Tula Sa Magulang นิยาย & เรื่องราว

Dahil sa pagkakaalala ko, ang mga magulang niya ay nina Tita Letlet at Tito Ortiz—ang kumpare at kumare ng mga magulang ko, ang mga kapitbahay namin. Ang tagal kong naging kaibigan si Lucy. Nasa preschool pa lang kami ay batid kong ang mga magulang nito ay ang mga kapitbahay namin. Kaya papaano… Walang paliwanag na nagmula kay Tita Kelly matapos nitong mag-anunsyo. Wala rin nagbalak na magtanong kahit pa na may iilan pa rin sa mga bisita ang nagtataka. Ganoon din ako, hindi makapaniwala sa narinig at nangyayari.

And that's all the start of her being arranged. Tulala parin siya habang nakatitig sa kisame kaya pala ganun nalang mag ingat sakanya ang mga magulang at pinaghirapan pa siyang mapatapos nang college para hindi siya mamaliitin nang magigi niyang asawa at hindi siya maloko. Napahilot siya sa sintido. Sumasakit nang sobra ang ulo niya pero naaawa siya sa papa niya.

Sagot naman ni Janella. "Alam mo 'neng, ang mga tatay talaga ay strikto. Mas mabuti ng strikto ang tatay mo kesa walang pakialam sa'yo. Ang mga magulang talaga ay naghihigpit sa mga anak nila dahil nag-aalala sila rito. Sana ay huwag niyong masamain kung kaming mga magulang kung minsan ay masakit magsalita." Napatitig ako kay mama sa aral na binibigay niya.

Mukhang may mas malalim na dahilan kung bakit nagkahiwalay ang aming mga magulang. "Sa tingin ko naman ay walang alam si Mama na may isa pa siyang anak. Na kambal ang isinilang niyang bata." Para kaming nasa gitna ng puzzle na unti-unti nqming binubuo para masagot namin ang aming ibang mga katanungan.

Malumanay na wika ni Thalia habang ang mga mata nito ay matamang nakatitig sa mukha ng kanyang kapatid na wari mo’y pinag-a-aralan ang bawat expression na kanyang nababasa mula sa mukha nito. “Sabihin mo sa akin, Thalia, ano ang meron ka na wala ako? Noong nabubuhay pa ang ating mga magulang ay wala na silang ibang inisip kundi ikaw. Marami silang magandang plano para sayo, mga pangarap na nais nila para sayo at maging sa huling hininga ng kanilang buhay ay ikaw pa rin ang kanilang inaalala. At halos nakalimutan na nila na may isa pa silang anak na laging sinusunod ang kanilang nais.

sambit ko. “Huwag ka mag-alala dahil kung nabubuhay ang mga magulang mo, tiyak proud na proud sila sa ‘yo, napakabait mo kasing bata at kahit wala na ang magulang mo ay hindi ka naligaw ng landas at lumaki kang matapang at hinahangan ng lahat.”

Naningkit tuloy ang mga mata ni Tita sa akin. "Teka nga pala, hindi sa nakikialam ako. Pero bakit ka nga pala biglang pumunta rito? Tapos hindi pa alam ng mga magulang mo?" taas kilay niyang tanong. Siguro mas mabuting sabihin ko muna kay Tita ang lahat bago ko ipaalam kina Mommy at Daddy para mapayuhan niya ako. Hindi ko kasi talaga alam kung paano ko ito sasabihin sa mga magulang ko.

Out of the blue. "Lola, bakit may mga magulang na kagaya ni Mama at Papa? Buhay na buhay sila pero bakit nila kami nagawang pabayaan? Baka naman hindi sila ang mga magulang namin? Dahil kung sila man ay hindi nila kami magagawang iwanan na lang basta dito. Si Mama ilang taon ng hindi nagpapakita, ilang taon ng namayapa si Lolo pero hanggang ngayon wala pa rin siya. Si Papa, sabi niya may aasikasuhin lang pero hanggang ngayon ba ay hindi pa tapos ang inaasikaso niya? May puso pa ba silang magulang?" punong-puno ng pait na paliwanag ng sampung taong gulang na panganay na abuela.

Pangalawa nag alala ito dahil baka anu ang gagawin nito para sa sarili niya. Pagkaraan ng dalawang araw. Kinausap ni Tita Lucia si Zara tungkol sa hindi niya pagsabi ng totoo sa kanyang mga magulang. Ayaw niya lang na baka labis na mag alala ang mga magulang dahil sa kanyang paglisan sa mga ito.

Sandaling natahimik ang silid. “Sasamahan natin sila,” dugtong niya nang may paninindigan. “Kahit ano pa man ang mga nagdaan, sila pa rin ang aking mga magulang. Si Mama ang nagluwal , hindi man siya ang nagpalaki sa akin. Kung wala siya, wala ako ngayon… at hindi ko kayo makakasama ng mga anak natin.” Marahang napatingin si Elicia sa kanyang asawa. Nakita niya roon ang respeto at utang na loob ng isang anak sa kanyang mga magulang. Tumango siya bilang pagsang-ayon.