Tristan Dugray Novels & Stories

ensiyon nila sa lalake. Relaxed na nakaupo siya doon at nakasandal pero makikita mo pa rin and authority sa aura niya. He looks very familiar. He raised his hand and made a gesture telling me to come near him. Takang humakbang ako palapit sa kaniya. Ngayong mas malapit na ako sa kaniya, I realized that I have met him before. Kaya pala familiar ang mukha niya sa akin. Siya yung gwapong lalake na nagpunta noong nakaraan sa Momo’s. Kung tama ang pagkakatanda ko, Tristan ang pangalan niya. Bilib na sana ako sa memorya ko dahil naalala ko ang mukha at pangalan niya pero sino ba naman kasing makakalimot sa napaka gwapong lalake na ito. Kahit saglit lang ang interaksiyon namin sa Momo’s ay natandaa

Nakangiti nitong sabi sa akin at nagshoulder fist kami like we're used to do. "Yeah, I am. Sana ay magtuloy-tuloy na 'to." He nodded then he offered me cigarettes but I refused it. Baka kasi magalit sa akin si Trinity kapag nanigarilyo ako. We stayed silent for a moment then he finally speak. "Si Travis, he's currently working in Japan. It looks like he's doing everything to forget Trinity. He's not that bad after all."

"He is Tristan Kurt Mañego Ferrer" Pinagmasdan ko ulit ang sinabe ni Era na Tristan. Nasa pagkain na ang mga mata nito at hindi na nag salita. Seryoso itong kumain. Bawat galaw nito sinusundan ko. Ngayon ko lang napansin kong gaano ka pogi nito, mahaba ang pilit mata, para itong may lahing foreign. Lumunok ako, hindi ko matanggal ang paningin ko dito. "siya ang pinapangarap naming lahat dito HAHAHA"

Nasa harapan naman nito si Tristan na nakalubog ang kalahati ng katawan sa tubig at nakatingala sa kapatid niya habang nagtatawanan ang mga ito. Nawala ang ngiti sa labi niya. Para siyang naestatwa habang nakatingin sa dalawa. Daig niya pa ang tinadyakan sa dibdib. Nakasuot si Sunny ng yellow na short shorts at puting t-shirt, bakat pa ang itim na bra ng kapatid niya dahil basa ang damit nito. "Uy, sa wakas!" Nagulat pa siya nanag humarang sa harapan niya si Drake at nagsalin ng juice sa baso.

Kung hindi ako sumama sa kanya ng gabing 'yon, marahil wala akong problema na tulad nito. Well, hindi naman pwede na sisihin ko iyong bata na nasa sinapupunan ko. Wala naman siyang kinalaman sa katangahan ng nanay niya, so ako lang ang dapat sisihin dito. Ako mismo ang nagtulak sa sarili ko nang gabing iyon. "No," sagot ni Tristan matapos ang maikling katahimikan. "I'm a prominent person, and I don't think your pregnancy can be hidden for too long behind those people who want to see me down."

tanong niya. May sugat ito sa braso kahit hawak pa rin ang espada nito. Pagtingin nito sa kaniya, hindi ito lumaban bagkus kumaripas ng takbo, natakot. At mas nararamdaman niyang isa siyang Canopy kahit wala siyang naalala. Ang marinig ang pangalan niyang parang lason sa mag kalaban na kinakatakutan ng mga ito ay ang nagpapatunay na hindi siya basta-bastang tao sa likod ng kawalan niya ng memorya sa nakaraan. "Duwag!" sigaw pa ni Tristan habang kumakaripas ng takbo si Jasper sa papasok sa loob. Sumunod sila.

Tahimik lang kaming pareho hanggang sa makabalik kami sa kotse n'ya at i-drive iyon. "Can you name them, please?" agad kong tanong kay Aivan matapos ang ilang saglit nitong pagda-drive. Bumuntong hininga muna ito. "That guy with green eyes, that is Tristen. Bet you already know him." "Yup," sagot ko naman dito. "The guy with gray eyes with two girls? He is Jairus. Drake Jairus." At napatango-tango ako sa sinabi nito.

Alam niyang lumiliit na ang mundo nilang dalawa. Si Tristan, ang anak nila ni Maxwell Harrington at kakambal ni Liam, ay hindi pa dapat magkita. Mga bata ang mga ito, at bilang na sa mga daliri ang araw na maaari nilang mailaglag ang isa't isa. Tulad nitong pagkakataon na ito, nalaman na ni Natalia na may koneksyon si Liam at ang alaga nitong si Tristan. Paano kung dumating din ang panahon na si Tristan ang makapagsabi ng totoo sa mga Harrington?

I looked around, trying to check if Tristan was around, but he was not. "Tristan will be late. He has a meeting. He already called me earlier." "Okay…" Sebastian Grayson is our leader, our big brother, the Governor, and soon to be a Congressman. He shares his father's passion for politics and is also a successful businessman. Additionally, he owns and serves as CEO of The Graysons Industry. Sebastian established our group after losing touch with some of his close friends.