaki si Meirin. Pinakita sa kanya kung paanong bugbugin si Migz. Habang siya, nakaupo lang sa isang kwarto at nakagapos, walang magawa. Hindi mo alam kung anong damage ang nadulot no’n! Pasalamat nga ako at hindi siya natulad sa kapatid kong demόnyo—ang kauna-unahang tao na nagdulot ng trauma kay Raizel. Hindi mo alam kung

Nakapagpahinga naman na siya ngunit sigeng takbo at laro sa buong sala gamit ang mga biniling laruan ng Papa niya sa kaniya. "Mamaya na po, Mama. I'm going to wait for Papa." pumunta ito sa may gate at nilingon ang kaliwa at kanan. Ilang segundo din siyang nanatili doon nang wala talagang makitang kotse ng Papa niya ay nakanguso at busangit ang mukha nitong bumalik papunta sa akin. Siguro ay nagkaroon ito ng trauma. Trauma is the experience of disconnecting with a fundamental source of safety. It happens most severely when our attachment is severed to our primary caretakers. But there is truly an infinite number of ways the world can traumatize you, and to varying degrees.

Everything is about business —ika nga. "Thank you for coming," I smiled at him. "Akala ko iiwan mo na naman ako." "I learned from my mistakes, Kaia. I promise, it won't happen again." "Here we go again with the word promise," iling ko. "Can you stop using that word?" "Why?" "Because it's traumatizing," sagot ko. "Lahat nalang ng taong nagsabi niyan sa akin ay hindi nila pinanindigan. Ang dali lang naman kasing sabihin pero ang hirap gawin."

"Tapos na lahat.Mag pahinga ka na,'' I said a nag patuloy na sa pagkain. I heard him sighed but I ignore it. "Are you still ma at me,Babe?" biglang tanong niya.Malungkot ang tono ng boses niya. ''Hindi yun agad agad nawawala,I am sill n a process of healing. But,I don't hate you at all. Nasaktan lang talaga ako ng sobra.Truama ay nandito pa rin,'' saad ko at tinuturo ang puso ko. ''Sorry,Babe. Sorry for making you feel that way,''

May isang bahagi ng utak nito ang patuloy na tumatangging buksan ang mga alaalang iyon dahil sa matinding trauma. Doon muna magsisimula ang grupo upang matukoy ang pinagmumulan ng trauma. Only then the team can design a program to help Jeneviv moved on. The trauma caused from a wounded past cannot be healed. They would focus her energy how to fight it and sealed it with a new and positive experience from the present.

"I bet someone is helping you to get over it, am I right?" "Ano naman 'yang sinasabi mo? get over of what?!" Inis na tanong ni Katelyn sa kaniya. "She's afraid of other people's touch, it's because of her past, nadiscover ko 'yun nung araw na magising siya and I tried to touch her but she freaked out. It's like she was traumatized and now, bihira na siyang lumayo o marahas na umiwas, kundi ay bigla nalang siya natutulala or naninigas and it's a good sign konti nalang at masasanay na siya and I bet may tumutulong sa kaniya upang makarecover from being traumatized." Nakangiti nitong paliwanag na kinailing ko nalang at muling hinarap si Katelyn na nakapamewang at nakataas ang kilay kay selene.