Traumatizing Novels & Stories

Pero hindi kabayaran ang pagpatay. May anak ito at paniguradong masasaktan si Tracy kapag nalaman nito na namatay ang ina niya. Hindi niya gustong dagdagan ang mabigat na nararamdaman ng bata. Marami na nga itong pinag-daanan na sobrang hirap tapos ay madadagdagan pa. Sobra sobra na ang trauma ng bata. Kaya hanggang maaari ay 'wag na madagdagan. Ilang taon palang si Tracy pero grabe na ang paghihirap nito. Imbes na ine-enjoy lang nito ang pagiging bata, naglalaro at may mga kaibigan ay hindi nagawa dahil sa kanyang ina.

"Si Tita Chantal po... narinig ko po siyang sumisigaw kagabi. Sabi ni Yaya, umalis na daw po siya. Galit po ba si Tito Santi?" Naramdaman ko ang kirot sa puso ko. Ang mga batang may trauma tulad ni Liam ay napaka-sensitive sa mga ingay at tensyon sa paligid. Ang akala namin ni Santi ay walang nakarinig sa gulo kagabi, pero mukhang naapektuhan pa rin ang bata.

Sakit, ha. Tumayo ako at pumamewang like: <(￣︶￣)> "Damages to that area causes severe pain and contractions in the abdominal muscles, deterioration of his stance, and if possible, internal TRAUMA. Saka pagka-baog." Ngingisi-ngising sabi ko at lumapit sa kaniya.

Traumatized pa rin ba siya hanggang ngayon? "I see. Pain and trauma are the things that can't just fade away easily. Your brother reminds me of Dave when her mother died. Kung nakita mo lang siya noon ay kahit siguro isang salita mo lang sa kaniya sisigawan ka niya. Gano'n siya ka-sensitive hanggang ngayon. Mabutu na lang at hindi na siya tulad ng dati noon na kung kani-kanino ay napapaaway dahil sa init ng ulo. He's a human too, you know. He may be strong physically, but he can be wrecked inside too. Pain and hatred can change people, Adrianna. Even if you're the kindest person in the world, if hatred conquers you….you'll change."

Dire-diretso akong lumabas sa kwarto niya, ni hindi na lumingon. Fuck! Something is horribly wrong with me. I must have been drugged last night. Thraia's obsession twisted into a nightmare—she didn't just take me, she shattered me. She kidnapped me and tore me apart piece by piece. The torture she inflicted wasn't just pain—it was a relentless, brutal mutilation of my body and mind. Every lash, every burn, every brutal hit was designed to break me completely.

Hindi niya maunawaan kung bakit mas masasaktan ang tao kapag sinabihan ito ng ‘sorry’. “Stefan heard the word “sorry” a lot after the accident. “We’re sorry, but they died on the spot,” “We’ve already done our best, but he didn’t make it.” “I’m sorry,” “I’m sorry, Stefan,” “I’m sorry for your loss,” and so on. The more he hears those words, he feels as if he’s going insane if he keeps hearing those words over and over. Stefan is traumatized as a result of it,” pagsisiwalat ni Doña Divina. “That is why he stated that Salvatore never apologizes. That word hurts him far too much.”

Mas masakit palang makita ‘yon sa personal kaysa sa mga larawan lang. Agad kong pinaandar ang kotse at umalis sa lugar na ‘yon, dahil sa ilang beses na pagkakataon ay nawasak na naman ang puso ko. Ni hindi ko na alam kung kailan at kung paano ko pa ito muling mabubuo. The emotional damage Athena had caused me was too much to bear. It caused me trauma and it was indeed excruciating. It pierced me to the core and it was devastating. It literally shattered me into pieces.

I cry in horror when his face are getting closer on mine, ang lakas na ng tili ko kaso tinakpan nya ang bibig ko, he use hand cuff at nag mamadali akong kinaladkad papasok sa kotse ko Nawalan ako ng balanse ng matumba ako sa lupa at nawala ang pag kakakapit saakin ni carlo, ang hapdi ng braso at balakang ko dahil sa pag landing ko sa lupa, all I heard is shouting and groans. Ilang sandali lang ay tumigil na yung ingay and a very delicate hands touch mine, I look up and I start crying hard. Inalis na ang posas sa likod ko and I hug him tight. It feels like I am traumatized again

"Sorry for making you worry." Mapait niya itong nginitian. "Natatakot lang din kasi ako na baka makaapekto sayo ang pagkahulog mo sa kabayo tapos bumalik na naman tayo sa umpisa. Sa dami ng nangyari sa atin na-trauma na ako." "Wala naman nagbago. Naaalala ko pa rin naman 'yung mga nangyari, lalo na 'yung nangyari sa atin noong nagdaang gabi."

Iniisip na baka duda pa rin ito sa totoong naganap sa kanila ni Zylah. “I’m not saying anything negative, Austin…” Napangiti ng malungkot si Belinda. “Naisip ko lang na minsan kasi being harsh is the only way para matapos agad ang trauma ng isang tao. Like the possibility na mapipilitan na lang siyang tanggapin ang lahat dahil tapos na at hindi na maibabalik pa. And then… all she can do is to move on.”