Novel & Cerita Tristan Dugray

Maya maya dumating ang waitress at inihain ang mga order ko. Habang kumakain ako,nag uusap naman ang apat tungkol sa Negosyo. "Drey,sino ba ang nakabangga mo sa negosyo?"-tanong ni Kuya , nakikinig lang ako sa kanila. "Tristan Geller, sobrang tuso at masyadong matinik"- Napatingin ako kay Drey, dadayain lang siya ni Dos. "Kaibigan ko si Tristan Drey,kung ako sa iyo huwag mo na kalabanin"-saad ko dito.

dahil alam kong paggising ng araw ay ako mismo ang magiging dahilan ng kanyang pinakamatinding pagluha sa harap ng buong mundo. Nang sumapit ang umaga, marahas kong binuhat ang aking katawan palabas ng kama habang si Aubrey ay mahimbing pa ring natutulog, hindi alam ang paparating na unos na wawasak sa kanyang natitirang tiwala sa akin. Nakatayo si Tristan sa may sala, hawak ang isang itim na amerikana at ang iskedyul ng live press conference na kasalukuyan nang nakaayos sa ibabang palapag ng hotel ng pamilya ko.

Isang batang lalaki ang pumasok—nasa maagang twenties, nakasuot ng dark blue velvet suit, at may pagkakahawig ang mukha kay Amanda ngunit mas malambot ang mga feature. Direktang naglakad si Astherielle patungo sa kaniya at huminto sa kaniyang tapat. Natigilan ang lalaki at tumitig sa mukha ng dalaga. "Kapatid ka ba ni Amanda?" Ang boses ni Astherielle ay may dalang awtoridad na hindi kayang tanggihan. Tumango ang lalaki. "Ako si Tristan." "Magandang pangalan."

hindi makapaniwalang tanong niya ulit. "Hindi nga! Ang kulit mo naman. Sino ba 'yon? Artista?" I was really curious because of the way she acted. I mean, I get it. He's very intimidating kaya baka ay isa nga siyang artista. "Si Mr. Wuizon 'yon!" sigaw niya na nauwi sa pasinghal na bulong. Kumunot ang noo ko. "Wuizon, ano?" "Trystan Lerwin Wuizon, gaga. Seryoso, hindi mo talaga kilala? Hindi ba siya nababanggit ng papa mo? He's the youngest CEO sa bansa natin!" she exclaimed.

Pagpasok ko ng pinto. "Sissy," malakas na tinig ng bestfriend kong si Dan ang siyang sumalubong sa akin. Lahat sila ay nakatingin sa amin. Hindi ako nagkamali narito sa penthouse ang mga kaibigan namin. Nagkakilala kami ni Tristan through common friend dahil napangasawa ng bestfriend kong si Dan ang pinsan niyang si Liam De Vera.

Agad niyang sinenyasan si Tristan na isarado ang sasakyan na agad namang tumalima. Nakahilera ang mga kasambahay at ilang tauhan ni Ashton sa pagpasok niya. Agad na rumehistro ang matinding pagtataka sa mga ito nang makita siyang may bitbit-bitbit na dalaga. Saglit siyang tumigil sa paglalakad at tumikhim. "She's my wife. Taphney Vergara. Makakabalik na kayo sa pagtulog." Isa-isa na ngang nagsiyukuan ang mga tauhan niya at hindi na lumipas ang ilang sandali ay halos nawala na parang bula ang mga tao sa malaki niyang sala.

] narinig pa ni Kiara ang paghagikhik nito. "Dalawa? Sino?" ["Hindi ko nakilala, pero tinawag n'ung isa na boss Tristan 'yung lalaking moreno at matangkad. Naawa nga ako 'dun sa tao. Ang dami niyang kinalaban kahapon pero dedo lahat. At ang malas pa kasi nasaksak siya. Gusto ko sanang tulungan para gamutin 'yung sugat niya o kaya dalhin sa hospital para ma-check-up, kaya lang tumanggi, eh. Malayo pa raw 'yun sa bituka."]

“Ofcourse not, I'm still alive and kicking at higit sa lahya nalat ang masamang damo ay matagal mamatay.” Ang loko na Tristan, nagawa pa nitong magbiro. Gusto niya tuloy hambal si Travis. Pinukol niya ng masamang tingin si Tristan, binaliwa lang nito. “Tristan to be honest, mas gusto ko na lang isipin na isa kang multo.” Ang loko pinagtatawanan lang siya. Bigla na lang naging seryoso ang itsura ni Tristan. “Si Kuya ba ang kailangan mo?”

boses iyon ni Daddy Tristan at nasa likuran nito si Treyton na ngayon ay masamang nakatingin sa akin-- sa amin ni Theo. Nakakatakot siya.

Nakatuon ang kaniyang atensyon sa may pinto, hinihintay kung sinuman ang iluluwa nito. Lumunok ito nang bumukas ang pinto at isang lalaking may katandaan na ang pumasok. Siguro nasa 40’s na ito at kahit mukha pa lang niya ang nakikita ni Tempest, sinisigaw ng utak niya na isa itong napakasamang tao. “Tingnan mo nga naman,” tugon ni Tristan nang malapitan niya ang dalaga. “Ang ganda mo pa rin kahit sa kalagayang iyan.”