Novelas y relatos de Traumatizing

Pero, umiling lamang ito at nagpanggap na wala siyang napi feel na kahit ano. "Dr. Carino, ano po bang sakit ko?" tanong niya. "Trauma." "Ho? Saan naman po at bakit. Saan ba nakukuha ito." tanong niya. "Essentially, a trauma response is the repeated occurrence of a coping mechanism that helped you survive your trauma, but now it is present whether or not the danger you're sensing is real. After a trauma, we are often hypervigilant, and on alert for danger reflexively, in order to protect ourselves from further harm." sagot ng doctor.

dapat talagang tutukan ito ni Karson. "This is where healing is not just an option following trauma, it’s crucial!!! If you want a healthier, safer, happier future following a traumatic experience, gentle daily acts of self kindness are as important as any therapy or medication on your road to recovery. These acts of Self kindness - where your trauma is acknowledged ( not just swept under the carpet) but also one where your trauma becomes only a part of you, not all of you. well, sadly to say Hindi pa rin. as i said last time, mahihirapan na siyang ibalik ang mga yon. the only problem right now is nadagdagan ang trauma niya. dahil sa narinig niyang pagsabog kanina ay nakadagdag iyon sa nerve

“Hindi naman ako maging mahigpit sa kanya kung wala siyang trauma.” Pinaniwalaan ni Hernan na dahil sa sunog na nangyari kaya may trauma si Nenita sa init. Kapag naiinitan ito, nanginginig siya at panay ang pag-iyak at para bang takot na takot. Hanggang sa lumaki siya nadala niya ito kaya takot lagi si Hernan kapag nalingat sa kanyang paningin si Nenita.

He doesn't deserve you. That's it. I've enough. How dare he talk to me about trust? Hindi niya ba alam na siya ang dahilan kung bakit ako nahirapan na magtiwala ulit? Little did he know that I was being traumatized because of what happened? 'Yong tipong napa-paranoid ako sa bawat taong nakakausap ko at iisiping baka may masama lang silang balak sa 'kin.

he breathed. When I first screamed his name, he halted and stared at me. Nagulat ako sa reaksiyon niya na parang natulala at tinitigan ako. Ang akala niya raw ay umiiyak ako. Kung hindi ako nagpatuloy, hindi pa siya gagalaw. Kaya naman sa tuwing tatawagin ko ang pangalan niya, kailangan ay nakatitig ako sa mga mata niya. I don't know but he seems to have been traumatized by something. Kasi paano naman ako iiyak kung hindi naman ako nasasaktan sa ginagawa namin? I may cry with pleasure but not with pain.

Nagtatakbo na ito para siguro sundan si Kael. Sa haba ng kanyang sinabi, ang tumatak sa akin ay ang trauma raw ni Kael. May ganoong trauma pala? Pwede pala talagang ma trauma ang isang tao sa ganoong treatment ng iba sa kanila? And she's the living proof. She was traumatized by how people treat her... That was... sad... Kahit na naiinis ako sa yabang niya, nakakaramdam pa rin ako ng awa. Pero mas napansin ko ang mabilis na pagpapalit niya ng mood.

"Masakit na iyong ipagtabuyan niya ako noon, pero wala ng mas masakit pa sa sinabi niyang lust lang lahat ng nangyari sa amin noon. Hanggang ngayon, paulit-ulit ko pa ring naririnig sa utak ko ang salitang iyon, Ate. Na kahit ilang beses niyang bawiin ang sinabi niyang iyon, hindi na iyon mabubura sa isip ko, hindi na magbabago ang naging epekto niyon sa akin, Ate." Ito naman ang natahimik. "That was traumatizing." Pag-amin niya rito. Dahil iyon ang totoo niyang nararamdaman. Ang salitang iyon ay nag-iwan ng malaki at malalim na sugat sa puso niya. At hindi niya alam kung paano at kailan mawawala.

mariin nitong sabi. Nasa may exit kami nito, parehong nakatayo. "Hindi mo alam pero sobrang trauma ang inabot ni Amber dahil sa mga ginawa n'yo sa kaniya. Halos ilang buwan na hindi makausap ang anak ko dahil sa trauma. Lalo na kapag naaalala n'ya kung paano siya babuyin ng mga taong iyon. Hindi man siya tuluyang nagahasa pero iyong trauma, ang hanggang ngayon ay dala-dala n'ya. Zeus, halos mabaliw ang anak ko dahil sa nangyari sa kaniya." Tumalikod ito sa akin para itago ang luhang namalisbis sa mukha nito.

“Sa tingin mo ba kaya kong matulog pagkatapos ng nangyari kanina? Nawalan ka ng malay at ako ang nakasalo sa’yo. You don’t know how nervous I was. Hanggang ngayon, may takot pa rin akong nararamdaman dito sa puso ko. Wala akong pakialam kung sabihin mong nag-o over react ako pero iyon ang nararamdaman ko.” He shushed me. Hinawakan niya ang isa sa mga kamay ko at dinala iyon sa kaniyang labi para halikan. “You’re not over reacting. It’s normal to get worried. I’m sorry, pinag-alala kita.” I bit my lower lip and faced him. "Bakit nangyari iyon sa’yo? Nag-brownout lang, bigla kang nawalan ng malay.” Yumuko siya. “Trauma. The night my Mom died, it was too dark and I can’t see anything.”

Sana lang hindi sila magka-truama kay bata pa nila. Hinaplos ni Zaprine ang likod ko kaya agad akong yumakap sa kanya.