Reignites Novels & Stories

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”

Ang kaniyang buong katawan ay nagsimulang magliwanag ng kulay pilak. Isang dambuhalang makina ang lumabas mula sa ilalim ng entablado—ang 'Rebirth Chamber'. Ang layunin nito ay pagsamahin ang Source ni Maria, ang Igniter ni Javi, at ang neural network ni Gabriel para bumuo ng isang 'Artificial God'.

I kissed her forehead "IKAW AT IKAW PARIN ANG PIPILIIN KO KAHIT SA KABILANG BUHAY MAHAL KO... INTAYIN MO AKO AT KUNG DAMATING MAN ANG ARAW NA MAGKASAMA ULIT TAYO PANGAKO HINDI NA AKO PAPAYAG NA IWANAN MO AKO... YOU STILL MY MRS. RIEGO." Author's Note: Rest In Peace, Delia Diaz Clemente. See you soon my sunshine

Kahit matagal na panahon na ay nangungulila pa rin ako. Kahit na matagal na panahon na ay hinahanap-hanap ko pa rin sila. Gusto ko ulit masilayan ang kanilang mga mukha. Gusto kong maramdaman muli ang kanilang mga init na yakap sa akin. Ang kanilang mga boses at matatamis na salita kapag nag-uusap kami. Ang kanilang matatamis na ngiti kapag nakatingin sa akin.

Nilapag niya ako sa kanyang sofa ng may pagiingat at isinarang maigi lahat ng bintana at pintuan , he turned off the lights in the room . Lumapit siya sa akin ng ako ay babangon na sana muli niya akong pinahiga at kanyang hinaplos ng dahan-dahan ang buo kong katawan . " Miss Rietra gusto ko lang sayo Ipaalala na impleyado ka at Wala kang karapata na magreklamo sa mga utos ko . " Sabi niya sabay halik sa aking labi habang ang kanyang mga kamay ay dumako sa aking perlas . " I'm hungry Miss Rietra I want to eat ,pero ginalit mo ako— "

Sunod-sunod na nag-flash sa isip niya ang mga alaala nila. Yung pilit niyang pinapainom ito ng gamot. Yung pangungulit niya rito. Yung mga tawanan nila. Yung mga sermon nito. Yung pagtatanggol nito sa kanya. Yung huling pagkakataon na nakita niya ito sa CR. “Granny…” Tuluyan nang bumigay si Reign. Napahagulgol siya habang nakayakap sa kabaong.

Tanong ni Rafael na may bahid na hinanakit. Binuka ko ang aking bibig pero walang lumabas na salita. Tumibok nang malakas ang puso ko ng kinabig na niya ako at tuluyang yakapin. Nahuli ng mga mata ko nagpunas ng luha si ate Diane at ngumiti habang si Matt naman pumasok sa loob ng bahay. Pinikit ko ng mariin ang aking mga mata at hinayaan damhin ang yakap. Hindi ako makapaniwala na mangyayari ang araw na ito. Ang isang masungit at suplado na lalaking nagpapatibok ng malakas sa puso ko at sumisira nito ay narito na. Ang init na nagmumula sa kanyang katawan ay nagbibigay ng kakaibang sensasyon sa akin sistema. Totoo ba ito? Hindi ako nanaginip?

kapatid ko, shit. Bumungad sa’kin ang malaking ngiti ni Reign. Isang inosenteng ngiti na walang kaalam-alam sa mga lalaking nagkakagusto at nagmamahal sa kanya. Wala naman malisya sa kanya ang pagyakap niya dahil lahat kami ay niyayakap niya. Madalang nga lang siyang yumakap sa akin dahil napapansin ko ang ilang nito sa akin dahil sa minsanang pagsusungit ko. Pero nang mas napatunayan ko na magkapatid nga kami, hindi na muli ako magsusungit kay Reign. Gusto kong magbalik ang dati naming nakasanayan na sobrang close namin sa isa't-isa. Umiwas ako ng tingin nang titig na titig sa akin si Reign. Napansin kong mas lumawak ang ngiti nito sa akin.

Kaya, walang epekto sa kanya ang apoy dito. Tumayo si James sa harap ng nagniningas na apoy. Habang gumagalaw ang kanyang isipan, ang mga apoy sa loob ng kanyang katawan ay pinutol sa hangin at binalot ang nasusunog na kaharian. Pagkatapos, sinimulan niyang pinuhin ang mga bagay sa loob ng kaharian at sinunog ang lahat. Ang nasusunog na kaharian ay nagsimulang lumiit sa laki. Makalipas ang ilang oras, naging kasing laki na ito ng basketball field. Ito ang pinakapuro sa lahat ng Ignis na tinatawag na Rubrum Flamma. Habang nakaupo si James sa isang lotus na posisyon sa kawalan, nagsimula siyang sumipsip at pinuhin ang mga apoy na ito.

Ang Awit ng Rebolusyon Ang pag-activate ng Aegis System ay parang isang orasang biglang umandar nang napakabilis. Bawat araw na lumilipas, mas maraming sensor ang nagiging online, na ginagawang isang malaking digital na kulungan ang siyudad. Alam ng pamilya Brilliones na wala na silang panahon para magtago. Ang kanilang tanging pag-asa ay ang isagawa ang kanilang mapanganib na plano bago pa man sila tuluyang matunton.