Tula Tungkol Sa Diskriminasyon Novels & Stories

"Su-ji, sa palagay ko ay oras na para magsimula tayo ng hidwaan laban sa mga Amerikano. Tulungan mo akong lumikha ng ilang balita tungkol sa sunud-sunod na pag-atake sa mga Amerikanong naninirahan sa China. Hindi lamang mga kabataan kundi pati na rin ang mga matatanda. Gawin itong kaawa-awa hangga't maaari. Gusto kong pukawin ang mga Amerikano hangga't maaari." Ang diskriminasyon ay umiral saanman sa mundo. Ang mga Tsino ay may malakas na pakiramdam ng pambansang pagmamalaki at ang mga kaso ng diskriminasyon laban sa mga dayuhan ay hindi nabalitaan.

pananakot niya sa mga ito. Biglang nagbago ang ekspresyon ng dalawang dayuhan. Nataranta sila at agad na sinabi kay Maureen, "Hindi namin kayo dinidiskrimina! Patayin mo ang kamera mo ngayon din!" Pumikit sandali si Maureen bago muling nagsalita, "Akala niyo ba hindi ko alam? Ang kilos niyo? Diskriminasyon iyon. At sa mga sinabi niyo kanina, malinaw na may kasalanan na kayo. Kapag dumating ang pulis, sila mismo ang magpapasya kung may diskriminasyon nga na nangyari o wala." tugon niya. Nakangisi siya habang tinitingnan ang mga ito.

Mas matinding singil ng kapalaluan. "Madami akong plano ngunit unahin ko munang mag-resign sa trabaho para magawa ko lahat ang gusto kong gawin at isa pa, mas magaan sa pakiramdam na ako na ang tuluyang nagresign kaysa ako ang tatanggalin sa trabaho." "Pwede ba ‘yon? Ang alam ko may batas na sakop ang huwag magdiscriminate sa mga may HIV,” si Janine. Nakita ko sa kanyang mukha ang matinding awa.

Tumango ako dahil iyon din ang pakiramdam ko "Ito rin ang dahilan kung bakit ko sinabing hindi sila bagay sa posisyon nila." "Ang layunin ng foundation ay alagaan at tulungan ang kababaihan hindi ang husgahan sila base sa estado nila sa buhay." "Ako mismo ay isang babae, at nakaranas ng diskriminasyon sa pintuan pa lang ng foundation." "Kung ako na isang aplikante, ay nakaranas ng ganito, paano pa kaya ang ibang babaeng nangangailangan ng tulong?"

Pero ngayong unti-unti akong lumalaki at namumulat, iba pala ang sistema. Parang ang patas ay para lang sa mga mayayaman. Kasi kapag mayaman ka, kadalasan ay maabot o makukuha mo ang gusto mo. Pero kapag kapos ka, may diskriminasyon na nga, hindi mo pa makuha ‘yung mga bagay na makakapagpasaya sa ‘yo. Ang saklap naman. Nag-init ang mga mata ko at ramdam ko ang sunod sunod na pagtulo ng mga luha ko.

At mukhang hindi sila isang simpleng magkaibigan lang. "Paano mo naman yan nasabi?" tanong ni Shawn na tila ba interesado sa kung anong sinasabi niya. "Kung ang dalawang babae, ay nakitang nagkakandungan, normal iyong tingnan, walang diskriminasyon, subalit ang makita ang dalawang lalaki na naglalambingan, hindi ba parang nakakakilabot iyon?" Paliwanag ni Enzo. Doon niya napagtanto, na may punto nga ang sinasabi nito.

"Just to prove na gusto kitang hiwalayan? Saan mo nakuha ang karapatang isipin 'yan?" Tahimik ang buong opisina. Nagpatuloy si Jam. "Oo. Napakaraming lungsod sa ibang bansa. Ayaw ko lang na makaranas si Bailey ng discrimination dahil Asian siya. Mali ba 'yon? Mali bang bumalik kami sa Pilipinas? Mali bang hindi ko gustong isuko ang negosyong pinaghirapan kong itayo? Ang shares ko sa kumpanya? At ang Pilipinas… na napakaraming resources para sa film at television industry?"

“For what?” “Since tumataas ang crime scene sa Scout, they want to make sure our safety. Siguro gusto nila malaman kung sino ‘yung mga nagco-cause ng troubles. Even those students who has vice” Pagkarinig ko palang nung salitang vice, nanlaki ang mata ko. “Wait, that is violation to our human rights ‘diba? Nasa school tayo at hindi tayo mga mga terorista” Naiinis na sagot ko.

Lumapit siya kay Michael, hindi magpapatalo. “Alam mo, Atty. Luna, nakakaawa ang batas kung ito’y ginagamit lamang para baluktutin ang katotohanan,” matalim niyang sinabi. “Ang hustisya ay hindi lamang tungkol sa panalo o talo. Ito ay para sa mga taong nawalan ng boses, sa mga taong biktima ng karahasan. Kung sa tingin mo ay matutulog ka nang mahimbing matapos ang kasong ito, iniisip mo lang ang pansarili mong kaligayahan at hindi ang kaligtasan ng iba.”

“Is it a sin na makilala ko ang aking magiging manugang?!” “Mamá, we drove for miles to get here with you; ilang taon din tayong hindi nagkakaharap-harap sa lamesa. No es un pecado hacer preguntas, pero es obvio que estás discriminando a la mujer con la que se va a casar tu hijo. ¿Tienes idea de cómo se siente eso? (It's not a sin to ask questions, but it's obvious you are discriminating against the woman your son will marry. Do you have an idea what that feels like?)” ani Iñigo sa malumanay nyang boses.