Novel & Cerita Tula Para Sa Magulang Pasasalamat

Napaluha na naman siya at awang-awa sa sarili. "Huwag mong e stress ang sarili mo. Huwag kang mag alala, narito kami ni Tasya upang tulungan kang mapalaki ang anak mo." "Tama si Dean, kami ang ninang at ninong ng anak mo na siyang maging ikalawang mga magulang niya." Nakangiting hinawakan ni Tasya ang palad ng dalaga. "Thank you sa inyong dalawa, ta—" "Tama na ang pasalamat at nakarami ka na." Putol ni Tasya sa pagsasalita ng dalaga at pabirong pinandilatan ito ng mga mata.

“Ikaw pala ‘yun! Wait pasok ka dito,” Lumabas si Gracie upang pag buksan ito ng gate at nagpasalamat naman si Lira sa dalaga. “Thank you ha? Thank you ‘din at nilgtas niyo ang mga kapatid ko.” Hindi sasapat ang salitang thank you ni Lira para sa pasasalamat niya sa mga ito. Hindi niya alam ang gagawin kung maging sa mga ito ay mayroong mangyayaring hindi maganda.

muling tanong ni Alejandro. "Anong paghihirap ang sinasabi mo? Saan siya nahirapan?" Napikon si Tanya. "Dapat nga siyang magpasalamat sa akin dahil nabuntis siya sa anak ni Tyler. Kapag isinilang na ang bata, pararangalan siya bilang ina at magkakaroon ng maraming benepisyo. Paano ko siya nagawan ng masama? Dapat niya akong pasalamatan."

Buong pagmamahal na niyakap ni Thalia ang matanda dahil para sa kanya ay mas matimbang pa sa isang tunay na mag-ina ang nagbibigkis sa kanilang dalawa. “Salamat, Yaya Lani, dahil pinaramdam mo sa akin kung gaano ako kahalaga sa‘yo.” Taos puso kong pasasalamat. Pagkatapos ng madamdaming pag-uusap ay sabay na tinungo ang kwarto nilang mag-ina. Pagdating sa loob ay binalot ng kagalakan ang puso ni Thalia ng sumalubong sa kanya ang nakangiting mukha ng kanyang anak. Nagmamadali na lumapit sa anak at kaagad itong dinumog ng halik. Tuwang-tuwa naman ang kanyang anak at naglalambing na yumakap ito sa kanya habang ang ulo ay nakasandig sa kanyang dibdib.

Lahat kanilang sinagawa at pinagplanuhan mabuti. Nakakatuwa lang lahat ng kaibigan ni Carlos kanyang nakasama sa nasabing pagbibigay pasalamat niya sa kanyang magulang at pagtanaw ng utang na loob bilang anak. Nauunawaan na niya ngayon lahat kung saan siya nagkamali at nagkulang bilang anak ng mga magulang niya. Sa simpleng celebration nais niya ngayon maging bahagi ng pagdiriwang ng anniversary ng kanyang Mama at Papa. Kasama na din ang sa kanya doon. DOUBLE CELEBRATIONS.

“Tita, salamat. Hindi ko alam kung saan magsisimula, pero susubukan ko. Susubukan ko para sa kanila.” “Iyan ang tamang gawin, Neil,” sagot ni Gina, at sa wakas, nagbigay siya ng isang maliit na ngiti. “Ang pagiging magulang ay hindi kailanman madali, pero ang bawat hakbang na gagawin mo patungo sa kambal ay magbibigay ng halaga sa buhay mo na hindi mo pa nararanasan dati.”

lumingon ito sa kanya "Thank you Mom, Dad... thank you dahil despite sa lahat ng mga nagawa ko sa inyo ay tinanggap nyo pa rin kami ni Luke..." madamdaming wika nya sa mga magulang. Nagpapasalamat talaga cya at sila ang mga naging magulang nya. Mahal na mahal cya ng mga ito.

tumingin ito muli sa matanda at bago nagsalita ay tinitigan niya pa ito ng ilang segundo. "M-maraming salamat po sir, Salamat dahil kayo ang tumulong at kumupkop sa anak ko.. Wala na ho akong ibang masabi pa kundi salamat" Agad na yumuko lamang si allan para ipakita ang kanyang lubos na pasasalamat at maipakita sa kanyang anak na walang tensyon na namamagitan sa kanila ng donyo.

“Naisip ko lang na sa halip marahil mag salita ako ng tungkol sa kung ano ano sa harap ninyong lahat ngayong gabi, bakit kaya hindi ko nalang gamitin ang magandang pagkakataong ito para mag pasalamat? Pasalamatan ang mga butihing propesor na tumulong at nag hasa hindi lang ng aking isipan kundi maging ng mga kapwa ko mag aaral, salamat din sa mga magulang na narito ngayon sa pag susuporta sa inyong mga anak, which made me think na sabihing mama at papa, para sainyo po ang karangalang ito.”

"At kung sakaling saktan ka man niya sa kahit anong paraan, tumakbo ka lang sa amin, babawiin ka namin sa kanya." "Maraming-maraming salamat po sa pagkupkop sa akin dito, tita..." Emosyonal kong sinabi. Naninikip ang dibdib. "Talagang hindi ko po alam kung saang lupalop ako ng mundo naroon ngayon kung hindi dahil sa pamilya ninyo... Maraming-maraming salamat po dahil ipinaramdam ninyo sa akin ang pagmamahal na ipagmakaawa ko sa sariling magulang na maibigay sa akin. Salamat po sa pagpaparamdam na mahalaga ako, salamat po sa pagpaparamdam na may pamilya ako, masayang-masaya po ako."