Novel & Cerita Talambuhay Manny Pacquiao

Alam niyo naman na sira ang daddy niyo diba? Yun nga nalukso niya. Bakit di ko nakita? Dahil ba? Kinabahan ako para sa kanya? Ngayon para siyang si Manny Pacquio na nanalo dahil sa knockout. Yung taya nga parang di kinaya si Sean. Ayun nakahiga na. Natatawang bumangon na siyang tinulungan ni Luis.

Hindi ako mapakali nang araw na 'yon, dahil sa wakas ay makikita ka na ulit siya. Ang babaeng laman pa rin ng puso ko sa nakalipas na anim na taon. "Anong pakulo 'to?" Naguguluhan kong tanong kay Michelle dahil may pa-party daw sa opisina mamaya. Kakabalik ko lang ng Pilipinas kasama ang kaibigan kong si Gabriel Robles. "Kuya, puwede ba maki go with the flow ka na lang?" "Tsk. Where is she?"

Palibhasa'y nag-iisa na lamang sa buhay ang matandang amo, sa kan'ya iniwan nito ang mga kayamanan at ari-arian. Akala niya'y kathang-isip lamang ang mga nangyayari sa pelikula kung saan ang isang dukha'y nagiging isang bilyonaryo sa loob ng isang araw lamang, ngayon nga'y napatunayan niyang totoo ito. May pera na siya, mababawi niya na ang anak. "Babalik na tayo ng Pilipinas bukas."

Hindi ko napigilan ang isang ngisi. Reporma sa sarili? Pakiusap. Hindi ko ito binili kahit isang segundo. Pagkatapos ng lahat, nakakuha na ako ng 2 milyon at ang isa pang 1 milyon ay malapit na. Isang garantisadong kapalaran at isang makasagisag na asawang patay? Tinalo niyan ang walang kwentang pagsisisi ni Damion anumang araw. Ang madla ay nanonood, na dilat ang mga mata, habang ang reel ng aking 12 taon ng buhay may asawa ay nagbubukas.

Sanay na ako sa ganitong klase ng sakit. "Embarrassing?" ulit ko habang tinititigan sila isa-isa sa mga mata. "Kayong labindalawa ang naglustay ng mahigit dalawang bilyong piso sa mga ghost projects sa Palawan. Kayong mga iginagalang na negosyante ang magnanakaw, tapos ako na nagmamahal lang ng totoo ang 'embarrassing'?"

Na para bang pakikipag-usap lang sa isang taong matagal ng kakilala Pigil ko ang sarili kong emosyon. Ni hindi ko na nga namalayan na mariin na palang nakakuyom ang kamao ko All these years, saan siya nagpunta? Ano ang pingkakaabalahan sa buhay ng isang Carlos Guerrero? May sarili na kaya itong pamilya?

singhal ko sa kanila. Halos manigas ang panga ko sa inis. Nakakuyom na ang kamao ko at mamaya ay baka mag ala Manny Pacquiao na ako o kaya Mami Dionisia. Tiningnan ko ang babaeng nagli lipstick kanina, "Yung lipstick mo di bagay sa nguso mo! Kumuha ka ng uling sa tambutso at yun ang ipahid mo! Bwisit ka!" gigil na sabi ko pa sabay tingin ko na naman kay Nico na di pa rin matuklap ang tingin sa akin.

Hindi lang basta achievements ko bilang student ang pinapakita roon, kundi pati na rin ang buhay at pinagmulan ko. “Ahva Tani, mula sa pamilyang Tani, isang kilalang pamilya sa buong Pilipinas na ang reputasyon ay nakaukit sa kasaysayan ng mga mandirigma, assassin, at mga taong walang kapantay sa laban. Ang kuya niya, si Miro Tani, ay dating mafia boss na kinatatakutan sa underground world…” Hindi ako nakahinga. Ramdam ko ang bigat ng bawat salitang lumalabas mula sa video. Nakakahiya, na buhay ko ang nakabalandara sa tv. Hindi ako sanay.

Talaga namang masakit e. Luigi Montemayor is one of the most handsome bachelor in United States, nagsusumigaw ng karangyaan ang pamilyang dala-dala niya. Maging siya ay maraming Hotel, Restaurants at Resorts na pag mamay-ari. Lalo na sa Pilipinas, napaka laki ng investment nito sa Island sa Palawan at Batangas. Kaya marami siyang charity project dahil likas na mabait at matulungin ito. Shineshare niya ang yaman niya sa lahat. Luigi is a typical handsome Prince in modern world. Marami siyang project na nakakatulong sa mga mahihirap hindi lamang sa mga orphanage. May mga connections rin siya sa mga namamahala sa bansa, kaya kapag may problema ka sa Government management ay makakahingi ka agad

-=Ram's Point of View=- I know it's too good to be true when I found out about the help that was being offered, bilang isang businessman hindi basta basta maglalabas nang pera ang taong iyong unless may makukuha siyang kapalit ang hindi ko lang inasahan na hihinging nitong kapalit ay ang kalayaan ko, at mula noon hanggang ngayon ay ayokong may magmamando sa buhay ko, I value my pride more than anything.