Tunay Nabuhay นิยาย & เรื่องราว

"Tama! Nag-alok pa ako ng isang bilyong halaga, pero hindi ko pa rin ito nakuha. Malakas talaga ang koneksyon ng pamilya Valdez!" "Karapat-dapat silang mapasama sa apat na pangunahing pamilya sa buong Nueva Ecija. Masuwerte si Mrs Belen Peters! Sigurado na pagkatapos niyang inumin ang snow lotus grass na ito, hindi na siya matatakot magkasakit! Tiyak na hahaba pa ang kanyang buhay!” May isang lalaking nasa trenta taongbgulang na lumapit at masigasig na s******p ng papuri.

sabe nya luh nasapak lang sa tyan naging englishira na "welcome.btw ako ngapopla si Shy...Shy Dela Torre 18 yrs old"pagpapakilala ko curious kase ako sa pangalan nya at edad hehe at syaka para maalala nya yung pangalan na tumulong sa kanya diba

Natuwa naman ako, inutusan ko kase siyang kumuha ng mangga. “Ayan naba?.”Galak kung tanong. Nag c-crave talaga ako sa mangga at gusto kung siya mismo ang kumuha. Sabihin niyo ng oa ako ganon lang talaga ako. Binigay niya saken ang basket at inamoy ko agad ang mga ito. Napaka sarap ng amoy, ang sarap tuloy kainan na ang mga ito. “Yes, ang hirap pala nitong kunin buti nalang may nakita akong nagtitinda kaya binili ko na hehe.”Ngiting wika nito.

Gusto kong paniwalain ang sarili ko na hindi siya 'yon pero mas lalong nawasak ang kagustohan kong paniwalaan ang mga iniisip nang makita ang pangalan niya sa screen. Engr. Thibault G. Valmayor Punyemas. Punyemas. Punyemas. Isa pang punyemas! Labing isang taon. Labing isang taon kitang hindi nakita. Labing isang taon akong pahapyaw na umaasa na sana... magpakita ka sa akin at tuparin ang minsan mong ipinangako sa akin kahit na nawalan na iyon ng bisa. Labing isang punyemas na taon, Tibor! Punyemas!

“Tay, nasaan ka ngayon? Patay ka na ba o buhay pa? Alam mo bang pumanaw na si Scott? "Tatay ..."

sabay tayo " Samahan na kita" turan ni kito . napatingin Naman ito Kay kito na parang nagulat " Ay thank you Naman my natitira pa palang matino " mataray na Turan n Erika at padabog na umalis " Ay don't forget na orderan din si Reina " pahabol ni Allyson. "Ok²" Erika. * Erika pov* "Wth? Ang haba ng pila"

tugon nito sa akin kaya napatango ako rito "Sa pagnanais niya nang normal na buhay at maging lihim ang mga naging tagumpay nito ay umabot siya sa puntong nabuntis siya sa isang gabing pagniniig lamang" mahinang wika ko dito kaya napatingin ito sa akin

Dagdag na paliwanag ko pa saka muling itinuon ang sarili sa pag aayos ng mga gamit. "Sabagay, iba iba naman kasi talaga ang gusto ng tao. Kaya sobra akong nabibilib sayo dahil napakabuti mo, napakadown to earth kahit pinanganak na may gintong kutsara sa bibig. You're very rare my bestfriend. At naniniwala ako na lalago rin itong negosyo mo pagdating ng panahon." Suporta ni Tanya kaya napangiti ako saka natatawang inulit ang linya ng sinabi niya.

kinuha silang escort ni Tanya at doon, di na siya tnatanan ng lalaki “Lahat ng pinagdaanan mo… bahagi ’yon kung bakit ikaw ang babaeng mahal ko ngayon. At kung hindi ako naniwala at agad na lang sumuko, baka pinagsisihan ko na ’yon. Look at you now. Ikaw ang isa sa pinaka-maimpluwensyang babae, hindi lang sa buong Pilipinas kundi sa buong mundo. I’m the luckiest man alive.”

At doon ako nababahala nang husto. ** Tinawagan ko si Troy bago magpunta sa magiging location ng restaurant namin. “Yes, Dear,” bungad nito pagkasagot sa telepono nito. “Kumusta ang Pilipinas?” tanong nito sa nagbibirong tinig. “You have a lot of explaining to do.” Agad kong sabi dito. “And what was that?” tanong nito at narinig kong may kinakausap ito sa kabilang linya.