Tunog Ng Eroplano Tagalog 소설 & 이야기

“Talaga po Mama sasakay po tayo ng eroplano?" “Oo anak sandali nalang anak sasakay na tayo sa napalalaking eroplano... diba sa TV mo lang nakikita 'yan, at sa libro ngayon anak hindi kalang makakakita ng eroplano sasakay kapa." “Wow! excited na po ako Mama." “Ito na anak, papasok na tayo sa loob ng eroplano." “Nang nasa loob na sila ng eroplano ay mas napamangha naman si Tintin dahil sa laki nito."

Agad Naman akong umidlip ng Maka upo na ako sa upuan ng eroplano. FAST-FORWARD>> Nang lumapag na Ang eroplano ay hindi ko na masabi Ang nararamdaman ko, Masaya na kinakabahan. " Welcome home myself" bulong kung sambit habang nakangiti. Nakarating na kami sa pilipinas dala dala ang luggage ko at bigla naman akong may nabunggo na batang babae. " Watch naman your dinadaanan po!" Inis niyang wika.

paniniguro niyang sabi at sa huling pagkakataon ay muli niya akong hinalikan nang mariin bago tuluyang binitawan ang aking mga kamay at sumakay sa eroplano. Bago tuluyang isara ang pinto ng eroplano ay nilingon niya ako saka niya ako binigyan ng isang matamis na ngiti hanggang sa hindi ko na ito makita at lumipad na papalayo ang eroplanong sinasaktan nila. Habang patuloy na pinagmamasdan ang eroplano na unti-unting nawawala sa aking paningin ay tuluyan ng nadurog ang aking puso. Kumawala na ang mga luha sa aking mga mata na pilit kong pinipigilan. Sobrang sakit na nakikita kong nawawala siya sa aking paningin kaya tumalikod na ako at nagsimula na maglakad paalis ng kampo. Ngunit isang malaka

Napaismid ako bigla at pa-simpleng kinuha ang kamay sa nakadantay nitong kamay. Pagkababa ng eroplano ay sumalubong sa amin ang pamilyar na ingay ng Pililpinas. Ang mainit na araw at hangin, na humahagod sa balat ko. Naigala ko ang paningin, at di maiwasan na makaramdam ng pinaghalong sakit, lungkot at poot, pero may bahagi rin na nag-aasam na muling mag-cross ang landas namin.

NAG-ANNOUNCE ang kapitan na malapit nang lumapag ang eroplano sa isla ng Siargao. Napakapit ako nang mahigpit sa aking upuan at mariing ipinikit ang mga mata. Para bang nahuhulog ang tiyan ko habang mabilis na dumadausdos pababa ang eroplano. Nanlalamig ang mga palad ko sa kaba. Pakiramdam ko, anumang saglit ay babagsak kami sa mahaba na runway.

Dito ako hanggang bukas. Sabi niya, hays sana all naka sakay na ng eroplano. Sana all nakarating na sa Bora at the young age, when kaya? Kahit na ba pinauwi siya eh, naka punta pa rin siya roon. From: cool gang [Azi] Kaloko pinauwi si loko HAHAHAHAHHA From: cool gang [Inigo] Sama pa more HAGAHAHAHAHAH

Tig-isa kami ng upuan ni Samuel, nasa tapat ko lang naman siya. Naramdaman ko na ang pag-andar ng eroplano. Pakiramdam ko tuloy para kaming nagmamadali sa pag-alis eh. Nang umalog ang eroplano pakiramdam ko hinahalukay ang sikmura ko. Hindi ako mahihiluin sa kahit na anong byahe pero iba talaga yung ngayon eh, hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Tuluyang tumaas ang eroplano pero para pa rin akong nahuhulog. Napatakip na lamang ako sa bibig ko ng muntik akong sumuka.

Napakamot sya sa ulo saka pinindot ang intercom. " Mr. Emperor. Hinahanap ka ng asawa mo. You didn't tell this roaring lioness na ikaw ang magpapalipad?" sabi nni Tyronne " Damn it. Nakipagbangayan pa kasi kanina kaya hindi ko nasabi. " " You heard him. Sya daw ang magpapalipad ng eroplano." sabi ni Tyronne at saka bumalik sa pagkakaupo. " Magseatbelt ka na lilipad na ang eroplano." sabi ni Tyronne

Sabi niya kaya tumango tango lang ako. Nag patuloy ang paglipad ng eroplano sa himpapawid at umidlip Muna ako dahil alam Kong matagal pa Ang biyahe. END OF FLASHBACK

“Kung makakarating kaagad ang eroplano papunta d’yan, makakahabol ‘ko.” Tumango siya. “Basta, gawin mo ang lahat para makahabol ka.” humaba ang nguso niya saka muling sinulyapan ang nobyo na hindi maalis ang tingin sa kaniya. “Siguradong pagtitinginan ako mamaya. Sige ka, baka may ibang lumapit—” “Baby.” Mahina siyang napatawa ng marinig ang nagseselos at may pagbabanta na tawag ng nobyo. Seloso.