Tunog Ng Eroplano Tagalog Novels & Stories

Para tuloy naapakan ang dangal ko bilang lalaki sa babaeng ‘to. Eventually ay nasa loob na kami nang eroplano at dahil isa akong prinsipe ay walang ibang tao sa paligid namin kung hindi kami lang ng wifey ko na katabi ko sa kanan kung nasaan ang bintana. “Sabihin mo nga sa akin, sa ‘yo ba itong eroplano? Kanina ko pa napapansin na tayo lang ang tao rito, eh,” wika niya na palinga-linga sa paligid.

Nilagpasan niya iyon at hindi pinansin pero dala ng curiosity at parang may nagtutulak sa kaniya na tignan iyon ay naglakad siya pabalik para tignan ang monitor. Pagdating niya sa tapat ng malaking monitor ay nakita niya ang isang pribadong eroplano ang umuusok habang nasa pangpang ng karagatan. "Kawawa naman, ang sabi ay papuntang spain ang eroplano na iyan," dinig niyang pakikisimpatya ng katabi niya. Noong una ay parang wala lang sa kaniya ang sinabi nito pero unti-unting nanlaki ang mga mata niya pagkatapos mapagtanto ang sinabi nito kasabay non ay malakas na tumunog ang cellphone niya.

Napatango-tango na lang siya kay Shaira at pagkatapos ay muling ibinalik ang kanyang isip sa kanyang binabasa. PAGBABA ng eroplano ni Noah ay halos mag-uumaga na sa bansang iyon. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib niya. Kung kaninang nasa eroplano siya ay malakas na ang kabog ay mas tumindi pa ngayon. Ni halos hindi na nga rin siya nakatulog dahil sa sobrang excitement na nararamdaman niya.

Tumango lamang ako at nilakasan Ang aking loob ,pumikit muna ako bago tumayo at pumasok sa loob ng eroplano. Ng magsimula ng umandar Ang eroplano bigla nalang pumatak Ang mga luha ko na kanina ko pa pilit na pinipigilan. " Baby, it's all right" sambit ni mommy sakin. Nasa ere na kami at unti unti ng lumiit sa paningin ko ang mga kabahayan at mga Makikita mo sa lugar na Yun.

sagot ni Voughn "teka bakit ka umuungol?" tumawa naman ito at humarap saakin. "let's go baby" at hinalikan ako nito sa labi nang tutugon na ako bigla naman itong kumawala kaya napanguso ako kainis tuh!!... ****** nakanganga lang akong nakatingin sa napakalakig erplano hindi ko akalain na dito pala kami sasakay.

Kahit pa minsan, ang hirap niyang alagaan. Habang natutulog si Tahlia, sinigurado kong may pagkain siya pag nagising. Inayos ko rin ang unan niya at nilagay ang tubig malapit sa kaniya. “Grabe, first time kong sumakay sa eroplano,” hindi ko maiwasang sabihin habang nakadungaw dito sa bintana ng eroplano. Maya maya, bigla siyang gumalaw at dumilat ng bahagya.

Tumingin lang si Aless nang sandali, bago muling ipinikit ang kanyang mga mata. Habang umaandar ang eroplano sa runway, biglang lumakas ang ugong ng makina, bumilis ang takbo, humuhuni ang hangin sa labas ng bintana, at ang katawan ng eroplano ay biglang umangat patungo sa kalangitan.

sabi naman ni Caitlyn "Ako pa talaga ang epal. Wow ha." Sasagot pa sana si Caitlyn pero biglang nagsalita yong announcer na open na ang gate namin kaya tumayo kaming lahat para pumunta na sa loob ng eroplano. Pagdating namin sa eroplano, agad namin hinanap ang kanya kanyang upuan namin. At sa kamalas malasan nga naman, oo. Katabi namin ni Niko si Caitlyn. Pinagitnaan pa namin talaga si Niko. Napaka mapagbiro ng tadhana. "Antok ka?" Sabay namin tanong ni Caitlyn. Humikab kasi si Niko

sabi niya pa. "Pupunta ako, asan ka?" tanong ko. Kinakabahan akong tumingin kay Lanche. Hindi ko magawang makagalaw sa narinig ko. "What happened?" tanong niya sa akin. "Nag-crashed ang eroplano na galing Japan," sabi ko. "Fuck!" sabi niya ata agad na tumayo. "Hon, kailangan kong pumunta doon," sabi ko sa kaniya.

Magkahawak ang mga kamay na pumasok na sila sa gate 3. Ilang minuto pa, sakay na sila ng eroplanong maghahatid sa kanila sa Pilipinas. Masaya siya dahil muli niyang makakapiling ang pamilya. Pero nalulungkot din siya dahil kahit ayaw niya, pilit bumabalik ang mga bagay na pilit na niyang kinalimutan.