Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Karapatang Pantao

Bwesit! At Anong karapatan nila para paalisin kami sa lupang tinitirikan namin? In the first place, May titulo at sketch kami na patunay na talagang pagmamay Ari namin ang lupang iyon. Kay sino Sila para palabasin kami? Palibhasa may Pera Sila kaya madali nilang mamanipula ang mga tao. Sinisilaw nila ang mga tao para pumanig sa sa kanila ang mga tao.

anang Don habang hilam ng luha ang mga mata. "Kami nama'y hindi masasamang tao. Hindi rin kami kalaban ng gobyerno. Ang nais lang namin ay ipaglaban ang aming mga karapatang-pantao. Gusto namin ng pagkapantay-pantay. Patas na pagtingin at pagtrato sa mahirap at mayaman, patas na hustisya, kalayaan na ipirinig ang aming boses sa lipunan," litanya ni Ka Andres sa mga kaharap.

Natulala siya sa harap ng klase sandali. “Willow, ikaw na,” saad ni ginang Macatanggal. “Sige na. Nauubos ang oras.” Napilitan magsalita si Willow kahit hindi pa pulido ang naiisip niyang punto. “Siguro sa batas ng tao, makakalagpas sila. Pero sa batas ng Diyos, hindi. Dahil Diyos ang nagbigay ng buhay at walang karapatan ang ibang tao na kumuha ng buhay ng iba kahit pa ng sarili nilang buhay. Dahil ang mga ganoong tao, hindi pinapapasok sa langit.”

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.

Ang Philip Empire ay siya lamang, at walang ibang dapat magkontrol sa kanya. “Wala na akong takot. Hindi na ako magpapatawad. Ang laban na ito ay tungkol sa hustisya, hindi lang para sa mga magulang ko, kundi para sa lahat ng tao na ninakawan nila ng karapatan, ng buhay, ng pag-asa,” dagdag pa niya, ang mga mata ay naglalaman ng bagong sigla at tapang. “Tapos na. Wala nang atrasan.”

"Example. Kapag gagawa kami ng kasalanan, makakasuhan kami. Pero makakalaya rin kami sa pamamagitan ng pagbibigay ng pyansa. May pera kaming pambayad upang patagalin at ipanalo ang lahat nang kasong kinasasangkutan namin. Kaya naming bayaran kahit na ilang milyon pa ang sanctions at penalties. Pero kayo? Wala kayong pang-pyansa. Wala kayong pantustos sa napakahaba at napakabagal na pag-usad ng kaso ninyo. Wala kayong pambayad sa sanctions at penalties. Kaya makukulong at makukulong talaga kayo kung kayo ang gumawa ng kalukuhan." "Alam kong ginawa ang batas para sa pagpapanatili ng kaayusan at kapayapaan, para proteksyonan ang mga karapatan at kalayaan ng bawat isa, para maipapatupad ang kata

"M-May batas tayo, D-Daphne! At Sundalo ka, at alam mo ang karapatang pantao!" Mahina naman akong napatawa. "Are you kidding me? Papatayin nila si Mayor Quatro. Then, bakit ko sila bubuhayin? Ang tinatawag mong karapatang pantao ay sa karapat-dapat lamang, Kaleb." Nakangising saad ko at kinuha ang baril na hawak niya at nilapitan ko ang dalawang lalaki na nakatali sa upuan. Itinutok ko ang baril sa ulo ng isang lalaking medyo mataba ito.

(Monina POV) “Ate!” Tumango ako sa kanilang dalawa. “Deserve natin magkaroon nang normal at tahimik na buhay. Wala nang sino man sa atin ang mangugulo. Oo, parang sinasabi ko lang sa inyo na talikuran natin na mabigyan nang hustisya ang pagkamatay ni Carolina. Dahil wala naman tayong kalaban-laban sa kanila.” Yun ang katotohanan na kailangan nila malaman.

"Pwede tayong gumawa ng isang assumption o kuro-kuro na kaya ka nasa bahay-ampunan dahil ayaw niya rin muna magkaanak pero mas minabuti... pinili niya na hindi ka patayin sa sinapupunan niya bagkus ay nilabas ka niya at binigyan ka niya ng karapatan na mamulat sa mundo kasi karapatan mo 'yon e. Wala siyang karapatan na patayin ang isang tao. Wala siyang karapatan na tanggalin ang isang karapatan ng tao kahit nga Diyos ay walang karapatan dahil may sariling buhay 'yon... buhay mo 'yan at once na magkaroon ka ng buhay kahit nasa sinapupunan ka pa ay may karapatan ka na." "Karapatan mo na mamulat sa mundo. Karapatan mo na mamuhay sa mundong ibabaw at ganoon din ang anak mo, Ina. Karapatan niya

Ang hatol na ito ay isang mensahe na ang batas ay hindi pinipili ang estado ng buhay ng isang tao—bawat isa ay may karapatang itaguyod ang kanilang dignidad at proteksyon. "Ang desisyong ito ay nagsisilbing paalala na ang mga may kapangyarihan ay hindi pwedeng gamitin ito upang manakit at magsamantala," dagdag ng hukom. "Si Heather Love ay nagkaroon ng lakas ng loob na magsalita at ipaglaban ang kanyang karapatan, at ang ating sistema ng hustisya ay nagsasabi na ang kanyang lakas ay hindi mawawala sa kanyang laban."