Novel & Cerita Tristan Dugray

Ngunit nanatiling walang kibo si Nash at hindi man lang tumingin sa kanya. Si Tristan ay isang mayaman at laking-buhay na anak-mayaman na hindi pa nakakaranas ng kahit anong hirap o sakit sa kanyang buhay. Ang tindi ng sakit mula sa pagkakapak sa kanyang ulo ay nagpasigaw sa kanya sa tindi ng takot at pagmamakaawa. "Ah! Masakit! Tama na... bitawan mo ako... bitawan mo ako!"

Sabi ng babae, “Tristan, kukunin mo ba talaga ang Sky Tower? Sa tingin ko, hindi mo talaga dapat sayangin ang oras at lakas mo roon.” Ang lalaki ay ang henyo mula sa pamilyang Coleman ng Missouri na naging biyenan sa pamilyang Stoermer ng Michigan at nakipagtipan kay Zendaya—si Tristan Coleman. Kahit na dalawampu’t siyam na taong gulang pa lang siya, isa na siyang dalubhasang may ranggong Earth. Siya ang pinakabatang Earth expert sa Amerika na kilala ng publiko.

Matapos makita si Dante, sumugod si Megan sa kanya, pagkatapos ay itinuro si Tristan at ipinakilala, “Tatay, ito si Tristan Bailey, ang senior na nagligtas sa buhay ko.” Sandaling natigilan sina Tristan at james nang makita si Dante. Kung tutuusin sa edad niya, nasa hustong gulang na siya para maging lolo ni Megan. Sinulyapan ni Dante sina Tristan at james, saka nakangiting sinabi, "Salamat sa pagligtas sa anak ko. Naghanda ako ng mga simpleng ulam. Sana hindi mo ito pansinin!" "Mr. Simmons, you are welcome. Si Mr. Alvarez ang nagligtas kay Megan," awkward na sabi ni Tristan.

, galit na sabi ko at sinipa ang likod ng tuhod niya. Basta naiinis kasi ako eh! Tapos dumagdag pa siya kaya sa kaniya ko ibubunton ang inis ko. "Dahlia that's enough" Mabilis kong binitawan ang lalaki na dumadaing pa. "She's kinda brute and sexy dude", komento ng lalaking kausap ni Lexux. "Tsk! She's still weak for me", tugon ni Lexux. Hmmmf! "I'm Drexel Ruiz, pinsan ni Lexux"

Dagdag pa ni Tristan. Awtomatikong bumaling ang tingin ko kay Hyacinth na nakangisi na sa akin ngayon at nakataas pa ang kilay. Tiningnan ko ang kabuuan nito. Mukha itong bruskong babae. Naka-itim na pants at itim na sando sa loob ng itim na leather jacket niya. Naka-high pony rin ito at matalim ang mga mata. Right-hand person? "At ako ang tumayong anak niya habang nagtatago ka na parang daga," malamig niyang sambit. Sunod na narinig ko ang sigaw sa kaniya ni Tristan.

Pagsang-ayon naman ni Tigresa. "Ang isipin mo ngayon, anak, ay ang mag-ina mo. Kung hindi nga lang sana masamang tingnan dapat magpakasal na kayo bago pa lalabas dito sa mundong ibabaw ang mini-dragon mo?" saad naman ni Tristan. Dahil dito ay napangiti ang binata. Ngiting abot hanggang taenga. And genuine smile!

Maingat siyang isinakay ng lalaki bago ito umikot at sumakay din sa tabi niya. Halos hindi na makahinga si Gaile sa lakas ng tibok ng puso niya. Ang lakas ng epekto sa kanya ni Tristan. Masyado rin kasing strong ang personality nito kaya sobrang intimidating ang dating, idagdag pa ang lihim niyang pagtingin dito. “Sa clinic tayo, Mang Damian,” utos nito sa driver.

Galit kong tugon sa kaniya. "Ay hindi ba? Akala ko kasi meron na haha excited na ko maging ninang." Masayang sabi ni Stacey. "Tumigil ka nga! Walang nangyari samin ni Tristan—" "Meron sana kung walang asungot na dumating—Aray!" Putol ni Tristan sa sasabihin ko kaya kinurot ko naman siya sa tagiliran. "Ang brutal mo talaga!" Dagdag pa ni Tristan habang hinahaplos ang tagiliran na kinurot ko.

May lumapit sa aming isang lalaki na sobrang ikli ang itim na buhok at makapal ang kilay. “Good,” malamig na tugon ni Liam. “Is everyone awake?” “Yes. They are waiting for you.” Tumango ang lalaki. “Celeste, he is Tristan. The head security of my house.” Pakilala ni Liam sa akin sa lalaki. “Uhm.. hi?” Hindi ko alam ang sasabihin at ito lang ang lumabas sa bibig ko sabay ngumiti. Nakita kon napakunot ang noo ni Tristan pati na rin ni Liam. Are they judging my social skill?

Sa halip na dumiretso sa sikat na Cloud 9 kung saan maraming turista, pinaliko ni Tristan ang Ducati sa isang makipot at hindi sementadong daan na pinalilibutan ng mga matataas na puno ng niyog at maiitim na lupain. "Tristan, saan ba tayo pupunta?" tanong ni Jaime mula sa likod, bahagyang pinapalakad ang tingin sa paligid habang nakayakap pa rin sa baywang ng binata. "Mukhang wala nang tao rito, ah. Mangingidnap ka ba?" Natawa nang malakas si Tristan sa loob ng kanyang helmet. "Iki-kidnap kita mula sa mundo, Boss Doc. Konting tiis na lang, malapit na tayo."